معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1664
معماری ـ موسیقی   - 19
منظر شهری   - 1561
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
طراحي داخلي   - 1125
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1116
پردیس ویترا   - 18
سازه های شهری   - 1022
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
تکنولوژی ساخت   - 1009
معماری آمریکا   - 17
معماری حوزه عمومی   - 980
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
مرزهای معماری   - 962
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
نگاه نو به سكونت   - 895
شهرهای در حرکت   - 15
المان شهری   - 849
معماری بایومورفیک   - 15
نظریه شهری   - 817
معماری و کوه   - 15
معماری و سیاست   - 789
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
معماری مدرن   - 714
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
کلان سازه   - 706
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
معماری پایدار   - 690
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
روح مکان   - 618
معماری و سلامت   - 13
آینده گرایی   - 604
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 587
فرهنگ نفت   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 576
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آرمان شهرگرایی   - 574
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
طراحی صنعتی   - 562
بی ینال ونیز   - 10
منتقدان معماری   - 538
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 531
درس گفتارهای اتووود   - 10
معماری تندیس گون   - 523
معماری خوانی   - 9
توسعه پایدار   - 523
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری شمایل گون   - 499
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
باز زنده سازی   - 477
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 461
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 381
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری سبز   - 375
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 374
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تغییرات اقلیمی   - 361
تز 1400   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
معماری تخت جمشید   - 8
معماری پست مدرن   - 343
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری ارزان   - 328
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 309
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 306
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری محلی   - 297
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 272
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 267
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 240
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 234
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 232
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
فضای منفی   - 228
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
اقتصادِ فضا   - 228
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 215
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 211
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 206
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 190
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 188
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 175
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 173
پداگوژی انتقادی   - 7
هنر گفت و گو   - 161
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری ژاپن   - 160
مسابقه ویلا 1400   - 6
ترسیمات معماری   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری ایران   - 154
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری و رسانه   - 152
معماری آمریکای جنوبی   - 6
معماری فضای داخلی   - 143
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
بلندمرتبه ها   - 134
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 121
معماری مصر   - 6
مدرنیته؛ از نو   - 96
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
ویرانه ها   - 94
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری فاشیستی   - 89
معماری و غذا   - 5
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اکنی استودیو   - 5
معماری چین   - 85
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
اکسپو   - 83
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 73
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری جنگلی   - 69
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
معماری و جنگ   - 4
معماری هند   - 68
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری دیجیتال   - 64
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 61
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 58
اتووودْ آبزرور   - 4
زاغه نشینی   - 55
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری و نقاشی   - 55
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری اروپا   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
آنتروپوسین   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری و ادبیات   - 46
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
طراحی مُد   - 46
فیلم های اتووود   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 45
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
باهاوس   - 44
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و گیم   - 40
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری آسیا   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری بیابانی   - 36
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
مدرنیسم هیپی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
معماری مدارس   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
ان اف تی   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
متاورس   - 1
معماری و آب   - 24
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و رنگ   - 23
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 56
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -864
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -468
هتل   -81
فرهنگی   -365
ورزشی   -68
پاویون   -296
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -244
ویلا   -27
تفریحی   -184
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -150
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -110
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
جهانی‌سازیِ امر بومی ؛ نقدی بر رویکردهای بومی‌گرا
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1394/06/05
مـنـــــــبـع : نوشته ی ر. رمضانی
تعداد بازدید : 2221

۱- بومی‌گرایی

یکی از واکنش‌ها به جهانی‌سازیِ‌ِ فراگیر در عصر کنونی بومی‌گرایی است. در نکوهش جهان‌شدن دو دلیل عمده طرح می‌شود: یکی اینکه جهانی‌شدن ما را در چرخه‌ی وابستگی‌ها نگاه می‌دارد، و دیگری اینکه جهانی‌شدن آنچه پیشاپیش داریم را از ما می‌ستاند. اما بر بومی‌گرایی نیز نقدهای مهمی وارد است. این نوشتار می‌کوشد انگاره‌ی "بومی‌گرایی" را واکاوی و نقد کند. پیش از هرچیز، چند روشن‌سازیِ مفهومی:

