معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
منظر شهری   - 1303
معماری فاشیستی   - 51
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 998
گفت و گو با مرگ   - 46
نظریه معماری   - 880
ویرانه ها   - 41
طراحي داخلي   - 854
جنبش متابولیسم   - 41
سازه های شهری   - 841
معماری و هنر انقلابی   - 38
تکنولوژی ساخت   - 827
درگذشت زاها حدید   - 34
مرزهای معماری   - 738
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 33
المان شهری   - 685
اکسپو شانگهای 2010   - 33
نگاه نو به سكونت   - 669
زاغه نشینی   - 33
معماری حوزه عمومی   - 658
ترسیمات معماری   - 33
نظریه شهری   - 621
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 32
کلان سازه   - 586
معماری کانستراکتیویستی   - 31
معماری پایدار   - 494
طراحی پارامتریک   - 27
معماری و سیاست   - 457
اکسپو میلان 2015   - 27
منتقدان معماری   - 449
هنر روسیه   - 26
معماری تندیس گون   - 444
معماری دیجیتال   - 23
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 416
معماری پراجکتیو   - 22
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 414
مدارس معماری   - 22
معماری شمایل گون   - 413
پاویون های سرپنتین   - 22
معماری منظر   - 411
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 22
آرمان شهرگرایی   - 403
جشن نامه اتووود   - 21
روح مکان   - 395
بحران آب   - 21
طراحی صنعتی   - 386
معماری مجازی   - 20
باز زنده سازی   - 358
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدرن   - 355
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 20
توسعه پایدار   - 339
پردیس ویترا   - 18
معماری یادمانی   - 327
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
تراشه های کانسپچوال   - 325
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
معماری سبز   - 302
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 14
معماریِ توسعه   - 278
معماری بایومورفیک   - 14
اتووود کلاسیک   - 251
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 14
بدنه سازی شهری   - 251
معماری ـ موسیقی   - 14
معماری محدود   - 242
پداگوژی   - 14
معماری ارزان   - 241
فیلوکیتکت   - 13
طراحی نئولیبرال   - 240
شهرهای در حرکت   - 12
معماری تجربی   - 239
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 11
معماری محلی   - 239
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
محوطه سازی   - 235
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
تغییرات اقلیمی   - 228
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
هنر مدرنیستی   - 221
باهاوس   - 9
کتابخانه ی اتووود   - 221
درس گفتارهای اتووود   - 9
بنای محدود   - 219
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری های تک   - 212
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 7
گرمایش زمین   - 194
بی ینال ونیز   - 7
مسکن حومه شهری   - 183
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن عمومی   - 183
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
آینده گرایی   - 167
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
معماری پست مدرن   - 158
معماری تخت جمشید   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 156
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 128
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 6
زنان و معماری   - 126
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
عکاسی   - 125
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 5
هنر گفت و گو   - 122
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری انتقادی   - 119
معماری مصر   - 4
معماری ژاپن   - 109
بلوپرینت   - 4
هنر انتزاعی   - 108
منبع شناسی اتووود   - 4
معماری ایران   - 105
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
گرافیک   - 100
اتووودْ آبزرور   - 4
بلندمرتبه ها   - 98
معماری خوانی   - 3
معماری ـ سینما   - 92
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 3
اتووود ـ ایران معاصر   - 86
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
معماری مذهبی   - 85
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماران و چالش انتخاب معماری   - 85
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی مبلمان   - 81
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
فضای منفی   - 78
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو   - 73
ده پرسش از هشت معمار   - 1
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری هند   - 62
شهرسازی کوچک مقیاس   - 1
معماری چین   - 61

