معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1682
معماری و کوه   - 16
منظر شهری   - 1573
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
طراحي داخلي   - 1145
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه معماری   - 1127
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
سازه های شهری   - 1045
شهرهای در حرکت   - 15
تکنولوژی ساخت   - 1039
معماری بایومورفیک   - 15
معماری حوزه عمومی   - 1011
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
مرزهای معماری   - 1001
پداگوژی انتقادی   - 14
نگاه نو به سكونت   - 907
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
المان شهری   - 858
فرهنگ نفت   - 13
نظریه شهری   - 825
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری و سیاست   - 795
طراحی جزییات   - 11
معماری مدرن   - 747
معماری و غذا   - 10
معماری پایدار   - 714
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
کلان سازه   - 713
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
روح مکان   - 641
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 632
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری منظر   - 602
درس گفتارهای اتووود   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 594
معماری خوانی   - 9
آرمان شهرگرایی   - 578
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
طراحی صنعتی   - 569
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
منتقدان معماری   - 547
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
توسعه پایدار   - 545
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری تندیس گون   - 543
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 536
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری شمایل گون   - 525
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماریِ توسعه   - 489
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
باز زنده سازی   - 484
تز 1400   - 8
هنر مدرنیستی   - 435
معماری تخت جمشید   - 8
معماری یادمانی   - 389
منبع شناسی اتووود   - 7
طراحی نئولیبرال   - 382
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری سبز   - 378
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
تغییرات اقلیمی   - 363
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 359
طراحی و پناهجویان   - 7
معماری پست مدرن   - 350
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 348
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 324
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 311
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 308
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 303
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 294
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 275
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 275
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 268
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری انتقادی   - 264
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
اقتصادِ فضا   - 252
معماری و جنگ   - 7
زنان و معماری   - 243
معماری آمریکای جنوبی   - 7
فضای منفی   - 237
اینستالیشن های شهری   - 7
عکاسی   - 236
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 236
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 224
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 212
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 207
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 200
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 192
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 176
مسابقه ویلا 1400   - 6
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 173
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری ژاپن   - 168
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری فضای داخلی   - 165
فمینیسم   - 6
معماری و رسانه   - 165
ده پرسش از دو معمار   - 6
هنر گفت و گو   - 161
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
ترسیمات معماری   - 161
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری ایران   - 157
معماری مصر   - 6
بلندمرتبه ها   - 136
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 122
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 98
معماری استرالیا   - 5
ویرانه ها   - 97
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری چین   - 90
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 86
اکسپوی دبی. 2020   - 4
اکسپو   - 83
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 80
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
فیلوکیتکت   - 78
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری جنگلی   - 78
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری پراجکتیو   - 76
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
زنان، آشپزخانه، مقاومت   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 74
معماری و انسان شناسی   - 4
معماری اروپا   - 71
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری هند   - 68
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 66
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 64
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 59
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
بحران آب   - 57
معماری و دشت   - 3
معماری و نقاشی   - 57
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری آسیا   - 57
باشگاه مشت زنی   - 3
زاغه نشینی   - 55
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 54
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی مُد   - 54
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 53
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 52
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
آنتروپوسین   - 52
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و ادبیات   - 48
فیلم های اتووود   - 2
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 45
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
باهاوس   - 44
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری و گیم   - 40
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری بیابانی   - 38
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
معماری و رنگ   - 37
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
جنتریفیکیشن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
سایبورگ   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
سایبرفمینیسم   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
مدرنیسم هیپی   - 2
معماری و آب   - 31
معماری و آسمان   - 2
معماری مجازی   - 30
معماری مدارس   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
پاویون های سرپنتین   - 27
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری آمریکا   - 22
شهرْخوانی با اتووود   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
ان اف تی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
متاورس   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری آفریقا   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19
معماری پساصنعتی   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
نمایش های مد پرادا   - 1
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
سایبرنتیک   - 1
معماری و سلامت   - 18
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
پردیس ویترا   - 18
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ژان بودریار   - 11
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان نوول   - 22
آرشیگرام   - 7
ژاک دریدا   - 19
آرکی زوم   - 6
ژاک لوگوف   - 4
آلبرت پوپ   - 4
ژیل دلوز   - 34
آلدو روسی   - 15
سائول باس   - 7
آلفرد هیچکاک   - 5
ساسکیا ساسن   - 9
آلوار آلتو   - 19
سالوادور دالی   - 2
آلوارو سیزا   - 9
سانا   - 5
آن تینگ   - 4
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی گائودی   - 28
سدریک پرایس   - 3
آنتونی وایدلر   - 5
سو فوجیموتو   - 18
آنتونیو نگری   - 6
سوپراستودیو   - 9
آنسامبل استودیو   - 2
سورِ فِهْن   - 6
آنیش کاپور   - 8
سوزان سانتاگ   - 10
آی وِی وِی   - 34
شاشونا زوبوف   - 4
اُ ام اِی   - 59
شیگرو بان   - 34
اتوره سوتساس   - 8
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد برتینسکی   - 1
فرانک گهری   - 50
ادوارد سعید   - 17
فرانک لوید رایت   - 45
ادوارد سوجا   - 10
فرای اوتو   - 10
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فردا کولاتان   - 2
ادولف لوس   - 9
فردریک جیمسون   - 4
ارو سارینن   - 29
فرشید موسوی   - 3
اریک اوون موس   - 14
فمیهیکو ماکی   - 4
اریک هابسبام   - 2
فیلیپ جنسن   - 7
استن آلن   - 4
گابریل کوکو شنل   - 2
استیون هال   - 32
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گرگ لین   - 7
اسنوهتا   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
لئوپلد بانچینی   - 2
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 24
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 9
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 36
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 32
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 5
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 6
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 119
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12
زیگموند فروید   - 19

