معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1594
معماری مجازی   - 24
منظر شهری   - 1505
جشن نامه اتووود   - 21
نظریه معماری   - 1101
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
طراحي داخلي   - 1060
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
سازه های شهری   - 961
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
تکنولوژی ساخت   - 939
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
معماری حوزه عمومی   - 891
پردیس ویترا   - 18
مرزهای معماری   - 868
معماری ـ موسیقی   - 18
نگاه نو به سكونت   - 841
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
المان شهری   - 808
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه شهری   - 800
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری و سیاست   - 765
شهرهای در حرکت   - 15
کلان سازه   - 674
معماری بایومورفیک   - 15
معماری مدرن   - 651
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
معماری پایدار   - 614
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
آرمان شهرگرایی   - 549
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
منتقدان معماری   - 534
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 533
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
روح مکان   - 532
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 530
بی ینال ونیز   - 10
آینده گرایی   - 523
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 521
درس گفتارهای اتووود   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 502
معماری خوانی   - 9
معماری تندیس گون   - 487
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری شمایل گون   - 452
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 447
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
توسعه پایدار   - 447
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 9
هنر مدرنیستی   - 426
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماریِ توسعه   - 380
معماری اروپا   - 8
معماری یادمانی   - 372
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 358
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 353
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 351
معماری تخت جمشید   - 8
معماری پست مدرن   - 333
منبع شناسی اتووود   - 7
تغییرات اقلیمی   - 329
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 302
طراحی و پناهجویان   - 7
محوطه سازی   - 284
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 279
فرهنگ نفت   - 7
معماری محدود   - 276
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری محلی   - 275
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 274
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 273
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 269
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 255
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 254
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 254
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 250
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 232
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 232
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 227
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 201
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن عمومی   - 201
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 191
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 183
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
عبور از مرحله جنینی   - 7
معماری و فاجعه   - 162
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
مسکن روستایی   - 160
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 156
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 144
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 143
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
معماری ایران   - 135
پداگوژی انتقادی   - 6
بلندمرتبه ها   - 123
مسابقه ویلا 1400   - 6
اقتصادِ فضا   - 123
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری و رسانه   - 116
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 112
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فضای داخلی   - 95
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 89
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماری فاشیستی   - 87
معماری مصر   - 5
معماری مذهبی   - 87
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
اکنی استودیو   - 5
اکسپو   - 81
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
فیلوکیتکت   - 75
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 74
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
گفت و گو با مرگ   - 74
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 74
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
ویرانه ها   - 73
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری چین   - 72
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
معماری هند   - 67
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری پراجکتیو   - 64
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 60
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 59
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 57
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
معماری دیجیتال   - 55
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری و روانشناسی   - 47
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
بحران آب   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 43
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 43
اکسپوی دبی. 2020   - 2
معماری و نقاشی   - 43
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
آنتروپوسین   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
هنر روسیه   - 40
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 39
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری جنگلی   - 38
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
معماری کوچک مقیاس   - 38
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
طراحی مُد   - 32
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و گیم   - 27
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری بیابانی   - 26
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 51
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 68
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 150
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 115
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 34
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 6
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -841
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -441
گالری   -94
فرهنگی   -344
هتل   -79
پاویون   -278
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -238
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -173
ویلا   -23
مسکونی ـ تجاری   -170
مجموعه های مسکونی   -6
اموزشی   -143
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
هنر گفت و گو ـ مجید یوسفی با حمیدرضا صدر
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1400/05/03
مـنـــــــبـع : پایگاه خبریْ تحلیلیِ مرور
تعداد بازدید : 567

بندرانزلی طی یک قرن اخیر، بواسطه ارتباط تنگاتنگی که از طریق این بندر با شوروی سابق و کشورهای اروپای شمالیْ شرقی داشته و اخیرا نیز با کشورهای آسیای میانه برقرار کرده حامل تجربیات و نوآوری‌های وافری در اغلب حوزه‌های اقتصادی و اجتماعی است. شهری که روزگاری دروازه اروپا محسوب می‌شد از طریق همین بندر شاهد محصولات نوینی از سوی آنسوی آب‌ها بوده است. یکی از این پدیده‌های جدید، اقتباس مهارت‌های ورزش فوتبال از طریق ملل اروپا و آسیاست.

زنده یاد حمیدرضا صدر با مرور و بررسی تاریخی برخی از تیم‌های مطرح جهان، معتقد بود که اساس قدرت و هویت تیم ملوان برگرفته از دریاست و تعلقات و محصولاتی که دریا به ساکنان آن هدیه می‌دهد.

حمیدرضا صدر نویسنده و تحلیل گر نام آشنای فوتبال کشور تاکنون چندین کتاب درباره فوتبال منتشر ساخته است. آثار "نیمکت داغ: از حشمت مهاجرانی تا الکس فرگوسن و ژوزه مورینیو"، "پسری روی سکوها، وقایع نگاری چهاردهه‌ای فوتبال ایرانی" و اثر "روزی روزگاری فوتبال" از آثار برجسته او به شمار می‌آید.