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
ریکاردو بوفیل   - 3
آراتا ایسوزاکی   - 16
زاها حدید   - 187
آرشیگرام   - 6
زیگموند فروید   - 6
آرکی زوم   - 4
ژان بودریار   - 3
آلبرت پوپ   - 2
ژان نوول   - 22
آلدو روسی   - 12
ژاک دریدا   - 10
آلوار آلتو   - 19
ژاک لوگوف   - 3
آلوارو سیزا   - 9
ژیل دلوز   - 11
آن تینگ   - 4
ساسکیا ساسن   - 9
آنتونی گائودی   - 27
سالوادور دالی   - 2
آنتونی وایدلر   - 5
سانا   - 5
آنتونیو نگری   - 3
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنیش کاپور   - 8
سدریک پرایس   - 3
آی وِی وِی   - 34
سو فوجیموتو   - 11
اُ ام اِی   - 33
سوپراستودیو   - 9
ادریان لابوت هرناندز   - 5
سورِ فِهْن   - 6
ادوارد سعید   - 8
شیگرو بان   - 33
ادوارد سوجا   - 7
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فدریکو بابینا   - 30
ادولف لوس   - 6
فرانک گهری   - 49
ارو سارینن   - 28
فرانک لوید رایت   - 43
اریک اوون موس   - 13
فرای اوتو   - 9
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 30
فیلیپ جنسن   - 5
اسلاوی ژیژک   - 17
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 5
اسوالد متیوز اونگرز   - 5
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 3
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 33
لبس وودز   - 23
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 3
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 7
لودویگ میس ون دروهه   - 21
اِم اِی دی   - 22
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
ام وی آر دی وی   - 49
لویی کان   - 37
اماندا لِــوِت   - 3
لوییس بورژوا   - 8
اویلر وو   - 9
لُکُربُزیه   - 131
ایلین گری   - 7
لیام یانگ   - 4
ایوان لئونیدوف   - 4
مارتین هایدگر   - 26
بال کریشنادوشی   - 4
مارشال برمن   - 16
باک مینستر فولر   - 3
مانفردو تافوری   - 16
برنارد چومی   - 33
مانوئل کاستلز   - 2
برنو زوی   - 7
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 9
بنیامین برتون   - 4
مایکل گریوز   - 6
بوگرتمن   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
بی یارکه اینگلس   - 68
مخزن فکر شهر   - 1
پائولو سولری   - 4
مـَــس استودیو   - 3
پاتریک شوماخر   - 3
معماران مورفسس   - 16
پال گلدبرگر   - 1
موریس مرلوپنتی   - 2
پرویز تناولی   - 2
موشه سفدی   - 12
پری اندرسون   - 3
میشل فوکو   - 39
پل ویریلیو   - 16
نورمن فاستر   - 35
پیتر آیزنمن   - 57
نیکلای مارکوف   - 1
پیتر زُمتُر   - 67
هانا آرنت   - 5
پیتر کوک   - 7
هانری لفور   - 22
پیر بوردیو   - 5
هانی رشید   - 5
پییر ویتوریو آئورلی   - 4
هرزوگ دی مورن   - 27
تئودور آدورنو   - 3
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تادو اندو   - 13
هنری ژیرو   - 3
تام مین   - 13
هنریک وایدولد   - 1
تام ویسکامب   - 10
هنس هولین   - 4
توماس پیکتی   - 5
هوشنگ سیحون   - 14
توماس هیترویک   - 30
هومی بابا   - 2
تیتوس بورکهارت   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 1
تیموتی مورتُن   - 2
والتر بنیامین   - 23
تیو ایتو   - 23
والتر گروپیوس   - 13
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 9
جان برجر   - 2
ولف پریکس   - 1
جان هیداک   - 4
ونگ شو   - 8
جفری کیپنس   - 3
ویتو آکنچی   - 12
جورجو آگامبن   - 4
ویوین وست وود   - 6
جوزپه ترانی   - 2
ک. مایکل هیز   - 2
جونیا ایشیگامی   - 2
کارلو اسکارپا   - 5
جیمز استرلینگ   - 1
کازیو سجیما   - 2
جین جیکوبز   - 1
کالین روو   - 1
چارلز جنکس   - 5
کامران دیبا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کامرون سینکلر   - 11
چاینا میه ویل   - 4
کریستفر الکساندر   - 2
حسن فتحی   - 5
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
حسین امانت   - 3
کریم رشید   - 5
داریوش آشوری   - 1
کلود پَره   - 3
داریوش شایگان   - 8
کنت فرمپتن   - 14
دانیل لیبسکیند   - 22
کنزو تانگه   - 9
دنیس اسکات براون   - 10
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 22
کنگو کوما   - 47
دیوید رُی   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 21
دیوید گیسن   - 2
کوین لینچ   - 7
دیوید هاروی   - 24
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رابرت ونتوری   - 11
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رضا دانشمیر   - 5
کیشو کـُـروکاوا   - 6
رم کولهاس   - 89
یان گِل   - 8
رنزو پیانو   - 30
یو ان استودیو   - 32
ریچارد مِیر   - 8
یورگن هابرماس   - 12
ریموند آبراهام   - 1
یونا فریدمن   - 5
رینر بنهام   - 2
یوهانی پالاسما   - 12
رینهولد مارتین   - 5

