معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1649
پردیس ویترا   - 18
منظر شهری   - 1549
معماری آسیا   - 18
نظریه معماری   - 1115
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
طراحي داخلي   - 1102
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
سازه های شهری   - 1001
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
تکنولوژی ساخت   - 978
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 951
شهرهای در حرکت   - 15
مرزهای معماری   - 921
معماری بایومورفیک   - 15
نگاه نو به سكونت   - 886
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
المان شهری   - 842
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه شهری   - 815
معماری آمریکا   - 14
معماری و سیاست   - 787
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
کلان سازه   - 701
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 680
معماری و کوه   - 11
معماری پایدار   - 660
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 580
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 579
فرهنگ نفت   - 10
آرمان شهرگرایی   - 573
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 570
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 556
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 551
درس گفتارهای اتووود   - 10
منتقدان معماری   - 537
معماری خوانی   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری تندیس گون   - 505
معماری و رنگ   - 9
توسعه پایدار   - 499
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 476
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 471
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 437
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 380
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 373
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 370
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 359
منبع شناسی اتووود   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 358
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 343
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 306
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 305
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 290
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 279
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 271
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 265
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 239
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 233
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن حومه شهری   - 224
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 209
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 208
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 207
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 205
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 194
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 188
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 177
پداگوژی انتقادی   - 7
مسکن روستایی   - 173
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 169
معماری و سلامت   - 7
هنر گفت و گو   - 161
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ژاپن   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 153
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 151
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 147
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 133
معماری مصر   - 6
معماری فضای داخلی   - 127
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 119
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 96
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
ویرانه ها   - 93
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری آمریکای جنوبی   - 5
اکسپو   - 83
تز 1400   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 78
اکسپوی دبی. 2020   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 71
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری جنگلی   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 63
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و نقاشی   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
آنتروپوسین   - 52
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
معماری و جنگ   - 3
معماری و ادبیات   - 46
معماری و غذا   - 3
طراحی مُد   - 46
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 45
فیلم های اتووود   - 2
باهاوس   - 44
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری اروپا   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و گیم   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری بیابانی   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
ان اف تی   - 1
معماری و آب   - 20
متاورس   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
معماری مدارس   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 16
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 53
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -861
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -463
هتل   -81
فرهنگی   -358
ورزشی   -67
پاویون   -288
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -240
ویلا   -26
تفریحی   -180
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -148
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -108
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
امر روزمره و روزمرگی ؛ به روايت هانري لفور
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/06/28
مـنـــــــبـع : zamaaneh.com با ترجمه ي سمانه مرادیانی
تعداد بازدید : 3882

پیش از مجموعه‌ی انقلاب‌هایی که در دوران ِ به‌اصطلاح مدرن روی دادند، مسکن، الگوهای پوشش، خوراک و نوشیدنی‌ها و خلاصه‌ کلیت زندگی گوناگونیِ شگفت‌انگیزی داشت. الگوی زندگی بدون‌ وابستگی به نظامی خاص مطابق با منطقه و کشور، سطوح و طبقات اجتماعی، منابع طبیعی در دست‌رس، فصل، آب و هوا، شغل، سن، و جنس گوناگون و متفاوت بود.

این گوناگونی هیچ‌گاه به‌درستی فهم و تبیین نشده و همواره در برابر هر نوع تفسیر خردگرایانه که مختص عصر ماست به‌وسیله تجاوز به آن گوناگونی و به‌نابودی‌کشاندن‌اش مقاومت کرده است. امروزه شاهد میلی جهانی به همسانی هستیم. خردگرایی به اتفاق خردناگرایی نه گوناگونی که بل استیلا می‌یابد. در چنین شرایطی نشانه‌هایی که در روش بیانی خود به‌غایت خردگرایانه‌اند به چیزها ضمیمه گشته‌اند تا اعتبار مالکان آن‌ها و جای‌گاه آن‌ها را در سلسله‌مراتب اجتماعی نشان دهند.

فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارها

چه اتفاقی افتاده است؟ پیش‌تر همواره فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارهایی وجود داشتند. چیزها هم‌چون نهادها، و “ابژه‌ها” هم‌چون “سوژه‌ها” به معانی دست‌یافتنی و به اشکال قابل‌فهم مربوط بودند. مردم، چه به لحاظ فردی و چه در گروه، اعمال مختلفی انجام می‌دادند که برخی از آن‌ها فیزیکی (خوردن، نوشیدن، خواب) و برخی دیگر اجتماعی بود (کارکردن، سفرکردن).