۱) از طیف گسترده‌ای از دیدگاه‌ها، مکتب‌های فکری، رویکردها، روش‌ها، مفهوم‌ها و سیاست‌‌ها در پهنه‌های مختلف تحت عنوان بومی‌گرایی یاد می‌شود. کاربرد فراوان اصطلاحاتی چون علم بومی، هنر بومی، فناوریِ بومی، اندیشه‌ی بومی، فرهنگ بومی و… گوناگونیِ رویکردهای بومی‌گرا را نشان می‌دهد. اما در یک تقسیم‌بندیِ کلی دو رویکرد شخصی و غیرشخصی در زمینه‌ی بومی‌گرایی را می‌توان بازشناخت. در معنای شخصی، بومی‌گرایی یک دلبستگیِ فردی ست به امری خودی، محلی یا بومی. برای مثال، یک هنرمند ممکن است سبکی بومی را برگزیند بی‌آنکه مدعیِ برتریِ آن بر سبک‌های دیگر باشد. اما در معنای غیرشخصی، بومی‌گرایی بازنماینده‌ی یک شیوه‌ از اندیشه یا عمل است که بنابرادعا می‌توان برتریِ آن بر شیوه‌های دیگر، یا گریزناپذیریِ آن، را با دلایلی کافی نشان داد.

آنچه در این نوشتار مورد نظر است سویه‌ی غیرشخصیِ این انگاره است—تجویزهایی که از فرد فراتر رفته و جمعی، جامعه‌ای، را مخاطب خود می‌داند. به سخن دیگر، آنچه در این نوشتار بررسی خواهد شد نه سویه‌ی ذوقی یا شخصیِ بومی‌گرایی، یعنی یک دلبستگیِ فردی، بلکه رویکردی ست که بیانگر یک دلنگرانیِ جمعی ‌باشد؛ اندیشه‌هایی که به‌نحوی بر اهمیت و لزوم توجه به عنصر بومی، در برابر امری غیربومی و بیگانه، تأکید می‌ورزند. برخلاف بومی‌گراییِ شخصی که از یک علاقه‌ی فردی فراتر نمی‌رود، بومی‌گرایی در معنای دوم هنجارمند است به این معنا که دربردارنده‌ی بایدها و نبایدهایی ست که بطورکلی بر توجه به ویژگی‌های منحصربه‌فرد یک جامعه تأکید دارند. و اتفاقاً به همین خاطر است که بومی‌گرایی درمعنای غیرشخصی نیاز به بررسی دارد.

۲) سویه‌ی غیرشخصیِ بومی‌گرایی خود رویکردهای گوناگونی را در بر دارد و این رویکردها از یک انگیزه‌ی واحد برنمی‌خیزند. در حالی که گروهی از آنها در درجه‌ی نخست از یک پیش‌زمینه‌ی اقتصادی برمی‌خیزند، دل‌نگرانیِ گروهی دیگر فرهنگ و زبان خودی ست؛ و درحالی که برخی بر استقلال سیاسی پافشاری می‌کنند، برخی دیگر انگیزه‌ی خود را در وهله‌ی نخست از یک دل‌مشغولیِ ‌ِمذهبی می‌گیرند. برای مثال، طیف گسترده‌ای از نگرش‌هایی که انگاره‌ی "بازگشت به خویشتن" را در خود دارند را می‌توان بومی‌گرا نامید.

گرچه این نگرش‌ها نیز خود انگیزه‌های گوناگونی را در بنیاد خود دارند، اما به نظر می‌رسد عنصر فرهنگ در آنها بسیار پررنگ است. برای مثالی دیگر، بسیاری از جنبش‌های مذهبی را می‌توان شکلی از بومی‌گرایی دانست که تکیه‌گاه نظریِ آنها نگرش بومیِ مذهبی ست. همچنین، همه‌ی دیدگاه‌هایی که به‌ شکلی از دوگانگی و تقابل میان شرق و غرب قائل‌اند را می‌توان شکل‌هایی از بومی‌گرایی دانست.