مجید یوسفی: آقای صدر تجربه‌ای که از تیم ـ شهرها در یادها هست، حداقل تا دهه ۷۰ و ۸۰ که اوج دوران طلایی تیمْ شهرها است، تاکنون مشاهده نشده که یک شهر این چنین درگیر یک تیم باشد و در ایران تنها همین یک تیمْ شهر است که چنان پنجه در پنجه دیگر تیم‌های کشور نهاده است که نظیری ندارد؛ می‌خواستم این تیم ـ شهر را با سایر تیم ـ شهرهای دیگر دنیا مقایسه کنید که چگونه می‌شود که یک شهر، با چنین کیفیتی درگیر یک تیم شود؟

حمیدرضا صدر: باشگاه ملوان در "بندر انزلی" قرار دارد و انزلی در همسایگی شهر رشت است. رشت، مرکز استان است. شهری با سابقه تاریخی فراوان و ثروتی بی شمار. بندر انزلی در لب دریا و منبع اصلی زندگی دریا است و به تعبیری مبارزه با دریا. در چنین قابی قد راست کردن برابر چنین همسایه‌ای به یک بهانه نیاز دارد. بیشترین و شدیدترین و پر تب و تاب‌ترین رقابت‌های ورزشی بین همسایه‌ها شکل می‌گیرد، همسایه‌هایی که گاه قواره کشوری دارند مثل رقابت ایران با کشورهای عربی و مثلا عراق یا مثلا انگلیس و اسکاتلند در بریتانیا. یا در شکل محدودتر رقابت باشگاهی همانند رقابت لیورپول ـ منچستر که از پنجاه کیلومتر با یکدیگر فاصله دارند، با این تفاوت که آن جا ریشه‌های اقتصادی برجسته‌تر است. لیورپول و منچستر از جمله شهرهایی بودند که طی انقلاب صنعتی به شکوفایی رسیدند. لیورپول مجاور آب بود و منچستر از آب فاصله داشت. منچستری‌ها برای اینکه اجناس، محصولات و کالاهای خویش را صادر کنند به بندر لیورپول مراجعه می‌کردند و از طریق این بندر محصولات خویش را صادر می‌کردند، مردم لیورپول برای انجام این کار پول بسیاری از منچستری‌ها دریافت می‌کردند؛ به همین دلیل منچستری‌ها برای کاهش هزینه‌های خویش، در قرن ۱۹ یک کانال ۴۰ کیلومتری از منچستر تا دریا احداث می‌کنند. بعدها همین اقدام باعث می‌شود لیورپول از لحاظ اقتصادی نزول کند و نرخ بیکاری در لیورپول افزایش یابد. این اقدامات مصادف با اواخر قرن ۱۹ است که باشگاه‌های لیورپول و منچستر شکل گرفتند و رقابت پر تب و تابی بین این دو باشگاه بوجود آمد. اگر به لوگوی باشگاه منچستر یونایتد و منچستر سیتی هم دقت کنید، تصویر یک کشتی را می‌بینید که اشاره به جانمایه زندگی در شهر منچستر دارد.

ـ آیا چنین مقایسه‌ای می‌تواند شامل تیم ملوان انزلی هم باشد؟ دقیقا چگونه می‌توان آن را مقایسه کرد؟

ـ باید به مطالعه تاریخ شهر رشت و بندر انزلی دست زد. این مراوده شهر در بستر سیاست و اقتصاد چه بوده است. باید موارد قانون گذاری دو شهر بررسی شود. یک مثال بزنم. هنگامی که از قم بگذرید به دو شهر دلیجان و محلات می‌رسید که مردمانش با هم رقابت می‌کنند. روزگاری نماینده مجلس این دو شهر یک نفر بود و طی انتخابات نمایندگان مجلس، رقابت بزرگی بین مردم این دو منطقه شکل می‌گیرفت، چون پدرم اهل محلات بود سال‌ها شاهد این رقابت‌ها بودم.

در حالی که با یکدیگر همسایه هستند و قاعدتا باید روابط صمیمانه‌ای داشته باشند. بنابراین هنگامی که رقابت ورزشی بین این مناطق بسیار نمود پیدا می‌کند؛ به ویژه زمانی که ورزش قلمرویی که به قول معروف "ماهی کوچولو می‌تواند کوسه بزرگ را گاه و بیگاه شکست دهد". ورزش تنها جایی است که می‌توان بزرگ‌ها را گاهی از آن بالا پایین کشید. چنان که ما برغم امکانات محدود ورزشی مان در جام جهانی ۱۹۹۸ امریکا را شکست دادیم. همه اینها به رقابت‌های منطقه‌ای و همسایگی طعمی دیگر می‌بخشد.