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -873
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -471
هتل   -83
فرهنگی   -368
ورزشی   -68
پاویون   -302
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -268
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -249
ویلا   -27
تفریحی   -188
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -155
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -112
تجاری   -2
معماری مذهبی   -108
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
 رسانه ی تخصصی معماری و شهرسازی میم زون
تاریخِ زشتی می‌گوید چیزی به نام زشتی وجود ندارد
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1395/03/22
مـنـــــــبـع : tarjomaan.com نوشته گرچن ای‌هندرسن، ترجمه محمد غفوری
تعداد بازدید : 2040

در سدۀ نوزدهم، زن بومیِ پشمالویی در مکزیک که خولیا پاسترانا نام داشت، در نمایشگاه ادواری عجایب زیست‌شناختی “زشت‌ترین زن جهان” معرفی شد. پس از آنکه او را به اروپا بردند، بر اساس هنجارهای ویکتوریایی، روی صحنه ایفای نقش می‌کرد: آواز می‌خواند و می‌رقصید، به زبان‌های خارجی سخن می‌گفت، تن به آزمایش‌های پزشکی در انظار عموم می‌داد و به دیگر سرگرمی‌های عمومی می‌پرداخت. او هم در طول زندگی‌اش و هم پس از مرگش متصف به صفت “زشت” بود.

ریشۀ واژۀ زشت (ugly) به زبان اسکاندیناویاییِ سدۀ میانه می‌رسد و معنای آن “ترسیدن یا وحشت‌زده‌شدن” بود. واژۀ “زشت” معانی متعددی تداعی می‌کرد که ازجملۀ آن‌ها به این واژه‌های مشابه می‌توان اشاره کرد: هیولاوار، مضحک، ازریخت‌افتاده، عجیب، منحط و ناقص‌الخلقه. زشتی که تاریخی داستان‌گونه دارد از منابع پرشماری سربرآورده است: از ارسطو که زنان را مردان “ناقص‌شده” می‌دانست بگیر، تا افسانه‌های قرون وسطایی دربارۀ عجوزه‌های که به زنان زیبا تبدیل شده‌اند، کاریکاتورهای سده هجدهم، نمایش‌های “عجایب” سده نوزدهم، هنر و مردمان “منحط” سده بیستم، معماری خام‌گرا و موارد دیگر. زشتی مدت‌هایی مدید چالشی را پیشِ روی زیبایی‌شناسی و ذائقه می‌نهاد. تصور آنچه را که قرار است زیبا و ارزشمند باشد نیز بغرنج می‌ساخت.