نیز می‌توان همه‌ی رویکرد‌های اقتصادی که از الگوی بومیِ توسعه سخن می‌گویند یا با الگوی غالبی که توسط کشورهای توسعه‌یافته برای توسعه تبلیغ می‌شود مخالفت می‌کنند را بومی‌گرا نامید. روشن است که این رُویه‌ها و سویه‌های مختلف اندیشه‌ی بومی‌گرا گاهی مستلزم همدیگر اند، با هم هم‌پوشانی دارند، و کاملاً تفکیک‌پذیر نیستند.

۳) از راه‌ها و سویه‌های گوناگونی می‌توان انگاره‌ی بومی‌گرایی را مورد بررسی قرار داد. در این نوشتار این بررسی از یک نقطه‌نظر معرفت‌شناختی صورت خواهد گرفت. چراکه سویه‌ی غیرشخصی و فکریِ‌‌ِ بومی‌گرایی در بنیادِ‌ِ خود بر انگاشت‌هایی معرفت‌شناختی استوار است که قابل نقد و ارزیابی می‌باشند؛ بومی‌گرایی مدعیِ‌ِ نوع خاصی از عقلانیت است و نقد این عقلانیت پیش از هرچیز برخوردی معرفت‌شناختی می‌طلبد.

۲-گریزناپذیریِ عقلانیت

هر گرایش یا کنش آگاهانه‌ی نظری یا عملی در بنیادِ خود شکلی از عقلانیت را فرض می‌گیرد. معنای این سخن این است که هر نظر یا عمل آگاهانه‌ای هنجار یا دستگاهی از هنجارها، معیار یا معیارهایی، را فرض می‌گیرد که ضامن و شاخص درستیِ آن می‌باشند و بدین‌سان آن گرایش یا کنش پیشاپیش حقانیت آن معیار (ها) را فرض می‌گیرد. بنابراین، درمورد دیدگاهی که محتوایش نفیِ هرگونه عقلانیتی ست باید گفت در بهترین حالت دیدگاهی خودناسازگار است. برای درک بهترِ این نظر، که در اینجا آن را گریزناپذیریِ عقلانیت می‌نامیم، لازم است نخست کاوشی در چیستیِ عقلانیت داشته باشیم. و برای این کار خوب است در آغاز به‌اختصار صورت‌های گوناگون عقلانیت را طرح کنیم: در یک بخش‌بندیِ کلی می‌توان عقلانیت را به دو سنخِ عقلانیت نظری و عقلانیت عملی تقسیم کرد. عقلانیت نظری ناظر به باورها یا بطورکلی گرایش‌های معرفتیِ ما در زمینه‌های گوناگون است و عقلانیت عملی ناظر به کنش‌ها و تصمیم‌گیری‌های ما در بُعد عملیِ زندگی. باید توجه داشت که این دو سنخ از عقلانیت شاید فقط در مقام انتزاع جداشدنی باشند در حالی که در تجربه‌ی زیسته و انضمامیِ زندگی جدایی‌ناپذیر اند، چراکه اصولاً سویه‌ی نظریِ زندگی از سویه‌ی عملیِ آن یکسره‌ تفکیک‌پذیر نیست. در ادامه برخی از ‌‌صور عقلانیت را به‌اختصار ذکر می‌کنیم با این ملاحظه که همه‌ی اندیشمندان در این رابطه کاملاً هم‌نظر نیستند.

۱) عقلانیت منطقی که داور نهایی برای تعیین عقلانی‌بودن یا نبودنِ یک باور را (ازجمله) قانون‌های منطق می‌داند؛

۲) عقلانیت ریاضی که بر اساس آن درستیِ برخی گزاره‌ها (ازجمله) بر مطابقت آنها با قانون‌های ریاضی مبتنی است؛

۳) عقلانیت تحلیلی که طبق آن عقلانی‌بودنِ یک گزاره (ازجمله) از راه سازگاریِ معناییِ آن تأمین می‌شود؛

۴) عقلانیت استقرایی که درستیِ یک گزاره‌ی علمی را (ازجمله) از راه آزموده‌شدنِ آن در شمار زیادی از آزمایش‌های مرتبط ممکن می‌داند.

