معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1704
فرهنگ نفت   - 17
منظر شهری   - 1591
پداگوژی انتقادی   - 17
طراحي داخلي   - 1166
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه معماری   - 1131
شهرهای در حرکت   - 15
سازه های شهری   - 1080
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
تکنولوژی ساخت   - 1072
معماری بایومورفیک   - 15
معماری حوزه عمومی   - 1061
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
مرزهای معماری   - 1045
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نگاه نو به سكونت   - 915
اینستالیشن های شهری   - 14
المان شهری   - 868
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
نظریه شهری   - 835
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری و سیاست   - 801
معماری و دشت   - 12
معماری مدرن   - 776
معماری و غذا   - 12
معماری پایدار   - 744
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
کلان سازه   - 731
معماری خوانی   - 10
روح مکان   - 670
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 659
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 628
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 623
بی ینال ونیز   - 10
آرمان شهرگرایی   - 587
درس گفتارهای اتووود   - 10
طراحی صنعتی   - 575
معماری خاورمیانه   - 10
معماری تندیس گون   - 570
فمینیسم   - 9
توسعه پایدار   - 566
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماری شمایل گون   - 556
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
منتقدان معماری   - 555
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 545
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماریِ توسعه   - 517
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
باز زنده سازی   - 494
معماری تخت جمشید   - 8
هنر مدرنیستی   - 437
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 390
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 387
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 385
معماری و انسان شناسی   - 8
تغییرات اقلیمی   - 371
معماری آمریکای جنوبی   - 8
معماری ارزان   - 362
تز 1400   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 359
معماری و جنگ   - 7
معماری پست مدرن   - 352
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 333
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 323
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 317
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 308
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 295
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 285
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
عبور از مرحله جنینی   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 276
معماری مصر   - 7
اقتصادِ فضا   - 274
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری انتقادی   - 271
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ـ سینما   - 268
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
زنان و معماری   - 250
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 247
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
عکاسی   - 240
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن حومه شهری   - 237
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 229
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 209
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 208
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 199
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری فضای داخلی   - 185
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و رسانه   - 179
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 178
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 178
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 174
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 168
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
ترسیمات معماری   - 166
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
هنر گفت و گو   - 165
مسابقه ویلا 1400   - 6
بلندمرتبه ها   - 138
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 123
جنتریفیکیشن   - 6
معماری کوچک مقیاس   - 106
ده پرسش از دو معمار   - 6
ویرانه ها   - 104
زنان، آشپزخانه، مقاومت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 98
معماری استرالیا   - 5
معماری چین   - 97
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری آسیا   - 92
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری اروپا   - 91
اکنی استودیو   - 5
معماری مذهبی   - 90
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فاشیستی   - 89
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری جنگلی   - 84
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 83
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 80
بلوپرینت   - 4
فیلوکیتکت   - 79
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
گفت و گو با مرگ   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
معماری پراجکتیو   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 74
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری هند   - 70
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری دیجیتال   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
بحران آب   - 65
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 65
معماری پساصنعتی   - 4
معماری و نقاشی   - 61
معمای حبابی   - 4
پداگوژی   - 60
اتووودْ باکسْ آفیس   - 3
زاغه نشینی   - 57
معماری آفریقا   - 3
معماری و روانشناسی   - 56
مدرنیسم هیپی   - 3
طراحی مُد   - 56
معماری مدارس   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 53
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و رنگ   - 53
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و ادبیات   - 52
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
آنتروپوسین   - 52
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری بیابانی   - 50
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و آب   - 50
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
هنر روسیه   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و گیم   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و سلامت   - 36
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری آمریکا   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
معماری مجازی   - 31
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
فیلم های اتووود   - 2
پاویون های سرپنتین   - 28
سایبورگ   - 2
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
سایبرفمینیسم   - 2
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
معماری و کودک   - 2
معماری و کوه   - 23
سایبرنتیک   - 1
طراحی جزییات   - 23
نمایش های مد پرادا   - 1
معماری و آسمان   - 21
ان اف تی   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
متاورس   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
ده پرسش از هشت معمار   - 1
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پردیس ویترا   - 18
شهرْخوانی با اتووود   - 1
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 11
آرشیگرام   - 8
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 18
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
آی/ تری   - 2
شاشونا زوبوف   - 4
اُ ام اِی   - 59
شیبیک و کریستوف   - 2
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 30
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 7
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئوپلد بانچینی   - 2
اسکار نیمایر   - 38
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 25
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 74
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اورهان پاموک   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 9
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 36
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 32
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 3
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 5
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 5
تئودور آدورنو   - 7
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 7
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دورته مندروپ   - 3
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رابرت ونتوری   - 31
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 119
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریچارد نویترا   - 7
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 15
رینر بنهام   - 2
یورن اوتزن   - 1
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 7
یوهانی پالاسما   - 12
زاها حدید   - 196