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -738
معماری مذهبی   -104
زیرساخت های شهری   -307
صنعتی   -97
فرهنگی   -267
گالری   -83
پاویون   -252
هتل   -71
موزه   -246
ورزشی   -64
اداری ـ خدماتی   -227
بهداشتی   -37
مسکونی ـ تجاری   -156
حمل و نقل عمومی   -33
تفریحی   -149
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -112
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : مهدي معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1397/01/22
مـنـــــــبـع : www.nytimes.com
تعداد بازدید : 548

نوشتار پیش رو با عنوان "مدرنیست های واقعی چه کسانی هستند؟" به بررسی انتقادی کتاب تجربهٔ مدرنیته: هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود؛ از مارشال برمن توسط لئو برسانی به سال  1982 می پردازد. برای درک بهتر اشارات و تحلیل های این متن، آشنایی با مباحث مطرح شده در کتاب تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می شود.

مارشال برمن، برونکس را دوست دارد. برمن، در پایان کتاب  تجربهٔ مدرنیته پیشنهاد می دهد چنانچه راه حلی وجود نداشته باشد، کمینه یک مُسَکن فرهنگی برای ناهنجاریِ شهری ای که محل سکونت مورد علاقه اش را تبدیل به مدلی ناهنجار از رشد شهری کرده، وجود خواهد داشت. انتقام برمن از این هیولا که توسط رابرت موزس ساخته شده است، (بزرگراه برونکس)، تصور یک نقاشی دیواری غول پیکر است که در تعدادی از سبک های کاملا متفاوت روی هشت مایل از دیوارهای حائل آجری و بتنی  کنار بزرگراه اجرا می شود. این اثر هنری وضعیت کنونی هولناک را با تصویری از تاریخ با شکوه برونکس تا امواج بزرگ مهاجرت در آغاز قرن حاضر به چالش می کشد. در پایان نقاشی برونکس (در '' مرز میان برونکس و جهان '')، یک کمان دایره ای وجود خواهد داشت که باد شده است، تصویر آن توامان نشان دهنده یک تایر خودرو و یک نان شیرینی حلقوی است. هنگامی که به طور کامل باد می شود و سفت است، مانند یک نان شیرینی حلقوی غیر قابل هضم به نظر می رسد، اما به عنوان یک تایرخودرو  برای گریزی سریع، ایده آل خواهد بود؛ و هنگامی که نرم است، به عنوان یک تایر، خطرناک می باشد، اما به عنوان یک نان شیرینی، ما را  به ساکن شدن و خوردن دعوت می نماید.