۵) عقلانیت مبتنی بر احتمال که درستیِ یک باور را (ازجمله) بر اساس میزان احتمال آن می‌سنجد؛

۶) عقلانیت مبتنی بر "استنتاج به بهترین تبیین" که باوری را درست می‌داند که (ازجمله) بتوان آن را بهترین تبیین برای شرایطی خاص قلمداد کرد.

عقلانیت عملی نیز صور گوناگونی به خود می‌گیرد که در زیر دو صورت از آن را طرح می‌کنیم:

۱) عقلانیت سودنگر که درست‌بودنِ یک کنش یا تصمیم را با میزان سود و زیان آن مرتبط می‌داند؛

۲) عقلانیت انسان‌محور که رفتاری را درست می‌شمارد که دیگری را نه ابزاری صرف بلکه غایت و هدف بشمارد. برخلاف شکل پیشین عقلانیت، این شکل از عقلانیت درستی یا نادرستیِ کنش‌ها یا تصمیم‌ها را بر اساس انگیزه و نیت آنها می‌سنجد و نه بر اساس نتیجه‌ی آنها.

ترکیب‌های مختلفی از صورت‌های طرح شده در بالا ممکن است معیار عقلانیت قرار گیرد، ممکن است برخی از این صورت‌ها حذف شود، و یا صورت‌هایی بر آنها افزوده شود. اما نکته‌ی مهم در اینجا این است که همه‌ی صور عقلانیت به نحوی "اصل مشارکت‌پذیری" را در خود دارند. اصلی که لازم می‌دارد عقلانیت از فرد فراتر رفته و علی‌الاصول توسط هر شناسنده‌ی عقلانیِ دیگر تأییدپذیر باشد. بدین‌سان، عقلانیت به‌ناچار امری جمعی ست. اصل مشارکت‌پذیری را به صورت زیر تعریف کنیم:

اصل مشارکت‌پذیری:

الف عقلانی ست اگر به‌درستی قابل فرض باشد که هر باشنده‌ی عقلانی در شرایط مناسب آن را درست بشمارد. "الف" می‌تواند یک باور، یک گرایش، یک کنش، یک تصمیم یا چیزی مانند اینها باشد. "شرایط مناسب"شرایطی معرفتی ست که در آن شناسنده از لوازم معرفتی‌ برای درک عقلانی‌بودنِ الف برخوردار باشد، به این معنا که موانعی شناختی یا غیرشناختی هم‌چون ناآگاهی، تعصب، و مانند اینها او را از درک درستیِ الف باز ندارد. همچنین، منظور از "درست" موجه و دارای دلایل کافی ست.

ممکن است اِشکال شود که شرایط مناسب درواقع شرایطی آرمانی ست که هیچگاه در واقعیت تحقق نمی‌یابد و بنابرین سخن از عقلانی‌بودن بیهوده است. اما این اِشکال نمی‌تواند وارد باشد زیرا: اولاً، ما یا نیاز به تحقق بالفعل شرایط نداریم و معمولاً صرفاً با فرض شرایط مناسب می‌توانیم دریابیم که واکنش شناسنده‌های عقلانی نسبت به یک باور یا یک تصمیم چگونه خواهد بود، و یا شرایط مناسب اصولاً شرایطی آرمانی نیست که تحقق آن در واقعیت ممکن نباشد؛ ثانیاً، سخنِ کسی که، با انگشت‌گذاردن بر عدم امکان شرایط مناسب، عقلانیت را مفهومی تهی و توخالی می‌شمارد خود عقلانیتی را از پیش فرض می‌گیرد و این خود گریزناپذیری مفهوم عقلانیت را نشان می‌دهد.