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -877
گالری   -95
زیرساخت های شهری   -476
هتل   -84
فرهنگی   -382
ورزشی   -68
پاویون   -303
حمل و نقل عمومی   -39
موزه   -273
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -38
اداری ـ خدماتی   -255
ویلا   -27
تفریحی   -192
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -173
زاغه نشینی   -6
اموزشی   -158
سرویس بهداشتی عمومی   -5
صنعتی   -114
عناصر یادمانی شهری   -5
معماری مذهبی   -108
تجاری   -3
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
 رسانه ی تخصصی معماری و شهرسازی میم زون
آزمونِ “متروپلیسِ” سده‌ی حاضر بودن؛ طرحی کوتاه درباره انگل
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1399/01/28
مـنـــــــبـع : اختصاصی اتووود . نوید پورمحمدرضا
تعداد بازدید : 879

۱.

قریب به صد سال گذشته و کلانشهر مدرن ابتدای سده‌ی پیشینْ تحولات بسیاری را از سر گذرانده، اما گویی هنوز موضوعیتِ متروپلیسِ فریتس لانگ از دستور کار خارج نشده؛ گویی، کالبد و کارکرد و معنای آن کلانشهرِ توأمان یوتوپیایی‌ـ ‌دیستوپیاییِ سده‌ی بیستمی در کالبد و کارکرد و معنای شهرِ سده‌ی بیست‌ویکمی زنده‌ است و جاری‌. وقتی سال گذشته به پایان خودش نزدیک می‌شد، وقتی فیلم‌هایش را یک‌به‌یک در ذهن مرور می‌کردم، بی‌آن‌که دست خودم باشد، بیش از همه به متروپلیس فکر می‌کردم. جدای از حضور و اثر ضمنیِ مضامین فیلم لانگ در برخی فیلم‌های پارسال ـ ‌و شاید فیلم‌های هر سال؛ مگر این خاصیت فیلم‌های مادر نیست؟‌ـ،‌ دست‌ِکم چهار فیلم مهمْ مستقیم‌تر و بی‌واسطه‌تر متروپلیس را به یاد می‌آوردند؛ آن‌قدر که وسوسه می‌شدی آن‌ها را آزمونْ‌گری‌ها و جاه‌طلبی‌هایی برای "متروپلیسِ سده‌ی حاضر بودن" بنامی. سالی که گذشت، آخرین سال یک دهه، دهه‌ی دوم سده‌ی حاضر بود، و احتمالاً این پایان دهه بودن، مثل هر پایان دیگری، بیشتر این‌چنین وسوسه‌هایی را در ما برمی‌انگیزد. جوکر (تاد فلیپس)، بینوایان (لاج لی)، ما (جوردن پیل)، و انگل (بونگ جون‌ـ‌هو) این چهار فیلم هستند. اگر دو فیلم اول را وامدارِ خشم خاموش و سرکوب‌شده‌ی مردمانِ طبقاتِ زیرینِ جامعه‌ی طبقاتی متروپلیس بدانیم که با نیم‌نگاهی به شورش‌ها و اعتراض‌های دو دهه‌‌ی گذشتهْ مناسباتِ اجتماعیِ فیلم لانگ را در بستری تازه و امروزین بازتولید و بازسازی می‌کنند، ما و انگل نسبتی پیچیده‌تر با متروپلیس دارند و علاوه بر روایت، پلاستی‌سیته‌ی آن را نیز به شکلی خلاقانه فرامی‌خوانند و از نو ترسیم می‌کنند.