ساختارها که برخی طبیعی و برخی دیگر ساختگی بودند مجال انجام عمومی یا خصوصی این اعمال را البته با تفاوتی ریشه‌ای و رادیکال فراهم می‌کردند: این فرم‌ها، عمل‌کردها و ساختارها شناخته شده نبوده و نام‌گذاری نشده بودند. زمانی آن‌ها در آن واحد در پیوند با هم و متمایز از یک‌دیگر، قسمتی از یک کل نامتفاوت بودند.

تفکر تحلیلی بعد از دکارت غالبن با این “کلیت‌های” انضمامی در چالش بوده است: هر تحلیلی از واقعیت ابژکتیو یا اجتماعی به تحلیلی مقاومت‌کننده از آن‌چه که باقی مانده است منجر می‌شود و باقی‌مانده‌ی چنین واقعیت‌هایی که توسط تفکر بشر قابل تقلیل نیستند موضوع تحلیلی نامتناهی و حفظ تفکری الهی می‌گردد.

هر “کلِ” پیچیده‌ای از کوچک‌ترین ابزار گرفته تا بزرگ‌ترین آثار هنری و آموزشی، دارای ارزشی نمادین بود که آن را به بزرگ‌ترین معنای ممکن پیوند می‌داد: به الوهیت و انسانیت، قدرت و خرد، خوب و بد، سعادت و بدبختی، امر دیرپا و امر کم دوام. این ارزش‌های بزرگ خود بسته به شرایط تاریخی، طبقات اجتماعی، حاکمان و نظام آموزشی ناپایدار و تغییر پذیر بودند. هر ابژه‌ای (یک صندلی دسته‌دار به‌اندازه‌ی یک تکه‌پارچه، یک وسیله‌ی آشپزخانه درست به‌اندازه‌ی یک خانه) به “سبک” معینی مرتبط بوده و بنابراین به عنوان یک کالا محتوای کارکردها و ساختارهای بزرگ‌تری بود که اجزای یک‌پارچه‌ی فرم آن بودند.

چه شد که این موقعیت تغییر کرد؟ عنصر کارکردی، خود عنصری آزاد و خردمندانه بوده، سپس به تولید انبوه صنعتی درآمده و نهایتن با محدودیت و اجبار تحمیل شده بود: می‌توان گفت به‌وسیله‌ی تبلیغات و با لابی‌های قدرتمند اقتصادی و سیاسی. ارتباط فرم با کارکرد و ساختار از بین نرفته است. برعکس، به ارتباطی اعلان‌شده تبدیل گشته است، به همین عنوان تولید شده و قابل‌رؤیت‌تر و قابل‌خوانش‌تر گشته، و در شفافیت این سه اصطلاح اعلان گشته و به نمایش در آمده است.

یک ابژه‌ی مدرن به‌روشنی می‌گوید که چیست، چه نقشی دارد و کجاست. این امر مانع از غلونمایی و بازتولید نشانه‌هایی حاکی از بی‌معنایی آن نمی‌شود: نشانه‌های رضایت‌مندی، سعادت، کیفیت‌مندی، ثروت. از صندلی دسته‌دار یا قهوه‌جوش مدرن گرفته تا اتومبیل، این نقش سه‌گانه‌ی فرم-کارکرد-ساختار هم‌زمان با هم آشکار و مشهود است.

در میان این پارامترها سیستم‌ها یا زیرسیستم‌های چندگانه‌ای ساخته شده‌اند که هر یک به روش خود مجموعه‌ی کمابیش منسجمی از ابژه‌های کمابیش بادوام ایجاد می‌کنند. مثلن در حوزه‌ی معماری، انواع مختلفی از سبک‌های محلی، منطقه‌ای و ملیِ معماری به نوعی “شهرسازی معمارانه” منجر شده‌اند که نظامی جهانی و همسان‌ساز از ساختارها و کارکردها در فرم‌های هندسی خردگرایانه است.