سنت‌های غربی غالباً زشتی را در تضاد با زیبایی قرار می‌دهند؛ اما این مفهوم در بافت‌های فرهنگی گوناگون حامل معانی مثبتی است. مفهوم ژاپنی “وابی-سابی” برای نقص و خلل‌پذیری ارزش قائل می‌شود. این‌ها خصایصی هستند که در فرهنگ‌های دیگر ممکن است “زشت” پنداشته شوند. زشتی و زیبایی می‌توانند مانند ستاره‌های دوتایی عمل کنند که هریک در میدان جاذبۀ دیگری می‌افتد و دایره‌وار به دور هم می‌چرخند؛ درحالی‌که همراه با ستارگان پرشمار دیگر یک منظومه را تشکیل می‌دهند.

معمولاً صفت “زشت” برای افترازدن به کار می‌رود؛ اما در دهه‌های اخیر، با مقولات زیباشناختی با ظن و تردید بیشتری برخورد کرده‌اند. کتلین ماری هیگینزِ فیلسوف می‌نویسد: “ما نمی‌توانیم زیبایی را معصوم بدانیم” هنگامی که “شکوه خیره‌کنندۀ برآمده از ابر قارچیِ انفجار اتمی توأم با شر اخلاقی است”. همچنان که جهان دگرگون می‌شود و معانی “زیبا” و “زشت” با هم اصطکاک می‌یابند، مشاجره بر سر این موضوع دامنۀ بیشتری می‌یابد. در سال ۲۰۰۷ ویدئویی با برچسب “زشت‌ترین زن جهان” پخش شد. این ویدئو به‌جای پاسترانا، لیزی بلاسکِس را نشان می‌داد که در آن زمان هفده‌ساله بود. بلاسکِس که متولد تگزاس بود، از یک چشم نابینا بود و مبتلا به اختلالی بود که مانع از افزایش وزن وی می‌شد. در اظهارنظرهای عامۀ مردم، وی را یک “هیولا” نامیدند و حتی خطاب به وی گفتند: “ فوراً خودت را بکش.” این تجربه بلاسکِس را تشویق کرد مستندی علیه ارعاب سایبری بسازد. این مستند در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و این پرسش را در انداخت که آیا بهتر نیست عنوان زشت بر اتهام‌زنندگان اطلاق شود؟

در دو قطب متضاد، “زشتی” نه‌تنها تبدیل به نقطه‌ای برای جدایی از هم‌دیگر نشده، بلکه تبدیل به شعاری برای اتحاد شده است. در زمان‌ها و مکان‌های گوناگون، هر یک از ما ممکن است زشت تلقی شده باشیم: از موقرمز گرفته تا چشم‌آبی، چپ‌دست تا بینی‌عقابی و گوژپشت تا لاغرمردنی. به‌سادگی می‌توان هرگونه مشخصۀ ظاهری را تبدیل به نشانه‌ای از زشتی کرد یا اینکه داستان زشتی را تبدیل به موضوعی برای مطالعات موردی کرد؛ بی‌آنکه میراث بزرگ‌تر آن را مد نظر قرار داد.

در زبان یونانی باستان، مترادف‌های زشتی، دال بر شرارت، فضاحت و ضعف بودند. ممکن بود استثنائاتی نیز در این میان وجود داشته باشند؛ مانند “فیلسوف زشت، ولی فرزانه، سقراط” یا “بردۀ قصه‌گوی ازریخت‌افتاده، ازوپ”. اما گرایش بر آن بود که خصیصه‌های ظاهری، بازتابی از ارزش درونی یا نوعی شگون مادرزادی تلقی شود. شبه‌علمِ سیماشناسی در دوران باستان بر حسب خصایص زیبا و زشت پی به خیر یا شر اخلاقی می‌برد. افسانه‌های پریان در سده‌های میانه، تصویر زنان زیبا و جانوران درنده‌خو را تغییر داد؛ اما دلالت‌های منفیِ این اصطلاحات همچنان در طول سده‌ها حفظ شد. همچنانکه امپراتوری‌های استعماری گسترش می‌یافتند، هیولاها در حاشیۀ بدفهمی از موضوع سربرآوردند. برای نمونه، کاشفان اروپایی تندیس‌های “زشت” خدایان هندی را به‌مثابۀ علائمی آخرالزمانی تفسیر می‌کردند؛ تفسیری که از طریق خوانش روایت‌های مسیحی صورت می‌گرفت و هیچ ارتباطی با موضوع نداشت.