نیز، ممکن است اِشکال شود که عقلانیت خود برساخته‌ی امری غیرعقلانی ست و آنچه ما معیار عقلانیت می‌شماریم درواقع محصول اموری همچون قدرت سیاسی، اقتصاد، یا فرهنگ است که خود غیرعقلانی یا حتا ناعقلانی‌اند. چنین دیدگاهی نیز خود آشکارا بر یک پیش‌پنداشت از عقلانیت استوار است و زین‌رو ست که می‌تواند از غیرعقلانی و ناعقلانی سخن بگوید. دیدگاه‌هایی که هرگونه عقلانیتی را نفی می‌کنند، یا به امری غیرعقلانی فرومی‌کاهند، به شکل‌های جوراجوری در دنیای معاصر طرح می‌شوند.

برای مثال، گفته می‌شود قدرت همیشه گفتمانی را می‌گستراند دربردارنده‌ی عقلانیتی که به موجب آن ما امور را به دو دسته‌ی درست و نادرست، خوب و بد، تقسیم می‌کنیم. اما آیا چنین دیدگاهی چشم دارد که ما آن را چونان دیدگاهی "درست" بپذیریم؟ اگر قرار است چنین دیدگاهی از یک نظرگاه شخصی فراتر رود و توسط دیگران تأیید شود، آنگاه نیاز دارد دلایلی برای درستی‌اش بیاورد، و این خود عبارت است از تن‌دادن به عقلانیتی، هرچند کمینه، که معیاری برای درستی و نادرستی است. ممکن است این سنخ از دیدگاه‌ها با تأکید بر گونه‌گونی و تفاوت، در مقابل یکسان‌سازی و به‌هنجارسازی، از شکلی از عقلانیت کثرت‌گرایانه دفاع کنند که محتوای آن نفی هرگونه معیار و قانون کلی است، نفی هرگونه سلطه، انضباط و کنترل.

با این وجود، حتا چنین عقلانیتی هم خالی از هرگونه هنجاری نیست. در اینجا هم بایدهایی قرار است به رفتار ما نظم دهند، بایدهایی که گرچه محتوای‌شان ردِ هرگونه هنجار، نظم، و قانون کلی است، خود بایدهایی کلی و فراگیر‌اند. بنابراین باید گفت در این رویکردها هم عقلانیت کاملاً حذف نمی‌شود بلکه، بهتر است بگوییم، عقلانیتی جایگزین عقلانیت دیگر می‌شود. اما باز نمی‌توان فهمید که در این دیدگاه‌های کثرت‌گرا چگونه صور بنیادین عقلانیت، مثلاً عقلانیت منطقی، ممکن است جای خود را به عقلانیتی دیگر بدهند، چراکه این صورت‌های بنیادین عقلانیت درواقع بنیاد زبان و گفتگو بوده و زین‌رو حذف‌پذیر نیستند بلکه حذف‌ آنها هم به‌ناچار بر فرض آنها استوار خواهد بود.

بنابراین، برای سپهر معرفتیِ ما انسان‌ها اصل عقلانیت امری گریزناپذیر است و درنتیجه درمورد هر رویکرد و هر دیدگاهی به‌جا ست بپرسیم که عقلانیت خود را از کجا کسب می‌کند و مشروعیت‌اَش بر چه بنیانی استوار است.

۳- عقلانیت بومی‌گرا

بومی‌گرایی، در معنای مورد نظر در این نوشتار، نگرشی ست که بر اساس آن راهکارها، الگوها و روش‌ها، بطورخلاصه "بایدها و نبایدها"، را باید بر پایه‌ی واقعیت‌هایی بومی تعیین کرد، واقعیت‌هایی که شاید کاملاً منحصربه‌فرد و بی‌همتا باشند. بطور‌کلی، همان‌سان که اشاره شد، بومی‌گرایی واکنشی در برابر جهان‌سازی ست که می‌کوشد الگویی واحد را برای همه‌ی ساکنان جهان، همه‌ی فرهنگ‌ها و جوامع، تجویز کند. گفتیم که بومی‌گرایی ممکن است در شکل‌های مختلف و با انگیزه‌های مختلف طرح شود. اما این نگرش جایی اهمیت می‌یابد که متضمن دعویِ پیشرفت و ارتقای کل یک جامعه باشد. در اینجا ست که دعویِ بومی‌گرایی از حساسیت بالایی برخوردار بوده و نیازمند باریک‌بینیِ بیشتر است.