همین مسأله در مورد غذایی که به‌شیوه‌ی صنعتی تولید می‌شود نیز صدق می‌کند: دسته‌ای از تولیدات مرتبط با ابزارهای کار خانگی مثل یخچال، فریزر، اجاق‌گاز و غیره شیوه‌ی تهیه‌ی خوراک را تعیین می‌کنند. و البته سیستم کلیت‌بخشی که در زمینه‌ی ساخت اتومبیل ایجاد شده است و آماده‌ی قربانی‌کردن کل جامعه برای استیلای این کالا به نظر می‌رسد. این سیستم‌ها و زیرسیستم‌ها یا رو به زوال خواهند گذاشت و یا از کار خواهند افتاد. آیا حتا روزهای سفر با ماشین هم شمارش شده‌اند؟

در مورد هر یک از موارد مسکن، مد و غذا آن‌چه تمایل بوده است و هنوز این تمایل وجود دارد ایجاد زیرسیستم‌های خودکاری است که از یک‌دیگر مستقل باشند. هر یک از آن‌ها دارای گوناگونی‌ای همانند الگوهای قدیمی زندگی در دوران پیش از مدرنیسم هستند. این گوناگونی و دگرگونی کاملن آشکار است. کاملن سازماندهی شده است.

هرگاه نیروهای مسلطی که این گوناگونی را برای ترکیب این عناصر با یک‌دیگر فراهم می‌کنند فهم شوند مکانیسم ساختگی گروه‌بندی آن‌ها فهم شده و ناخردمندانه‌بودن گوناگونی آن‌ها غیرقابل‌تحمل خواهد شد. سیستم فرو خواهد پاشید.

همه‌ی چنین سیستم‌هایی از یک قانون مشترک کارکردگرایانه پیروی می‌کنند. می‌توان امر روزمره را به عنوان مجموعه‌ای از کارکردها توصیف کرد که میان نظام‌هایی که شاید به‌صورتی متمایز پدیدار شوند ارتباط برقرار می‌کند. بنابراین زندگی روزمره یک تولید است، رایج‌ترین تولیدات در دورانی است که در آن تولید مصرف را به دنبال دارد، و مصرف توسط تولیدکننده‌ها تولید می‌شود: نه توسط “کارگران”، بل توسط مدیران و مالکان ابزارهای تولید ([تولید] روشن‌گری، ابزارآلاتی، علمی).

چنین است که امر روزمره را می‌توان جهانی‌ترین و در عین حال منحصربه‌فردترین، اجتماعی‌ترین و درعین حال فردی‌شده‌ترین، آشکارترین و درعین حال پنهانی‌ترین وضعیت دانست. وضعیتی که برای شفافیت‌بخشیدن به فرم‌ها و به‌وسیله‌ی کارکردها ترتیب داده شده و از خلال ساختارها ثبت گردیده است. امر روزمره در چنین وضعیتی که ساخته و پرداخته‌ی جامعه‌ی بوروکراتیکِ تحت نظارت مصرف‌گرایی است جریان دارد.

یک مخرج مشترک

دیدیم که امر روزمره یک مفهوم است. به این منظور که بتوان زندگی روزمره را یک مفهوم انگاشت، باید واقعیت آن مسلط گردد و دغدغه‌های همیشگی درباره‌ی کم‌بودها و کاستی‌ها – “امروز سهم نان روزانه ما را بدهید ...” – ناپدید شود. تا چندی پیش اشیا و وسایل و ساختمان‌ها یکی‌یکی ساخته می‌شدند، و همگی در ارتباط با مرجع‌های اخلاقی و اجتماعیِ پذیرفته‌شده یعنی نمادها قرار داشتند.

با آغاز قرن بیستم همه‌ی این مرجع‌ها از جمله بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین آن‌ها یعنی نمادِ پدر (جاودانه یا فانی، الهی یا زمینی) فرو ریخت. حال چگونه می‌توانیم از این ترکیب نامتعارف و فهم‌ناشده‌ی حقایق سر درآوریم؟ فروپاشی ارزش‌ها در اخلاق، تاریخ، طبیعت، مذهب، شهرها، فضا؛ حتا فروپاشی چشم‌انداز در مفهوم سنتی و انضمامیِ کلمه یا فروپاشی تونالیتی در موسیقی ... وفور – یک وفور عقلانی و برنامه‌ریزی‌شده و از-رواج-‌افتادگی برنامه‌ریزی‌شده‌ی متعاقب آن – جای‌گزین کم‌بود در جهان پیش‌رفته شده و استعمار ویران‌گر جهان سوم و نهایتن استعمار ویران‌گر خود طبیعت را به دنبال داشته است. ... رواج نشانه‌ها، جنگ و خشونت فراگیر، انقلاب‌هایی یکی پس از دیگری تنها در نفی یک‌دیگر و علیه خودشان.