کیفیت مضر مبهم  این کمان خمیر مانند و همین طور تهدید ایمنی ترافیکی را که  نقاشی دیواری به سبب جاذبه بصری ایجاد می کند، فراموش نمایید. این واقعیت را فراموش کنید که چنین رشد جاه طلبانه ای عمدتاً توسط غیر برونکسی ها از طریق آن منطقه به سمت اجتماعات کمتر آسیب دیده از فقر، ویرانی و جرم وجنایت با سرعت انجام خواهد شد. موضوع مهم این است، مسئله محوری مخاطبان نقاشی دیواری؛ در پیش بینی هیجان انگیز برمن از اثر فرهنگی سودمند خویش تا حد زیادی از بین رفته است. نقاشی دیواری برونکس مانند "خورشید پورتوریکو" اثر "رافائل فرر"، (یک قوس عظیم منتهی به باغ خیابان فاکس که از فولاد ساخته شده است و "بهشت گرمسیری از دست رفته"  را فرا می خواند)، می تواند به افراد کمک کند که "در مسیر تاریخی و جسورانه ای که در حال گذار از آن هستند -و خود ما- جایی که می روند و اینکه چه کسی هستند را درک کنند.'' برمن اضافه می کند: "امیدوارم (دروازه فرر) به آنها کمک کند." ''من می دانم که آن  به من کمک می کند و به نظر می رسد که مدرنیسم در مورد این امر  است.'' و کتاب مارشال برمن  نیز در همین مورد است. قدری نابخردی در مورد نقاشی دیواری بزرگراه برونکس در پایان، از استدلالی بسیار بلندپروازانه در مورد مدرنیته استخراج می شود، استدلالی که در آن زمان، ساده و نامتجانس بود. با توجه به نظر برمن، عصر مدرن با ریشه های مدرنیته خود قطع ارتباط کرده است. حتی کار بیشتر هنرمندان و متفکران معاصر باستعداد، نشان می دهد که " ... ما ارتباط  میان  فرهنگ و زندگی را شکستیم، تکه تکه کرده ایم و  از دست داده ایم." مدرنیست های امروزی در مقایسه با مدرنیست های قرن نوزدهمی،  به ما "پهن شدگی رادیکالی از پرسپکتیو و آب رفتگی محدوده ی تخیلی را ارائه می دهند." نویسندگان قرن نوزدهم به طور همزمان از علاقه مندان و دشمنان زندگی مدرن بوده اند، که به طور خستگی ناپذیری با ابهامات و تناقضات مبارزه می کردند . "آنها برخوردی عمیق تر از امروز ما داشتند، بیشتر همدلی با  و ایمان به، مردان و زنان مدرن همکار خود". یک "احساس بزرگتر" از انسان مدرن به مثابه سوژه -به مثابه  یک موجود زنده قادر به پاسخ، قضاوت و عمل در، و بر روی جهان. "برمن در پیش فرض ناخوشایند "گرایش های اخیر" به جداسازی فرهنگ مدرنیستی از تکنیک های اجتماعی و فرآیندهای مدرنیزاسیون، پیشنهاد می دهد  به متفکران قرن نوزدهم بازگردیم که "مدرنیته به مثابه یک کل" را تجربه می کردند و مدل "مدرنیزم دینامیک و دیالکتیکی" را در مقابل مدرنیزاسیون غیر انسانی و طبقه بندی شده امروزه ارائه داده اند. بنابراين برمن پیشنهاد خوانش گوته، ماركس، بودلر و چندين نويسنده روسی قرن نوزدهم را  می دهد، در ايمان به اینکه  "... بازگشت به عقب مى تواند راهى براى پيشرفت باشد: که یادآور شود مدرنیسم های قرن نوزدهمی می توانند به ما چشم انداز و شجاعت لازم را برای ایجاد مدرنیسم های قرن بیست و یکمی بدهد.'' این نیروبخشی بدلیل یاد آوری  روابط اجتناب ناپذیر مابین واقعیت های مدرنیزاسیون صنعتی و مدرنیسم فرهنگی که  برمن می نویسد، گاهی اوقات این واقعیت ها را  دست نخورده و نامحدود معرفی می کند و آن ها را تحسین می نماید.  برمن خواندن مارکس را پیشنهاد می دهد "... در مقابل همه ی حملات مارکس علیه  اقتصاد بورژوایی، او مشتاقانه، ساختار هویتی که این اقتصاد تولید کرده است، را می پذیرد.'' باید اضافه کنم که برمن در ارائه روایت، خوب عمل می کند: گزارشات او از ساختمان سن پترزبورگ و کارهای بارون هاسمن در پاریس و رابرت موزس در نیویورک خواندنی هستند. در نهایت، تقریبا هر صفحه ای حاوی نشان گرهایی از "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" است. این عنوان از "مانیفست کمونیست" می آید، یک نوع اراده ی خوب قوی، یک خلوص، یک شایستگی و یک شور و شوق برای جنبه های قطعی مدرنیته (مخصوصا خیابان های شهر) که نمی توانند بطور محض ما را لمس کنند.