­­­ بومی‌گرایی اما به‌ناگزیر باید بر پایه‌ی عقلانیتی استوار باشد، اگر نخواهد ناعقلانی و نابخردانه قلمداد شود. اما عقلانیت زیرسازِ بومی‌گرایی چه نوع عقلانیتی می‌تواند باشد؟ عقلانیتی مشترک با هر رویکردی دیگر؟ یا اینکه بومی‌گرایی خود عقلانیت خاص خود را وضع می‌کند؟ هرکدام از این دو راه با دشواری‌های معرفت‌شناختیِ‌ِ خاص خود روبرو ست: از یک سو، اگر بگوییم بومی‌گرایی بر عقلانیتی از پیش موجود و مشترک میان همه‌ی رویکردها استوار است، آنگاه پرسیدنی ست که پس چه چیز بومی‌گرایی را متمایز خواهد کرد. از سوی دیگر، اگر بگوییم بومی‌گرایی عقلانیت خاص خود را وضع می‌کند، آنگاه پرسش این خواهد بود که پس مشروعیت بومی‌گرایی از کجا برمی‌خیزد؛ به بیان دیگر، اگر یک کنش بومی‌گرایانه بر پایه‌ی یک عقلانیت غیربومی و جهانی استوار باشد، آنگاه "بومی‌گرایانه" صرفاً یک صفت توخالی خواهد بود برای کنشی که به‌واقع تفاوتی با کنش‌های دیگر ندارد بلکه همچون دیگر کنش‌ها بر پایه‌ی عقلانیتی جهانی استوار است. و اگر یک کنش بومی‌گرایانه بر عقلانیتی خاص خود و متفاوت از عقلانیت جهانی قوام یافته است، آنگاه این عقلانیت چه نستبی با عقلانیت جهانی خواهد داشت، یعنی مشروعیت‌اش را از کجا کسب می‌کند و در برابر چشم‌های خردمندان جهان چگونه به نظر خواهد رسید.

۴-جهانی‌کردنِ امر بومی

برای یافتنِ برون‌رفتی از دوراهه‌ی بالا، در اینجا خوب است دو شکل از بومی‌گرایی، بومی‌گراییِ "کناره‌گیر" و بومی‌گراییِ "برون‌گرا"، را از هم سوا کنیم. طبق بومی‌گراییِ کناره‌گیر، می‌شود و باید یکسره خودبنیاد و خودبسنده و صرفاً بر اساس واقعیت‌ها و داشته‌های بومی‌ عمل کنیم، و آنچه مسیر ما را تعیین می‌کند، خواه در مرتبه‌ی اقدام و خواه در مرتبه‌ی بازسنجی و داوری، چیزی جز "آنچه خود داریم" نیست. این نگرش بیشینه و افراطی که بر پایه‌ی آن ما نیاز به هیچ داور بیرونی و غیربومی نداریم، متضمن نوعی عقلانیت خودبسنده و درون‌گرا ست که هیچ قضاوت بیرونی را برنمی‌تابد.

اما، گرچه بومی‌گرایی بی‌گمان مستلزم نگاهی کثرت‌گرایانه است، نگاهی که "آنچه درست است" را بر اساس واقعیت‌هایی بومی تعیین می‌کند، با این حال، بر اساس بایسته‌های عقلانیت که در بخش پیشین گفته شد، و به‌ویژه بر اساس اصل مشارکت‌پذیری، بومی‌گرایی نمی‌تواند بر پایه‌ی عقلانیتی یکسره در‌-خود و کاملاً درون‌گرا استوار شود، بلکه باید خود را در معرض نظر شناسندگان عقلانی قرار دهد. اگر امر عقلانی امری ست که فرض تأیید آن توسط هر شناسنده‌ی عقلانی ممکن باشد، پس بومی‌گرایی نمی‌تواند خود را در پیله‌ی عقلانیتی خود-ساخته اسیر کند بطوری که خود، و تنها خود، تأییدگر کار خود باشد. انگاره‌ی بومی‌گرایی نمی‌تواند خردپذیرانه طرح شود مگر اینکه از خودسرانگیِ‌ِ معرفتی فاصله بگیرد، خودسرانگی‌یی که به موجب آن هرآنچه را به دید خود بومی‌ می‌انگاریم درست است. روشن است که نه بومی‌بودگی مترادف با درست‌بودگی است و نه غیربومی هم‌مصداق با نادرست و غیرعقلانی؛ چه‌بسا نادرستیِ‌ِ امری بومی بر ما آشکار باشد و چه‌بسا روش، اندیشه، یا رویکردی غیربومی به ارتقای ما بیانجامد. بنابراین، به سنجه‌ای نیاز داریم که امر بومیِ‌ِ درست را از امر بومی ولی نادرست بازشناسیم.