امر روزمره به شکل امروزین‌اش تنها مرجع معقول باقی مانده است. از طرف دیگر “روشن‌فکران” در جایی دیگر به دنبال دست‌گاه‌هایِ مرجع خود می‌گردند: در زبان و سخن‌وری، یا گاه حتا در حزبی سیاسی. پیش‌نهاد من گشودن رمز معمای دنیای مدرن با توجه به امر روزمره است.

مفهوم روزمرگی نه نشان‌گر یک سیستم که نشان‌دهنده مخرجی مشترک میان سیستم‌های موجود است؛ از جمله سیستم‌های قضایی، معاهداتی، آموزشی، مالی، و پلیسی. ابتذال؟ چرا مطالعه و بررسی ابتذال باید مبتذل باشد؟ آیا آن چیزهایی که سوررئال، غیرمتعارف، شگفت‌انگیز و خارق‌العاده هستند نیز بخشی از واقعیت نیستند؟ چرا مفهوم روزمرگی را حاکی از امری غیرعادی در امری عادی تلقی نکنیم؟

تکرار و تغییر

چنان‌که صورت‌بندی گشت، مفهوم امر روزمره پرتویی بر گذشته می‌افکند. زندگی روزمره همواره وجود داشته است، هرچند ممکن است الگوهای آن در زمان‌های گذشته متفاوت از عصر ما بوده باشد. سرشت امر روزمره همواره به‌واسطه‌ی وسواس و نیز ترس، تکراری و نیز پنهانی بوده است.

در بررسی امر روزمره با مشکلِ بزرگِ تکرار مواجه می‌شویم، یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که با آن مواجهه شده‌ایم. امر روزمره در میانه‌ی دو الگوی تکرار قرار می‌گیرد: تکرار چرخه‌ای که بر طبیعت و تکرار خطی که بر فرایندهای به‌اصطلاح “عقلانی” حاکم است.

امر روزمره از طرفی به چرخه‌های روز و شب، فصل کاشت و برداشت، فعالیت و فراغت، گرسنگی و سیری، میل و ارضای میل، زندگی و مرگ، و از طرف دیگر به حالات تکرارشونده کار و تولید اشاره دارد.

در زندگی مدرن، این حالات تکرارشونده‌ی چرخه‌ها را پنهان کرده و بر آن‌ها غلبه می‌کنند. امر روزمره یک‌نواختی خود را به نمایش می‌گذارد. [امر روزمره] این‌قدر ثابت متغیرهاست که در این میان پنهان می‌ماند. روزها یکی پس از دیگری می‌آیند و به یک‌دیگر شباهت دارند، و با این وجود - در این‌جا تناقض درونیِ روزمرگی قرار دارد – همه‌چیز در حال تغییر است.

اما این تغییر برنامه‌ریزی‌شده است: کهنگی و از-رواج-افتادگی الگوها نیز برنامه‌ریزی‌شده است. تولید، بازتولید را در پی دارد؛ تولید تغییر را به نحوی اعمال می‌کند که انگار تأثیر سرعت را به تأثیر یک‌نواختی اضافه می‌کند. برخی از مردم از شتاب زمان می‌نالند، برخی از آنان از کندی گذر زمان. هر دوی آن‌ها حق دارند.

انفعال عمومی و گونه‌گون‌شده

با توجه به مخرج مشترک فعالیت‌ها، محل و محیط‌های کار انسان، امر روزمره هم‌چنین می‌تواند از جهت جنبه‌ی یکسان بخش‌های اصلی زندگی اجتماعی تحلیل شود: کار، خانواده، زندگی خصوصی، اوقات فراغت. این بخش‌ها هرچند از نظر ظاهری متمایز از یک‌دیگر هستند ساختاری دارند که از طریق آن می‌توان به جنبه‌ی مشترک‌شان پی برد: این جنبه، انفعال سازماندهی‌شده‌ی آن‌هاست.