در سده‌های هجده و نوزده محک‌زدن مرز متزلزل میان زیبایی و زشتی تداوم یافت. در روزگاری که “زشتی” و “کژریختی” تقریباً به‌جای یکدیگر تعریف می‌شدند، کاریکاتورها دست به اغراق در ویژگی‌های ظاهری زدند. ویلیام هی عضو پارلمان بریتانیا که گوژپشت بود، کوشید بار منفی “کژریختی” را بزداید. او استدلال کرد که این جسم کژریخت نمایانگر یک روح زشت نیست. حتی هنگامی که معانی سنتی این موضوعات به چالش کشیده شدند، نمایشگاه‌هایِ عجایب زشتی‌ها را به اوج‌های جدیدی رساندند و موزه‌های کالبدشکافی و نمایشگاه‌های جهانی نیز گونه‌های انسانی و جلوه‌های قومی را به نمایش گذاشتند.

جنگ جهانی نخست باعث مبالغه در برداشت‌های موروثی از زشتی شد. همچنان‌که فنون جنگی به مراحل نوتری از مکانیزاسیون رسید، مردان جوانی که زمانی زیبا بودند در اثر آثار مخرب نارنجک‌ها، گاز خردل و تانک‌ها تبدیل به مردانی زشت شدند. برخی از سربازان ازقبیل "صورت‌داغون‌ها" به‌سبب “صورت‌های وحشتناکمان” گروه‌هایی تشکیل دادند تا تبدیل به “آموزگاران اخلاق” گردند و “شرافتمان را به ما بازگرداندند”. اگرچه بسیاری از این سربازان درگذشتند یا از انظار پنهان شدند، شوک دیداری ناشی از این مسئله به‌موازات تلاش هنرمندان و تبلیغات‌چیان برای سرهم‌بندی مجدد یک نظم نوین جهانی، دوباره وارد شد. در دهۀ ۱۹۳۰، آلمان نازی از نوعی زیبایی‌شناسی ملی‌شده حمایت کرد تا امر زشت را با برچسب چیز “منحط” سانسور کند و آثار هنری و گروه‌های فرهنگی را به‌طور همزمان در معرض آزار و نابودی قرار دهد.

در طی دوره‌های نزاع، هر نوع تهدید یا هر یک از دشمنان را می‌توان زشت گردانید و بدین‌سان آن را تعمیم داد. یک فرد را می‌توان با ملاک‌های خودسرانه، مانند داشتن یک بازوبند زرد یا شال‌گردن مشکی و باتوجه‌به زاویۀ دید ناظر، وارد گروه “زشت‌ها” کرد. “زشت” را می‌توان به‌طور مجازی بر هر چیزی اطلاق کرد؛ اما داغ میراث نامطمئن این واژه بر بدن‌ها می‌خورد و بیشتر می‌تواند شامل حال بییننده شود تا آن کسی که دیده می‌شود. چنانکه فرانک زاپا در ترانه‌ای خوانده است، “زشت‌ترین بخش بدن تو” نه بینی یا انگشت پا، بلکه “ذهن تو” است.