زین‌بیش، امروزه هر تجویز بومی‌گرایانه‌ای خواه‌ناخواه در معرض سنجش دیگران است و هر الگوی بومی‌ای به‌ناچار باید در گود داوریِ جهان زورآزمایی کند و برتریِ خود، یا دست‌کم مشروعیت خود، را در مسابقه‌ای جهانی به اثبات برساند. عصر کنونی، که از آن تحت عنوان عصر ارتباطات یاد می‌شود، هر مرزی را برمی‌دارد و هیچ دری را بسته باقی نمی‌گذارد. در این عصر در دیدرس چشمان دیگران بودن و در معرض ارزیابی و قضاوت دیگران قرارداشتن دیگر نه یک انتخاب بلکه واقعیتی گریزناپذیر است. ولی اگر هر روش و راهکار‌ِ برخاسته از واقعیت‌هایی بومی می‌تواند و باید در معرض سنجش شناسندگان عقلانی قرار گیرد، آیا می‌توان نتیجه گرفت که بومی‌گرایی دیگر وجهی نخواهد داشت؟

به نظر می‌رسد پاسخ منفی باشد. با نگاه به سیل ویرانگری به نام جهانی‌سازی که هرگونه امر بومی را نفی می‌کند و بر جای آن امری جهانی را می‌‌نشاند، به نظر می‌رسد بومی‌گرایی بی‌‌وجه نبوده بلکه دارای انگیزه‌ای کاملاً موجه است. افزون بر این، کاملاً خردپسندانه و پذیرفتی ست که افراد یک جامعه، به‌ جای گم‌کردنِ مسئله‌های حقیقیِ‌‌ِ جامعه‌ی خویش و سرگرم‌شدن به شبه‌مسئله‌هایی که پی‌آیند فرایند جهانی‌سازی ست، توجه‌ی خود را متمرکز کنند بر آنچه به‌واقع مسائل و مشکلات آن جامعه است و از وضعیت‌ بی‌همتا و ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن جامعه برخاسته است، و پاسخ‌ها و راهکارهای خود را نیز در درجه‌ی نخست متناسب سازند با مختصات خاص جامعه‌ی خود. با این همه، پس چگونه می‌توان جمع کرد میان آن وحدت‌گرایی‌ که لازمه‌ی عقلانیت است و آن کثرت‌جویی که انگاره‌ی بومی‌گرایی در دل خود دارد؟

پاسخِ به پرسش بالا نگرش بومی‌گراییِ برون‌گرا است. بومی‌گراییِ برون‌گرا ضمن تأکید بر توجه به چالش‌ها و مشکلات بومی از یک سو و توجه به راهکارهای بومی و محلی از سوی دیگر، هم‌هنگام ایجاب می‌کند که هر رویکردِ (هرگونه تجویز، الگو، روش یا راهکارِ) بومی‌گرایانه در پهنه‌ای غیربومی، در بستری جهانی، دوام بیاورد. این نه‌تنها ضرورتی از منظر عقلانیت بلکه ضرورتی از منظر واقعیت‌های حاکم بر دنیای معاصر است، واقعیت‌های گریزناپذیری که هر نگرش سست و بی‌مایه‌ای را محکوم به طردشدن می‌سازد. بومی‌گراییِ برون‌گرا در این معنا نوعی خواستِ جهانی‌کردنِ امر بومی است، نوعی بومی‌جهانی‌سازی. به بیان دقیق‌تر، درحالی که بومی‌گراییِ کناره‌گیر معیار و محک خود را خود وضع می‌کند، بومی‌گراییِ برون‌گرا ایجاب می‌کند که پاسخ‌های بومی به پرسش‌های بومی بتوانند در عرصه‌ی فرا-بومی دوام آورده و تثبیت شوند. به عبارت دیگر، بومی‌گراییِ برون‌گرا معیار خود را خود به‌تنهایی برنمی‌نهد بلکه به معیارهایی فرا-بومی نیز نظر دارد و در مقام داوری و بازسنجی کاملاً خودبسنده نیست.