متاسفانه، بیشتر (یا کمتر) از شور و اشتیاق و اراده خوب در این کتاب سخن به میان می آید. اول از همه، کیفیت اندیشه ای که در چنین مواردی نشان داده شده است، عبارت است از: ''همانطور که همه می دانند، روسو مردی عمیقا مشکل دار بود." "بی اعتنایی ممتد نسبت به حوزه های جدید اندیشه و عمل، فاوست آمده تا احساسات و ترس های گرچن را احساس می کند." "اگر مجبور بودیم نخستین مدرنیست را معرفی کنیم،  قطعا بودلر، آن مرد خواهد بود." "اما برخورد و همگرائی مدرنیته ها حتی در بخش های کاملا مدرن امروز جهان ادامه می یابد؛ آنفلوآنزای پترزبورگ، هوای نیویورک، میلان، استکهلم، توکیو، تل آویو را تحت تاثیر قرار می دهد، و ضربه هایی ممتد وارد می سازد."

افزون بر این؛ "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" بدون قضاوت های بی قید و شرط نیست. این احتمالا می تواند به معنای "ساختارگرایی" باشد (هرچند ممکن است برمن هم به این معنی بکار برده باشد) که "به سادگی پرسش مدرنیته - همراه با پرسش های دیگر درباره خود و تاریخ - از نقشه حذف می شود"؟ و حتی خوانندهء متقاعد نشده از تلاش های میشل فوکو جهت توصیف اینکه چگونه می توانیم در مقابل حرکت قدرت سرکوبگر در جامعه مقاومت کنیم، نمی تواند ادعا کند که ..." فوکو امکان هر گونه آزادی را در خارج یا درون بینش های شان رد می کند (مانند موسساتی همچون زندان ها، بیمارستان ها و تیمارستان ها)."

چنین بیانیه های بی قید و شرطی در اندیشه های معاصر به طور جدی تئوری برمن را تضعیف می سازد. استدلال جهت  ارتباط معاصر مدرنیسم   قرن نوزدهمی، به ناکافی بودن نارسایی های نشان داده شده نسخه های  اخیر مدرنیسم بر حسب  زندگی مدرن بستگی دارد. نارسایی هایی که ادعا شده اند اما هرگز مورد مطالعه قرار نگرفته اند. اما شاید  حتی درایجاد این استدلال مخالف نسبت به امر مخاطره پذیر  برمن بیش از حد آسان گیر باشیم. اگر (یک اگر بزرگ) مدرنیسم قرن بیستم بدون هیچ حس "عمق" یا حس "انسان مدرن به مثابه سوژه" باشد، پس این وضعیت ما است و هیچ میزان از نقل قول  گوته آن را تغییر نخواهد داد. منظورم این نیست که باید خوانش گوته و بودلر را متوقف کنیم، و به این معنی نیست که وضعیت ما هرگز تغییر نخواهد کرد. منظورم این است مدرنیسمی که مارشال برمن از آن استقبال می کند برآمده از آگاهی مدرنیسمی است که مورد تحسین خود برمن قرار می گیرد. افزون بر این، انکار قطعی گفتمان انسانی از "عمق"، "یکپارچگی" و "وحدت" در زندگی انسانی، بسادگی با تحسین و تکرار جدلی آن گفتمان مورد رسیدگی قرار می گیرد.