متروپلیس نخستین فیلم در تاریخ سینما نبود که سراغ جامعه می‌رفت و گوشه‌هایی از آن را در قالب یک داستانِ خیالی بازتاب می‌داد، اما یقیناً نخستین فیلمی بود که تصویری به‌غایت تنش‌زا و ناآرام از مناسبات اجتماعی ترسیم می‌کرد؛ آن‌قدر تنش‌زا و ناآرام که به عقیده‌ی برخی محققین، نخستین تجلی "جداسازیِ" اجتماعی و مسکونی بر پرده‌ی سینما به شمار می‌آمد. یک جداسازیِ فضاییِ پررنگ میانِ جهان زیرین و جهان بالا، که خود نتیجه‌ی یک پولاریزاسیونِ اجتماعیِ پرْرنگ میان فرودستان و فرادستان بود. شهرِ فردایِ عمودی‌ـ ‌طبقاتیِ متروپلیس، که به‌نوعی تجسم و فرافکنیِ ایده‌های سوسیالیستی سده‌ی نوزدهم در آینده‌ای خیالی را می‌مانست، حالا، در این‌جا، بیش از هر زمان دیگری نزدیک به رئالیسمِ شهر، شهرِ امروز است؛ دستِ‌کم آن‌گونه که مدیوم سینما آن را می‌فهمد و تصور می‌کند. البته انگار دیگر از آن راه‌حلِ پایانیِ روحانی و رفورمیستیِ فیلم لانگ خبری نیست؛ این را شورشِ بی‌چیزانِ جوکر، فورانِ خشمِ بچه‌های بینوایان، تسخیرِ زمین توسط زیرْزمین‌نشین‌های ما، و تصادمِ مرگبار بالانشین‌ها، زیرْزمین‌نشین‌ها، و زیرِ زیرْزمین‌نشین‌های انگل به ما می‌گوید. گرچه نسبتی که تک‌تک این فیلم‌ها با فیلم مادر برقرار می‌کنند، پیچیدگی‌های خاص خود را دارد و باید تک به تک بررسی شوند، اما انگل در میانشان موقعیتی عجیب‌تر و چالش‌برانگیزتر دارد. اول از همه، انگل شبیه‌ترین به متروپلیس نیست. در قیاس با شباهتِ شکلیِ ما، انگل بازنده است. جهان زیرینِ ما بیش از هر فیلم دیگری یادآور شهر عمودی متروپلیس است: با شهرهای متروک زیرزمینی‌اش، با آن فضاهای تهی‌اش که تا حال ردی از نور و هوا و گیاه را به خود ندیده‌اند، با راهروهای نامتناهیِ برهنه و خوابگاه‌های یک‌شکل ملال‌آورش، و با ساکنانی که بیرون از قلمروی زبان و فرهنگْ چشم‌ به حرکات و عاداتِ زمینی‌ها دوخته‌اند. البته این نزدیکی و قرابت، تا حد زیادی، برآمده از قواعد و نشانگانِ ژانر است. ما گرچه در امتداد پروژه‌ی قبلی جوردن پیل، برو بیرون (۲۰۱۷)، از هراس‌های نژادی‌ـ‌فرهنگی‌ـ‌قومیتیِ عصر ترامپ پرده برمی‌دارد اما با گنجاندن آن‌ها درون تاروپودِ ژانر، عملاً معاصریتش را در هیأت یک فضای آشنا عرضه می‌کند: درون فضای آشنای علمی‌ـ‌تخیلی‌های آخرالزمانی البته با چاشنیِ ترس و دلهره.