برداشتی کناره‌گیرانه و درون‌گرا از بومی‌گرایی به شکلی از خود-تأییدگری می‌انجامد، وضعیتی درخودبسته که در آن کالای بومی هیچ معیاری غیربومی را برنمی‌تابد و استاندارد خود را خود وضع می‌کند. این وضعیت در درجه‌ی نخست از آنجا ناشی می‌شود که این سنخ از بومی‌گرایی عقلانیت خود را خود وضع می‌کند. بنابراین با اتخاذ یک رویکرد بومی‌گرایانه‌ی افراطی امیدی به تحقق یک سامانه‌ی آزمون و سنجش دقیق نیست، سامانه‌ای که هرکس را بر جای شایسته‌اش بنشاند و هر تولیدی را متناسب با کاری که آن را به عینیت رسانده است ارزیابی کند. درواقع در جامعه‌ای اینچنینی ارزشگذاری نه بطورعینی بلکه بطور خودسرانه وضع می‌شود. نتیجه‌‌ی چنین وضعیتی چه خواهد بود جز جامعه‌ای غیرعادلانه که بر معیارهایی جز کار و زحمت مبتنی ست؟

برداشتی برون‌گرایانه از بومی‌گرایی، برعکس، این امکان را باز می‌گذارد که استانداردها و نظام‌های ارزشگذاری در پهنه‌ای فرا-بومی تعیین و اصلاح شوند. بر پایه‌ی بومی‌گراییِ برون‌گرا، گرچه ما باید با رویکرد خاص خود به مشکلات خاص خود توجه کنیم و پاسخ‌های خاص خود را متناسب با شرایط خاص خود ارائه کنیم، اما رویکردها و پاسخ‌های ما می‌توانند و باید در عرصه‌ای فرا-بومی در کنار دیگر پاسخ‌ها و رویکردها تثبیت شوند. برخلاف بومی‌گراییِ کنارگیرانه که یک نظام ارزشگذاریِ درون‌گرا، درخود‌بسته، و درنتیجه ایستا را ایجاب می‌کند، نظام ارزشگذاریِ بومی‌گراییِ برون‌گرا.

جمع‌بندی

در این نوشتار، پس از واکافت‌ها و روشن‌سازی‌هایی درباره‌ی مفهوم بومی‌گرایی در بخش یکم، در بخش دوم نشان دادیم که عقلانیت، یعنی معیار یا دستگاهی از معیارها برای بازشناسیِ درست از نادرست، امری گریزناپذیر است که هر روی‌کرد و هر عمل‌کردی، هر ایستار و هر رفتاری، آن را از پیش فرض می‌گیرد. در ادامه، در بخش سوم، بحث عقلانیت بومی‌گرایانه را طرح کردیم. و سرانجام در بخش چهارم نشان دادیم که آنچه شدنی و بایسته است بومی‌گراییِ برون‌گرا ست. بومی‌گراییِ برون‌گرا ایجاب می‌کند که هر دستاورد بومی بتواند در عرصه‌ای بین‌المللی خود را به نمایش بگذارد. بر اساس آنچه در این نوشتار آمد، گرچه جهانی‌شدن، آنچنان که بومی‌گرایان می‌گویند، می‌تواند هم‌هنگام ما را در چرخه‌ی وابستگی نگاه داشته و داشته‌های بومی را از ما بستاند، جهانی‌سازیِ خود، در معنای جهانی‌کردنِ امر بومی، نه‌تنها ناپسند نیست، بلکه درست آن چیزی ست که ضرورت دارد.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group