برمن این گفتمان را به مثابه یک پیش فرض تاریخی در نظر می گیرد و آنرا برای قضاوت هر دو متفکرانی که سعی کرده اند خود را از فرضیاتی که در زیر چنین شرایطی قرار دارند حذف کنند و متفکرانی که این مفروضات را ابداع کرده یا حداقل با آن ها موافقت کرده اند؛ بکار می برد. نیازی به گفتن نیست که دومی در چنین مقایسه ای بهتر است. با این وجود، تاریخ در این ارتقاء، بدون شک از یک ایدئولوژی خاص بشریت به یک وضعیت تئولوژیک در تاریخ مدرن گریخته است. مطمئنا حقیقت این است که برمن بسادگی یک انسان گرایی خوش بینانه را به هر چیزی که امروز ممکن است وجود داشته باشد ترجیح می دهد. این ترجیح احتمالا از او  یک نظریه پرداز شایسته تر نسبت به بسیاری از نظریه پردازان پست مدرن ساخته است، "اما این امر هیچ جایگزینی برای مطالعه آن شرایط تاریخی نیست که در لحظات مختلف امکان ظهور انواع گوناگونی از گفتمان انسانی را فراهم می آورد." برمن، تقلیدی مضحک از خشم از قبل موجود، جهت ارتباط مرسوم از جریان ضد فرهنگ  دهه شصت ارائه می دهد. ناکامی در خصوص شرایط ویژه  گفتمان های ویژه  به طور جدی منجر به بیانیه ای فوق العاده درباره پدیده "آنفلوآنزا"ی  قرن نوزدهم پترزبورگ شد که بر تمام پایتختهای جهان معاصر ضربه زد و و همچنین به شناسایی عجیب و غریب از محل ساخت و ساز بزرگراه برونکس با پروژه توسعه اقتصادی در 'قسمت دوم  فاوست"، و یا  شهر نیویورک با '' جنگل نمادها ی بودلری" پرداخت .

اما برمن با سهولت وصف ناپذیری میان ادبیات و جامعه حرکت می کند؛ او حتی از هنرمندان به مثابه "قانون گذاران غیرقانونی جهان" صحبت می کند. برای رد چنین حرمت گزینی های  فرهنگی ممکن است به برخی از استدلال های دشوار هدایت شویم. به عنوان نمونه، ممکن است به شناسایی قدرت ادبیات با ناتوانی قانونگذاری آن بپردازیم، که استدلال می کند نیروی انتقادی (و سیاسی آن)  نه در فرم های زندگی که  فریبنده پیشنهاد می دهد، بلکه بر پایداری است که نشان دهنده ماهیت پروبلماتیک معانی در بیانات انسانی ست.  به این ترتیب ادبیات ممکن است ما را نسبت به اهداف قهرآمیز که به نظر می رسد با همه گفتگوهای قانونگذارانه، به طور ذاتی سازگار باشند، محتاط سازد.

اما به دنبال چنین خطوط فکری، البته سوء ظن بزرگی در بسیاری از مناطق جامعه ما مشاهده شده است. انتشار کتاب مارشال برمن -و حتی بیشتر بررسیهای جدی که قبلا ارائه داده است- به عنوان یکی دیگر از نشانه های وضعیت کنونی اندیشه در آمریکا جالب توجه است. یکی از نتایج  رد این  تفکر دشوار توسط برخی محافظه کاران فرهنگی در ایالات متحده، ملاحظه ای است که انتظار می رود به آن برسیم: "هر آن‌چه سخت و استوار است دود می‌شود و به هوا می‌رود" و هیچ نشانه ای وجود ندارد آنفلوانزای فکری انگلوساکسون که از این کتاب منتشر می شود، کاری انجام دهد اما، در زبان سرگرم کنندهِ بی قید و شرط مارشال برمن "ضربه می زند و می زند".



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

معماران اينترستيك و تجلي توپوگرافي سانفرانسيسكو در پاركلت سان ست
دیوار امید از تادو آندو ؛ فضای سبز عمودی در منطقه ای اداری
وقتی فضای عمومی از دل زمین به بیرون می جوشد
پل قلاب ماهیگیری پوهه از معماران نایت ؛ هماهنگی ساختاری نوین و بستر فرهنگی
مزارع شهری عمودی؛ بازتدقیق نوترقی گرایان شهری
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group