در اواخر دهۀ ۱۹۳۰، کنت و مامی کلارک به جنوب امریکا سفر کردند تا تأثیر روان‌شناختی تبعیض و جدایی نژادی را بررسی کنند. آنان از بچه‌ها می‌خواستند تا میان عروسک‌های سفید و سیاه دست به انتخاب زنند. به‌نحو قابل‌توجهی عروسک سفید، عروسک “زیبا” معرفی می‌شد و عروسک سیاه، عروسک “زشت”؛ آن‌هم درحالی‌که این زشتی و زیبایی توأم با صفاتی همچون “خوب” و “بد” و “تمیز” و “کثیف” بود. تونی ماریسن نیز با پیگیری مضمون مشابهی در رمان خودش با عنوان آبی‌ترین چشم (۱۹۷۰) دربارۀ تأثیر نژادپرستی بر خانواده بریدلاو نوشت:

توگویی اربابی اسرارآمیز و همه‌چیزدان، ردایی از زشتی بر تن هر کس پوشانده است... ارباب گفته بود: “شما مردمانی زشت هستید”. آن‌ها خود را ورانداز کرده بودند و هیچ چیزی مغایر با گفتۀ ارباب در آن نیافته بودند. در واقع می‌دیدند که در هر تابلوی تبلیغاتی، هر فیلم و هر نگاهی نوعی تأیید این گفته وجود دارد که گوشه‌چشمی نیز به آن‌ها دارد.

هنر آینه‌ای را پیشِ روی گرایش‌های دگرگون‌شونده قرار می‌دهد. برچسب‌های اولیۀ “زشت” گاهی اوقات به فراموشی سپرده می‌شدند؛ آن‌هم هنگامی که موضوعاتی که زمانی مسخره می‌شدند، ارزشمند گردیدند. امپرسیونیسم سدۀ نوزدهم که امروزه در نمایشگاه‌های پرسروصدا به نمایش درمی‌آید، در ابتدا با غذاهای آبکی و گوشت گندیده مقایسه می‌شد. هنگامی که آثار هِنری ماتیس در نمایشگاه آرموری در سال ۱۹۱۳ در امریکا به نمایش درآمد، منتقدان، آثار وی را با نیش و کنایه “زشت” نامیدند؛ آن‌هم درحالی‌که دانشجویان هنر در شیکاگو یکی از تمثال‌های “برهنۀ آبی” او را در مقابل مؤسسۀ هنر به آتش کشیدند. یک سده بعد همان مؤسسه بازنگری مهمی دربارۀ این اثر ماتیس انجام داد. زمانی موسیقی راک‌اَندرول، موسیقی زشت قلمداد می‌شد که بیم آن می‌رفت که تمامی نسل‌ها را تباه سازد.

برخی هنرمندان در مواجهه با تهمت “زشت”بودن به استقبال این واژه شتافتند. پل گوگنِ نقاش، زشتی را “سنگ محک هنر مدرن ما” نامید. ازرا پاوند شاعر و مترجم نوعی “آیین زشتی” را تبلیغ کرد. چارلز اچ‌اچ‌پریِ آهنگساز به ستایش زشتی در موسیقی برخاست؛ چیزی که به باور وی بدون آن “هیچ پیشرفتی نه در امور اجتماعی و نه امور هنری اتفاق نمی‌افتد”. کلمنت گرینبرگِ منتقد، امپرسیونیسم انتزاعیِ جکسن پولاک را چونان امری که “از زشت به‌نظرآمدن باکی ندارد” ستود؛ [چراکه] “همۀ آثار ژرف و اصیل هنری در آغاز، زشت به نظر می‌رسند”.

بهره‌گیری از واژۀ “زشت” باعث تقلیل بار منفی آن شد. به نظر می‌رسد که شیاتو، نقاش چینی سدۀ هفدهم، هنگامی که نقاشی خود را “ده‌هزار لکۀ جوهرِ زشت” نامید، پیشگام ضربه‌های قلم‌موی پرحرارت پولاک شد. سنت متقدم‌تری در شعر عربیِ سده‌های میانه تلاش کرد تا موقعیتِ انسان‌ها را در ارتباط با بیماری و ناتوانی به‌گونه‌ای مثبت دوباره چارچوب‌بندی کند؛ آن‌هم از رهگذر “زشت‌کردن زیبایی و زیباکردن زشتی”. اصطلاح فرانسوی jolielaide یا “زشتِ زیبا”، دل به نوای سدۀ هجدهم سپرده بود؛ آن هنگام که “باشگاه‌ زشت‌ها” در بریتانیا و امریکا به‌عنوان انجمن‌های اخوت سربرآوردند. اعضای شوخ‌طبع این باشگاه‌ها مجموعۀ رنگارنگ دماغ‌ها، چانه‌ها و لب و لوچه‌هایشان را به نمایش می‌گذاشتند. بسیاری از باشگاه‌ها تحقیر شدند و حیات کوتاهی هم داشتند؛ اما دیگران، همچون باشگاه ایتالیایی “فستا دی بروتی” که هنوز هم وجود دارد یا جشنوارۀ زشت‌ها، به بقای خود ادامه دادند. آن‌ها کوشیدند با تبعیض‌های مبتنی بر ظاهر مقابله کنند.