از آن طرف، جوکر و بینوایان نه چندان وامدارِ ساختمان و معماریِ فیلم لانگ، که بیشتر میراث‌برِ روحِ آشوب‌طلبِ آن هستند. "ماریا"ی جعلیِ متروپلیس که رُباتی برساخته‌ی ذهنِ دیوانه‌وار و نبوغ‌آمیزِ "رتوانگ" دانشمند بود، و کارگران را به هرج‌‌ومرج و شورش تهییج می‌کرد، در تجسدی امروزین به هیأتِ جوکرِ مبعوث‌شده یا نوجوانانِ زنجیرگسسته درمی‌آید و نیروی برانداز این دو فیلم می‌شود. انگل، اما، نه از شباهت ظاهریِ ما با متروپلیس بهره‌ای بُرده، و نه در آن از فراگیریِ اجتماعیِ خانمان‌براندازِ جوکر و بینوایان خبری هست. با این همه، این فیلمِ عمیقاً بومی و کُره‌ایِ بونگ جون‌ـ‌هو با فائق آمدن بر یک مسافت جغرافیایی طولانی و یک فاصله‌ی زمانی دور، بدل به متروپلیس عصر حاضر می‌شود و سازه‌ی خیالی‌ـ‌فوتوریستیِ فیلم لانگ را درون سئول معاصر و رئالیسمِ غیرطبیعی‌اش، از نو، احضار می‌کند.

۲.

خانواده‌ای در طبقه‌ی زیرین یک محله‌ی پایین زندگی می‌کنند، و خانواده‌ای دیگر در طبقه‌ی فوقانی یک محله‌ی بالا. میان این پایینی و آن بالایی، فرسنگ‌ها شیب و بی‌شمار پلهْ فاصله انداخته‌اند. مسافتی دور، ارتفاعی عمیق. انگل شور و انرژی و غرابتش را از آن جایی می‌گیرد که می‌خواهد این مسافت و ارتفاع را طی کند و خانواده‌ی پایینی را برای مدتی ساکنِ خانه‌ی بالایی و هم‌نشینِ ساکنان آن کند. یک تصادم حداکثری که به‌واسطه‌ی لحن و پرداخت کمیکِ بونگ جون‌ـ‌هو، دست‌ِکم تا جایی در اواخر فیلم، چندان ملتهب و بحرانی به نظر نمی‌رسد. نویسنده و کاگردان فیلم در هر مصاحبه‌ای که انجام داده، در هر نشستی که شرکت کرده، یک نکته را با تأکید و چندباره تکرار کرده است: این کنتراستِ ارتفاعی نه زاده‌ی خیال او، نه یک فانتزی، که واقعیتِ امروزِ کره‌ی جنوبی است؛ واقعیتِ تلخ کشوری که به‌رغم رشد سریع اقتصادی‌ای که در دو دهه‌ی هشتاد و نود تجربه کرده، و به‌رغم سود هنگفت حاصل از این رشد، شاهد تضاد طبقاتی شدید و نابرابری‌های فاحش اجتماعی و اقتصادی است؛ بازتابی از سرمایه‌داری متأخر؛ تجسدِ متروپلیس‌ای خشن‌تر و بی‌رحم‌تر در سده‌ی بیست‌ویکم. جون‌ـ‌هو البته در این ادعا و تصریحِ چندباره تنها نیست؛ دیگر فیلم‌های کره‌ایِ دو دهه‌ی گذشته ـ‌آخرینشان، فیلم درخشان لی چانگ‌ـ‌دونگ: سوختن‌ـ‌ نیز از این تضاد و نابرابری تغذیه کرده‌اند و پیامدهای هولناکش را یادآور شده‌اند. مفسران و منتقدانِ کره‌ای هم کم از این منظر به سینمای معاصر کره نگاه نکرده‌اند.

