معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1571
معماری کوچک مقیاس   - 23
منظر شهری   - 1490
طراحی مُد   - 23
نظریه معماری   - 1099
معماری بیابانی   - 22
طراحي داخلي   - 1042
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 951
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تکنولوژی ساخت   - 930
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 879
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
مرزهای معماری   - 858
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نگاه نو به سكونت   - 816
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 795
معماری ـ موسیقی   - 18
نظریه شهری   - 795
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 754
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 666
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 647
شهرهای در حرکت   - 15
معماری پایدار   - 600
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 539
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
منتقدان معماری   - 534
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 527
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 520
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 516
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
طراحی صنعتی   - 514
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 503
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 494
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 487
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 451
معماری خوانی   - 9
باز زنده سازی   - 437
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 437
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 422
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 367
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 366
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 356
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 345
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 331
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 318
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 300
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 280
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 272
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 271
فرهنگ نفت   - 7
بدنه سازی شهری   - 270
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 270
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 262
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 250
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 248
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 229
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 226
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 201
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 198
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 184
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 179
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 159
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 155
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 153
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 142
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 140
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 129
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 120
پداگوژی انتقادی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 104
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اقتصادِ فضا   - 98
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فاشیستی   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فضای داخلی   - 76
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 71
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 58
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 56
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 54
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 41
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و نقاشی   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 39
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 37
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
آنتروپوسین   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری جنگلی   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و گیم   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 23
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 47
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 67
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 112
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 33
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -833
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -431
گالری   -88
فرهنگی   -343
هتل   -79
پاویون   -272
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -237
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -171
ویلا   -16
مسکونی ـ تجاری   -168
مجموعه های مسکونی   -5
اموزشی   -142
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ تونی مانچینسکی با مارشال برمن
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/08/25
مـنـــــــبـع : روزنامه کارگزاران ، ترجمه علی عباس‌بیگی
تعداد بازدید : 3124

 

هنر گفت و گو نام اثری سترگ از هنرمند سورئال رنه مگریت است؛ در چشم اندازی از غول هایی در نبرد یا از اغاز جهان، دو انسان کوچک در گفت و گویند، سخنی ناشنیدنی جاری است که در سکوت سنگ ها جذب می شود، اما در پای سنگ های تل انبار شده مجموعه حروفی شکل گرفته اند: رویا، صلح یا مرگ که تلاش دارند به اشوب سنگ ها نظمی دهند. اتووود گفت و گوهایش را زیر عنوان این ستون خواهد آورد.

  

کی‌یرکگور از نوعی "جهش ایمانی" سخن گفت، نوعی پیوند میانِ خود با چیزی، کسی، یا یک جنبش. امروز دلم می‌خواهد راجع به جهش‌های ایمانی سخن بگویم: جهش‌هایی معطوف به [ایمان] به طبقه کارگر، [ایمان] به مدرنیته، [ایمان] به آموزه دینیِ بنیادگرایی. زیرا ۱۹ تروریستی که هواپیماهای جت را به برج‌های دوقلو، پنتاگون و میدانی در پنسیلوانیا کوباندند، جهش‌ِ ایمانی‌شان ظاهراً معطوف به یک دگردیسیِ رادیکالِ بنیادگرایانه بوده است.

هربرت موسچمپ در نیویورک تایمز تخریب مرکز تجارت جهانی را به مثابه "نوعی بیان فرهنگی و نیز یک عمل جنایت‌آمیز" توصیف می‌کند. در زیر نور جهان اسامه بن‌لادن آیا هنوز مدرنیته روی می‌دهد؟

مارشال برمن: روی‌ می‌دهد. تصور می‌کنم که پارادوکسی در بنیادگرایی وجود دارد. هر دینی در قرنِ بیستم قطبی می‌شود: از یک‌ طرف انسان‌گرایانه‌تر و فراگیرتر می‌شود، از طرفِ دیگر قبیله‌ای‌تر، صلب‌تر و انحصارگرایانه‌تر. بخشی از حذف این است که نه فقط یک دین مردم را از دین‌های دیگر منع می‌کند بلکه همچنین اکثر آدمیان را بیرون از خود آن دین نگاه می‌دارد. برای مثال برای یک مسیحی بنیادگرا، اکثر مسیحیان، مسیحیانِ حقیقی از کار در نمی‌آیند.