حتی هنگامی که سیاست و رسانه‌های اجتماعی منازعه‌های “زشت” به پا می‌دارند، برنامه‌های سرگرمی عامه‌پسند به استقبال زشتی رفته است. نمایش تلویزیونی بتیِ زشت (2006تا2010) پویشی را برای “زشت‌بودن” به راه انداخت و برنامۀ شِرِک موزیکال شعارش این بود که “زشت را برگردانیم”. عروسک‌های محبوب کودکان، یعنی عروسک‌های زشت، این شعار را بر خود دارند که: “زشت زیبای جدید است”. درحالی‌که برخی برنامه‌های سرگرمی زشتی را بتواره می‌سازند، کتاب‌هایی مانند خاطرات رابرت هوگ با عنوان زشت (۲۰۱۳) و رمان علمی‌تخیلیِ ردۀ سنی جوانان با عنوان زشت‌ها نوشتۀ اسکات وسترفلد (۲۰۰۵) مردم را ترغیب می‌کنند تا فراتر از ظاهر جسمانی افراد را بنگرند. یکی از سازمان‌های ضد ارعاب سایبری کلمۀ UGLY را تبدیل به سرواژه‌ای کرده است که حروف آن دال بر حرف‌های آغازین کلمات “منحصربه‌فرد (Unique)، بااستعداد (Gifted)، دوست‌داشتنی (Loveable)، تو (You)” هستند. “زشت” که زمانی در انزوای اجتماعی به سر می‌برد، به‌گونه‌ای فزاینده علیه خود برخاسته تا معانی موروثی را به چالش کشد و حتی به مقابله با بی‌عدالتی‌ها برخیزد.

هنگامی که چیزی را زشت می‌نامیم، چیزی دربارۀ خودمان می‌گوییم و نیز چیزی دربارۀ آنچه از آن می‌ترسیم یا وحشت داریم. برپاکنندگان و بینندگان نمایشگاه‌ عجایب در سدۀ نوزدهم که پاسترانا را “زشت” نامیدند، خود را در معرض نمایش دیگری قرار دادند. بقایای جسم پاسترانا در سال ۲۰۱۲ دوباره به مکزیک بازگردانده شد؛ یعنی هنگامی که کمیتۀ ملی نروژ برای پژوهش‌های قومی دربارۀ بقایای انسانی برچسب زشت را به خودِ برپاکنندگان و بینندگان آن نمایشگاه برگرداند و آن‌ها را “مضحک” نامید. این پرسش باقی است که چگونه وضعیت‌های مشابه را در میان خودمان درک می‌کنیم و به آن واکنش نشان می‌دهیم؟ چگونه صحنه را برای آینده آماده می‌کنیم؟ ویکتور هوگو هنگامی که این را نوشت، مروج دیدگاهی شد که به استقبال زشتی می‌رفت: “زیبا صرفاً نوعی شکل” است “که در ساده‌ترین بُعدش ملاحظه می‌شود” درحالی‌که “زشت یکی از جزئیات یک کل بزرگ” است “که از ما دوری می‌کند و در هماهنگی با کل آفرینش است، نه انسان”. همچنان‌که ستاره‌های دوتاییِ زشتی و زیبایی در جهانِ روبه‌گسترشِ ما همچنان دایره‌وار به دور هم می‌چرخند، ما می‌توانیم به‌درستی تمامی ستارگان دیگری را که بر گرد آن‌ها می‌چرخند، منظومه‌های بالقوه جدیدی در نظر بگیریم.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group