به لحظه‌ای کلیدی و نفس‌گیر از فیلم برگردیم: اعضاء خانواده‌ی کارگرِ مزدبگیر در قصر خانواده‌ی ثروتمند، و در غیاب آن‌ها، دور هم جمع شده‌اند که میزبان بر خلاف قرار قبلی از راه می‌رسد. پدر، پسر، و دختر زیر میزی عریض در سالن خود را پنهان می‌کنند. مادر، به‌واسطه‌ی نقشش به‌عنوان خدمتکار خانه، نیازی به پنهان شدن ندارد. مرد و زنِ خانه تصمیم گرفته‌اند شب را روی کاناپه‌ی کنار میز بگذرانند تا از پنجره‌ی سرتاسری سالن حواسشان به پسربچه‌ هم باشد که می‌خواهد در حیاط و درون چادر سفری‌اش بازی کند و بخوابد. حالا دو خانواده‌ی میزبان و مهمان، به‌رغم فرسنگ‌ها فاصله و بی‌شمار پله، بغل به بغل و نفس به نفس هم خوابیده‌اند. این را حرکت هوشمندانه‌ی عمودی دوربین می‌گوید: از بالا، یعنی از تراز کاناپه که مرد و زن خانه بر روی آن خوابیده‌اند، به سمت پایین، به زیر میز، روی کف زمین، آن‌جا که سه عضو خانواده‌ی مهمان دراز کشیده‌اند، حرکت می‌کند. اما معنای این لحظه وقتی کامل می‌شود که به سکانس بعدی بُرش بخورد. وقتی میزبان‌ها خوابشان بُرد، پدر، پسر، و دختر بالاخره موفق می‌شوند از خانه بیرون بزنند. بارانی سیل‌آسا شهر را در برگرفته. از همان باران‌ها که فیلم‌های دو دهه‌ی گذشته‌ی سینمای کره را از حضور خود انباشته‌اند. حالا باید برگردند به خانه، به طبقه‌ی زیرین یک محله‌ی زیرین. فیلم مثل یک هواپیما شروع می‌کند به کم کردن ارتفاع. پله‌های خانه، پله‌های شهر. در شبِ خالی‌ِ بارانی، آن‌ها باید از هر دو پایین بیایند. مکث دوربین بر سرپوش شبکه‌ی فاضلاب، پیشاپیش، از انتهای این سفر شبانه‌ی نزولی خبر می‌دهد. بعد از پیمودن هزاران پله و کیلومترها سرازیری، به خانه می‌رسند. منظره‌ی طربناکِ باران در خانه‌ی فوقانی به فاجعه‌ای آبی در خانه‌ی زیرزمینی ختم می‌شود. خانه با همه‌ی خرت و پرت‌هایش در آب فرورفته؛ آخر سقفِ آن خانه‌ی زیرزمینی مماس است با کفِ زمین. نازل‌ترین زمین.

تجربه‌ی متروپلیس این‌بار به شکلی معکوس، از سر به کف طی می‌شود. اما انگل با وارد کردن یک متغیر سوم، شکلی پیچیده‌تر به دوتاییِ کارفرما/کارگرِ متروپلیس می‌بخشد. غریبه‌هایی همیشه آن‌جا هستند و طبقه‌ی فوقانی هیچ‌گاه پاک و دست‌نخورده نبوده، نیست؛ که هر بالایی، پله‌هایی دارد به سمت پایین، به سمت مطبخ، به سمت انبار تأسیسات، به درون اعماق، و درون آن اعماق همیشه کسانی هستند که با ته‌مانده‌ی غذای بالایی‌ها سر می‌کنند و برای سال‌ها زندگی. رئالیسمِ تا پیش از این کمیکْ اما "طبیعیِ" انگل، یک ورِ تاریک و "غیرطبیعی" پیدا می‌کند و ساکنانِ زیرینِ آن محله‌ی زیرین در برابر ساکنان این دالان‌ها و اتاقک‌های بی‌نورِ زیرزمینیْ خوشبخت جلوه می‌کنند. میزانسنِ پله‌ها یادآوری می‌کند که همیشه پایینیْ پایین‌تر از آن یکی وجود دارد و فرودستی فرودست‌تر از آن دیگری. معادله‌ی تا پیش از این دوتایی، سه‌تایی می‌شود و با تصورِ سایر زیرزمین‌ها و زیرزمین‌نشین‌های این شهر، چندتایی و چندهزارتایی. متروپلیس تکثیر می‌شود، در افق پراکنده می‌شود، و درون هر خانه‌‌ی اعیانی بذرِ امکانِ وجود یکی از خود را می‌کارد. جداسازیِ مسکونی و اجتماعی، که با متروپلیس جلوه‌ای عمودی یافته بود، با انگل هم‌زمان در دو محور عمودی و افقی بازتولید می‌شود، و درون هر طبقه، زیرْتقسیم‌ها و ریزْشکاف‌های بی‌انتهایی را شکل می‌دهد. دیگر، رسیدن به لحظه‌ی پایانی در گرو حل یا تشدیدِ تنش میان بالانشین‌ها و پایین‌نشین‌ها نیست؛ که هم‌زمان تنش‌های درونی میان خود بالانشین‌ها و پایین‌نشین‌ها هم دخیل هستند. رسیدن به راه‌حلِ صلح‌آمیز و روحانیِ متروپلیس دورتر از هر زمان دیگری به نظر می‌رسد. آن حفره‌ی سیاه و مستطیلیِ نقش‌بسته در میان دیوار نورانی و تزئین‌شده‌ی خانه‌ی فوقانی که راه به مطبخ و از آن‌جا به زیرزمین‌های شهر می‌بَرد، همیشه باز است و مدخلی است برای رفتن و آمدن، روبه‌رو شدن، تصادم.