همه بنیادگراها دارای ساختارِ به طرز یاس‌آوری همانند‌اند. برای آنها آسان‌تر آن است [بنیادگراهای دینی مختلف] تا با یکدیگر حرف بزنند و بیشتر با خودشان اشتراک دارند تا با یهودیانِ دیگر، هندوهای دیگر، مسیحیانِ دیگر و غیره. با این‌ همه بنیادگرایی ایده بسیار مدرنی است. بنیادگرایی سنت‌هایی را که هزاران سال عمر دارند می‌گیرد و تقریباً همه آنها را رد می‌کند،‌ تعدادی از آنها را مفهوم‌پردازی می‌کنند و در یک نظام جای می‌دهد. آن‌گاه کل زندگی را در انطباق با آن نظام مورد داوری قرار می‌دهد.

بنیادگرایی شکل‌های بسیار مدرن عملیا‌ت‌های معرفتی را به کار می‌گیرد: این تنها شیوه مدرن برای دیدن اشیا نیست، ولی مسلماً یکیاز شیوه‌ها برای دیدن اشیاء است. بنیادگرایی همچنین نسبت به تکنولوژی مدرن گشوده است. به شدت پیشرو است، چنان‌که در بسیاری از دین‌ها بیشتر تکنولوژیست‌های مشهور کامپیوتر بنیادگراها هستند. به یک معنا بنیادگرایان بسیار راغب‌ترند برای بهره‌مندشدن از شکل‌های معینِ تکنولوژی مدرن، و نسبت بدان رهیافتی غیرانتقادی‌تر دارند تا انسان‌گرای سکولاری مثلِ من. آنها خواهانِ بهره‌مند‌شدن از هر چیزی هستند چنانچه تصورشان از ایمان را متحول کند.

آیا بنیادگرایی تهدیدی برای مدرنیته است؟  

بله، اگرچه در همان حال شکلی از مدرنیته است. جنگ سرد تهدیدی برای مدرنیته بود. بی‌شک جنگ سرد اگرچه خود نوعی بنیادگرایی را ایجاد کرد توسط بنیادگراهای دینی هماهنگ و موزون نمی‌شد. مدرنیته مملو از تهدیدهایی برای خود مدرنیته است. برای مثال ما مقدار زیادی زباله سمی تولید می‌کنیم. ایده‌های معینی راجع به مدرنیته وجود دارد که باعث می‌شود چونان یک شبکه بدون درز و یکپارچه به نظر رسد، اما چنین نیست. چراکه مدرنیته مملو از تهدیدهایی برای خود است، مدرنیته مخاطره‌جو و جذاب است، اما ترسناک نیز هست.

در مقامِ یک نیویورکی بومی، مرد خانواده، مارکسیست- انسان‌گرا و شهرنشین، ۱۱ سپتامبر و پس از آن را چگونه درک کردید؟

بسیار احساس درد و آسیب می‌کنم، همچون کسی که او را با یک چوب بیس‌بال می‌زنند و سرم هنوز آسیب می‌بیند. هنوز شوکه می‌شوم. این‌طور نیست که کاملاً مرا شگفت‌زده کرد. در واقع، در یکی از کلاس‌هایم هفته‌ای پیش از یازدهم، کوشیدیم همه فجایعِ کشتار جمعی را در نیمه دوم قرن بیستم کشف کنیم. همه آنها را روی تابلو لیست کردیم. خیلی بود. گفتم: "نگاه کنید، نگاه کنید، چقدر با عظمت و ثروتمند هستیم". می‌دانستم چقدر آسیب‌پذیر هستیم. اما این آگاهی باعث نمی‌شود که کمتر آسیب برساند. چیزی است همچون رفتن در دل سرزمینی خطرناک، جایی که می‌دانید کسی ممکن است به شما حمله کند و آنگاه چنین می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید زنده می‌مانید، با این ‌حال حضور آسیب و درد همواره پابرجاست. ▪