این انفعال در فعالیت‌های مربوط به اوقات فراغت انفعالِ تماشاگری است که با تصاویر و چشم‌اندازها مواجه است؛ در محیط کار این انفعال، انفعال کارگری است که در فرایند تقسیم کار نقشی به او اختصاص نیافته است؛ در زندگی خصوصی، این انفعال تحمیل نوع خاصی از مصرف است، چرا که گزینه‌های موجود برای مصرف از-پیش-معین-شده و نیازهای مصرف‌کننده‌ها را تبلیغات و سیاست‌های بازار تعیین می‌کند.

افزون بر این‌ها این انفعال فراگیر به صورت نابرابرانه تقسیم گشته است. این انفعال بیش‌تر بر زنان که محکوم به زندگی روزمره هستند، بر طبقه‌ی کارگر و کارمندانی که تکنوکرات نیستند، بر جوانان - و خلاصه بر اکثریت مردم - تحمیل می‌شود. هرچند اشکال زندگی روزمره متفاوت است و در یک زمان و به‌یک‌باره بر همه‌ی این افراد تحمیل نمی‌گردد.

مدرنیته

امر روزمره پوششی دارد: این پوشش، مدرنیته است. داستان‌های اخبار و تظاهرهای لجام‌گسیخته‌ی آثار هنری، مُدها و مسابقات ورزشی، یاوه‌های امر روزمره را بی‌آنکه بزدایند مخفی می‌کنند. گاهی تصاویر سینما و تلویزیون امر روزمره را با نمایش تصاویری از خودِ آن و گاه با نمایش امر آشکار غیرروزمره در تصاویر مربوط به خشونت، مرگ، حوادث غیرعادی، و زندگی پادشاهان و مشاهیر – کسانی که از ما انتظار می‌رود باور کنیم که بر روزمرگی غلبه کرده‌اند - تحریف می‌کنند. مدرنیته و روزمرگی ساختار ژرفی را برساخته‌اند که تحلیلی انتقادی می‌تواند پرده از حیله‌های آن بردارد. یک‌چنین تحلیل انتقادی از امر روزمره به چندین روش متضاد توضیح داده شده است. برخی با بی‌قراری از آن انتقاد می‌کنند؛ آن‌ها می‌خواهند “زندگی را تغییر دهند” و این کار را به‌سرعت انجام دهند؛ آن‌ها این تغییر سریع را تماما و همین الان می‌خواهند! برخی دیگر عقیده دارند که تجربه‌ی زیسته نه مهم است و نه جالب توجه، و به‌جای تلاش برای فهم آن باید درصدد به-حداقل-رساندن تجربه‌ی زیسته برآییم تا مجال بیش‌تری برای پیش‌رفت دانش و تکنولوژی و رشد اقتصادی و غیره فراهم گردد.

به دسته‌ی اول باید پاسخ دهیم که تغییردادن امر روزمره مستلزم شرایط خاصی است. ایجاد وقفه در زندگی روزمره با برگزاری فستیوال – خشونت‌آمیز یا مسالمت‌آمیز - شدنی نیست. برای تغییردادن زندگی جامعه، محیط، معماری، و حتا شهر باید تغییر داده شوند.

پاسخ ما به دسته‌ی دوم چنین خواهد بود که کاستن از “تجربه‌ی زیسته” سهمگین است. فهم درستی از نابسندگیِ این اومانیسمِ واهی مانع همسان‌انگاشتن انسان‌ها با حشرات خواهد شد. با به‌کارگرفتن ابزارهایی بزرگ و تکنیکی و با توجه به خطرات هولناکی که در این راه انتظارمان را می‌کشند می‌توانیم از این انسان‌گرایی به نوعی “فراانسان‌گرایی” گذر کنیم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتابخانه اتووود ـ تولید فضا ـ هانری لوفور
مکان، سکونت و زندگی روزمره؛ اورده های مارتین هایدگر برای هانری لوُفِوْر
معماری؛ خیرمشترک و امید اجتماعی ـ محمدرضا قدوسی
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی ـ ترانه یلدا
هانری لوفِوْر؛ نظریه‌پرداز و فیلسوف، تاریخ‌دان اجتماعی و مارکسیست فرانسوی
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group