۳.

زیگموند باومن زمانی نوشت که مدرنتیه به‌نوعی یک اعلان جنگ به تمامی بوها بود، به همه‌ی آن بوهای بد، نامرئی، و غیرقابل‌مهار که جوامع ما قبل مدرن را از حضور خود انباشته بودند. شهر صنعتی مدرن از طریق سامانه‌های بهداشت عمومی، تأسیسات فاضلاب، لوله‌کشی، ایجاد دستشویی و حیاط خلوت و انبار در خانه‌ها، و زون‌بندی شهرها در پی کنترل بو و زدودن بوهای بد بود. اما به عقیده‌ی باومن، تاریخ قرن بیستم نشان می‌دهد که اگر یکی از استانداردهای مدرن شدن را نظارت بر بو در نظر بگیریم، ما هرگز به‌تمامی مدرن نشده‌ایم، چرا که هیچ‌گاه نمی‌توان درست و حسابی از شرِ آن خلاص شد؛ همان‌طور که نازی‌ها هیچ‌گاه از شرّ بوی یهودی‌ها خلاص نشدند و بعدتر از شرّ بوی آشویتس. آن‌ها هر چقدر هم کوشیدند تا اردوگاه‌های مرگ را از نظرها پنهان کنند، دست‌ِآخر بوی به‌جامانده از ویرانه‌ی اردوگاه‌ها مشام بازدیدکننده‌ها را می‌آزرد. بو و نحوه‌ی پخشایشش، در عین حال، زون‌بندی شهرها و جداسازی‌های عملکردی‌ـ‌اجتماعی را به چالش می‌کشد. هر چقدر هم دیگری را از نظر دور نگاه می‌داری، بوی او مرموز و نامرئی در هوا جریان می‌یابد، مرزها را درمی‌نوردد، و امنیت ناشی از فاصله‌ها و جدایی‌گزینی‌ها را تهدید می‌کند. بو پاشنه‌ی آشیلِ میزبانانِ مهربان انگل است. بوی مردمان عادی، آدم‌های مترو، ساکنان طبقات زیرین. به‌رغم همه‌ی شیب‌ها و پله‌ها، درها و دیوارها، پنجره‌ها و پارتیشن‌ها، بو فضا و مرزبندی‌هایش را زیر پا می‌گذارد، حس می‌شود، و با واکنش میزبان مواجه می‌شود: به شکل یک ژست، حالت، یا کلام تحقیرآمیز. فاجعه‌ی پایانیِ انگل همان‌قدر ناشی از اختلاطِ مرزها و قلمروهاست که ناشی از حضور بی‌واسطه و اجتناب‌ناپذیرِ بوها.

بو و جغرافیای بو آن‌چیزی است که متروپلیس فاقد آن بود، تصورش را نمی‌کرد، اما انگل حامل آن است و خطرش را حس می‌کند. به‌رغم همه‌ی تمهیدات و برنامه‌ریزی‌ها، تکلیف بو در سده‌ی نوزدهم و بیستم روشن نشد و پای پرونده‌اش به سده‌ی بیست‌ویکم باز شد. آن‌جایی که جداسازی‌های فضایی موقتاً چهره‌های ناهمگون را از نظر دور می‌کنند، بو حضور و تنِ آن‌ها را یادآور می‌شود. میزبان روی کاناپه دراز کشیده و مهمان زیر میز. میزبانْ مهمان را نمی‌بیند، اما بویش را حس می‌کند، یک بوی بدِ فراتر از تحملش. مهمان، شرمسار و خوردشده، باید کلمات میزبان را در حضور دخترش تحمل کند. اما تا کِی؟ 



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group