رفتار چپ را با ۱۱ سپتامبر چگونه می‌دانید؟

نه خیلی خوب. گوش کنید، من واقعاً از روند امور باخبر نیستم. اما اگر آن را از روی فعالیت‌هایی قضاوت کنم که دانشجویانم در آن درگیر هستند و نیز ایمیل‌هایی که دریافت کرده‌ام، آنچه مرا شوکه و مایوس کرد ناتوانی بسیاری در جبهه چپ بود برای همدردی کردن با مردمی که کشته شدند و خانواده‌های آن کشته‌شدگان.

یک پاسخ بسیار شایع چنین بود، "بله، اما نگاه کنید به همه کارهای بدی که آمریکا انجام داده است" که در ذیل آن لیستی از گناه‌های آمریکا قرار داشت، که به راستی لیستی پُر و پیمان بوده است. در حالی‌که نقد آن گناه‌ها را مشروع می‌دانم، همچنین فکر می‌کنم کسانی که با مردم بیچاره سومالی و برزیل، با قربانیان سرتاسر جهان، احساس همدلی دارند معتقدم اگر همدلی آنها راستین باشد باید با مردم بیچاره بروکلین، نیوجرسی و بچه‌های بیچاره‌ای که پدران‌شان دیگر خانه نمی‌آیند احساس همدلی کنند. "ما" در اینجا در لیست قربانیان هستیم.

آنهایی که می‌خواهند به قربانیان در هر جایی کمک کنند باید در واقعیتی قدم گذارند که در حال روی دادن است. فکر می‌کنم برخی مردم این را می‌فهمند، برخی دیگر نه. این هنوز مرا ناراحت می‌کند وقتی افرادی که معمولاً به لحاظ سیاسی با آنها موافق هستم می‌گویند "بله، این وحشتناک است، اما چنین و چنان.." و "بله، این وحشتناک است" تقریباً سه ثانیه می‌پاید در حالی‌ که آن "اما" ساعت‌ها طول می‌کشد.

در کنار خسارت‌های عظیمِ انسانی، اینجا در شهر نیویورک ما دیگر برج‌های دوقلوی‌مان را نداریم. در ویرایش نهایی نوامبر ۲۰۰۱ Lingua Franca مقاله‌ای داشتید با نام "وقتی ساختمان‌های بد تصادفا بر مردمان خوب فرو می‌ریزند." مانند شما، من نیز یک نیویورکی بومی هستم، اگرچه نیویورکی‌ای که سن و سال کمتری از شما دارد. برای من، برج‌های دوقلو همواره حضور داشتند: آنها طبیعی و نرمال بودند، بخشی از شهر که توگویی همواره بوده‌ است. در Lingua Franca برج‌ها را در مقام "تجلی‌های قسمی شهرنشینی توصیف می‌کنید که شهر و مردمان‌اش را خوار می‌شمرد". لطفاً توضیح دهید.

اگر شما مرکز تجارت جهانی را با آن آسمانخراش‌هایی در نیویورک مقایسه کنید که پیش از آنها بسیار مهم و مشهور بودند، مثل ساختمان‌های کرایسلر و امپایر استیت، آن ساختمان‌ها در کنار خیابان بودند، بخشی از یک نظام کلی، در بطن زندگی. مرکز تجارت جهانی خود را از شهر به طُرقی پر طول و تفصیل مجزا کرد. وارد شدن و استفاده از آن دشوار بود. آنها بهره‌مند از گستردگی عظیم فضا بودند، اما این یک فضای عمومی پست و چرکین بود. تاحدی آنها بقیه ما را آنجا نمی‌خواستند. حتی پیش از ۱۱ هم سپتامبر، آنجا شکل‌های خاص پاک‌سازیِ امنیتی داشت و خصومت و دشمنی بیرون می‌داد.

این نکته قابل توجهی است، زیرا دقیقاً تا جنوب مرکز تجارت جهانی، مجموعه "باتری پارک سیتی"، که تقریباً به شیوه‌ای یکسان از طریق مرجعیتِ عمومی ساخته شد، به مراتب قابل استفاده‌تر بود. در اکثر روزهای تعطیل سال، پارک‌ها، بندرگاه، موزه‌ها و رستوران‌ها که از بطنِ باتری پارک‌ سیتی بیرون آمدند مملو از جمعیت هستند. مردم به یکی دو تا از اینها سر می‌زنند و خود را از آن بهره‌مند می‌سازند، اما عبور از مترو برای رفتن به سمت خانه آنها را مجبور به دیدن مرکز تجارت جهانی می‌کند. و از آنجا مرکز تجارتِ جهانی مانند یک شهر‌ـ ارواح بود: شما از محوطه پر و مالامال به سمت آن محوطه‌ای گذر می‌کردید که تهی بود. بنابر همه آن‌ چیزی که شنیدم، مراجعِ امنیتی آن را به این شکل می‌خواستند. تصور آنها از ایمنی مستلزم جلوگیری کردن از مردم بود. شکلِ تخت برج‌ها و تنهایی آنها از دل زیبایی‌شناسی‌ای بیرون می‌آمد که به بهترین نحو لوکوربوزیه آن را بیان می‌کرد، همو که گفت به منظور داشتن یک برنامه‌ریزی مدرن باید "خیابان‌ها را کشت." برای او خیابان بی‌نظمی و آشوب را مجسم می‌کرد. تصور ایجاد نوعی نظام دیگر بود که خیابان‌ـ‌‌ شهر را بیرون می‌گذاشت. فکر می‌کنم که این یکی از بزرگ‌ترین اشتباهات صورت‌گرفته در سراسر جهان بود.

نوعی ترس از شهر وجود دارد که نقشی مهم در فرهنگ قرن بیستم ایفا می‌کند. این ترس دنباله‌ای از فضاهای غول‌پیکرِ کاملاً تهی و سترون را در سرتاسر جهان ایجاد کرد. سنخ‌های معینی از ساختمان‌های کلیشه‌ای وجود دارد که آدمیان سرانجام آن را وحشتناک می‌یافتند. با این‌ همه شاید آنها می‌بایست آنها را تجربه می‌کردند و با آنها زندگی می‌کردند قبل از اینکه می‌توانستند بدانند چه چیز اشتباه بود. به عبارتی پس از آنکه مرکزِ تجارت جهانی بمباران شد وادارمان کرد من و بسیاری دیگر با آن احساس همدلی بیشتری کنیم. مرکز تجارت جهانی نیز مانندِ ما آسیب‌پذیر بود. در قرن نوزدهم، نیچه برای عصری "مردانه‌تر" و "جنگجوتر" غصه می‌خورد. فوتوریست‌های اوایل قرن بیستم که مارینتی نیز از آن‌جمله بود، کسانی بودند "که ستایش می‌کردند جنگ ـ تنها بهداشتِ حقیقیِ جهان‌ـ نظامی‌گری، میهن‌پرستی، حرکت ویرانگرانه آنارشیست‌ها، ایده‌هایی زیبا که می‌کشد، و استهزا زنان را."

در صورتِ وجودْ چه پیوندهایی میان بمب‌گذاری‌های ۱۱ سپتامبر و نیچه و فوتوریست‌ها برقرار است؟

خوب اولاً این ایده که چیزی رهایی‌بخش راجع ‌به آدمیانی که کشته می‌شوند در کار است. اکنون درک می‌کنم: همه آدمیان با توجه به قابلیت‌شان برای کشتن مجهز می‌شوند. اگر کسی سعی داشت که مرا بکشد تلاش می‌کردم در مقام دفاع او را اول بکشم. اما آن چیزی که هم‌اینک از نیچه و فوتوریست‌ها خواندید (و می‌توانستید از بسیاری از آدم‌های دیگر نیز بخوانید)، این ایده که کشتنِ آدمیانِ دیگر شما را بهتر می‌کند و به نحوی سطح وجود شما را ارتقا می‌بخشد، تصور می‌کنم که این ایده در قرن نوزدهم از آن‌رو رواج پیدا کرد که ۱۰۰ سال را بدون یک جنگ مهم سپری کرده بودند. جنگ‌های منطقه‌ای و محلی وجود داشت و نه جنگ‌های جهانی.

بیشتر مردم زندگی‌شان را سپری می‌کردند بی‌آنکه تجربه سرباز یا قربانیِ جنگ بودن را تجربه کنند. بعضی از آنها به این احساس رسیدند که این خیلی کسل‌کننده است. بسیاری از مردم که مشتاقِ یک جنگ بودند وقتی که جنگ ۱۹۱۴ سر رسید وحشت کردند. در دو سوی جنگ، سیاستمداران و ژنرال‌ها گفته بودند "آنها را بیرون خواهیم راند و برای کریسمس خانه خواهیم بود." سیاستمدارن و ژنرال‌ها تا حدی در ابتدا فهمیدند که بُرد سریع در این جنگ ناممکن خواهد بود. آنها سپس تاکتیکی را پذیرفتند که در انگلیسی آن را جنگ فرسایشی می‌نامند، به این معنا که ما بسیاری از آنها را می‌کشیم، آنها بسیاری از ما را؛ ما بیشترِ آنها را می‌کشیم، آنها بیشترِ ما را... دو طرف معتقد بودند آخرین جبهه‌ای‌اند که سرپا می‌مانند.

کتاب بسیار خوبی از پُل فیوزل وجود دارد با عنوان "جنگ جهانی اول و حافظه مدرن". این کتاب شرح این است که چگونه جنگ جهانی دوم مدل کاملی بود از نظامی که در آن تقریباً همه به ترس افتادند و تصور کردند که این ورای اعتقاد و شر است، با این‌حال همه برای متوقف کردنِ آن احساس ناتوانی کردند. تعدادی از افراد بودند که با آن زندگی کردند و از آن بهره‌مند شدند، معمولاً آن افرادی که از خطوط مقدم نبرد دور شدند. یک مضمون تکراری آن دوره این است که چقدر غیرنظامیان در مقایسه با سربازان ظالم‌ترند.

در پرتو رویداد ۱۱ سپتامبر این نکته جالب توجهی است. با خواندن مقالات محلی و اخبار ملی آنچه دیدیم این بود که اکثر آدمیانی که جنگ را الزام کردند در زمره قربانیان و خانواده‌های آنها در نقطه صفر نبودند. مردمانی از سایر بخش‌های آمریکا بودند. بسیاری از کسانی که دیدند آنجا چه اتفاقی افتاد متنفر شدند و نمی‌خواستند آن خرابی را برای کسی دیگر ببینند.

درست است. من نه همیشه بلکه اغلب فکر می‌کنم کسانی که در سنگرها هستند و خونریزی را می‌بینند با دشمن احساس همدلی می‌کنند و نمی‌خواهند جنگ را تحمیل کنند.

 

متن اصلی این خبر را می توانید در این لینک مطالعه فرمایید.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

يك كلانشهر نشين واقعي ؛ مارشال برمن از نگاه تاد گيتلين
تراشه های کانسپجوال ـ لوکوربوزیه و مرگ خیابان قرن نوزدهمی به روایت مارشال برمن
گفت و گو با مرگ ـ مارشال برمن ـ 1940- 2013
کتاب خانه اتووود ـ تجربه مدرنیته؛ هر انچه سخت است دود می شود و به هوا می رود ـ مارشال برمن
كتابخانه اتووود ـ تجربه ي مدرنيته ـ مارشال برمن
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group