ـ آیا به ترکیب قشر بندی جامعه وابسته است؟ این ترکیب چه نقشی دارد؟

ـ اگر تاریخچه ورزش را بررسی کنید مشاهده خواهید کرد ورزشکاران معمولا جزو طبقات فرودست جامعه بوده‌اند. اگر دوره گلادیاتورها و رم را مشاهده کنید، پادشاهان آن بالا می‌نشستند و مردمان طبقه فرودست در میدان می‌جنگیدند. ورزش جایی است که می‌توانید از آن پایین خود را به بهانه قدرت جسمی تان بالا بکشید.

به همین دلیل در امریکا اکثر ورزشکاران را سیاه پوستان تشکیل می‌دهند، اکثر سفید پوستان و خانواده‌های مرفه به دانشگاه می‌روند و ادامه تحصیل می‌دهند و سیاه پوستان که چیزی جز قدرت جسمی شان ندارند به ورزش روی می‌آورند. اکثر اعضای تیم‌های معروف امریکایی مانند بسکتبال یا فوتبال امریکایی را سیاه پوستان تشکیل می‌دهند. همین طور بازیکنان تیم‌های فوتبال برزیل را. چرا که سیاهان برزیلی در بستر فوتبال است که می‌توانند از فقر و نکبت فاصله بگیرند.

ـ اگر چنین خصلت‌ها و خصیصه‌هایی در باره تیم ملوان مشاهده می‌کنیم این دال بر حقانیت آن نیست. کم و بیش هزاران شهر وجود دارد که چنین خصیصه‌هایی دارند اما چنین تیم و مردمی در آن زندگی نمی‌کنند؟

ـ بله، اما عنصر دریا را نباید نادیده بگیریم. مردمانی که در مجاورت آب قرار دارند، مردمانی سرسخت هستند، چرا که شیوه زندگی و تاریخ شان با طبیعت خشن گره خورده است. بندر انزلی که در مجاورت دریا قرار دارد و مردمانش سخت کوش هستند. فرهنگ اجتماعی با شرایط طبیعی ترکیب می‌شود. چنان که مردمان کویر صبور هستند و نمی‌توانند صبور نباشند.

چنین تجربه‌ای در دیگر کشورها هم تجربه شده است؟

ـ بله باشگاه المپیک مارسی چنین ویژگی دارد. آنها بندرنشین هستند و سرسخت‌ترین رقیب تیم‌های پاریسی‌ها چنین تجربه‌ای دیده می‌شود. چنان که تیم‌های شمال انگلیس مثل لیورپول، منچستر و نیوکاسل که به طبقه کارگر تعلق دارند با تیم‌های لندنی می‌جنگند. یا تورینی‌ها با رمی ها. مثال‌ها پرشمارند. بیشترین تعداد قهرمانی‌های باشگاه‌های انگلیس نه به آرسنال و چلسی لندن نشین بلکه به منچستر کارگرنشین تعلق دارد. به تورین که کارخانه فیات در آن است و نه رم.

ـ  یک نکته‌ای که شما در گفته هایتان اشاره کردید این است که معمولا تیم‌ها در جهان اکثرا رقبای خویش را در سطح شهر و منطقه انتخاب می‌کنند اما تیم انزلی رقیب خویش را تیم سپیدرود رشت نمی‌دانست و در پیشینه‌اش اغلب رقبای ملی دیده می‌شود.

ـ باشگاه ملوان در سال ۴۸ شکل گرفت و بیشتر تحت تاثیر حوادث سال‌های ۵۰ قرار گرفت، بیشتر دورانی بود که فوتبال ایران در سیطره باشگاه‌های تهرانی همانند استقلال، تاج، پاس و عقاب قرار داشت. در کتابی که با عنوان "پسری بر روی سکوها" نوشته‌ام اشاراتی به ملوان کرده ام. ملوان در جام تخت جمشید تیم شهرستانی شادابی بود که به تهران می‌آمد و با بازی‌های معرکه‌اش پرسپولیس و تاج و پاس بزرگ را به بند می‌کشید. تا آن زمان فکر می‌کردیم فوتبال خوب فقط به خوزستان تعلق دارد، ولی ملوانی‌ها فوق العاده بودند: بهمن صالح نیا، غفور جهانی، عزیز اسپندار، علی نیاکانی، ویشگاهی، صیاد مصلح… متاسفم نام همه آن را به یاد نمی‌آورم. درخشش ملوان از دامنه استان گیلان خارج شد و تیم شهرستانی بزرگی را به ما معرفی کرد. تیمی که می‌توانست پا به پای قدرتهای بزرگ مانند تیم‌های پایتخت نشین رقابت کند.

ـ آقای صالح نیا قبلا در گفت و گویی تاکید کردند، تیم ملوان زیر سایه نیروی دریایی به فعالیت خویش ادامه داد و با گذر زمان اعضای این باشگاه کارمند آن شدند، بنابراین اعضای این باشگاه همواره یک منبع درآمد مشخصی داشتند؛ کم و بیش این اتفاق نیز در آبادان رخ داد، آیا می‌توان این مورد را به عنوان یک ویژگی قرار داد که به دلیل اینکه تیم ملوان یک پشتوانه اقتصادی محکمی داشت به ویژه در دهه ۵۰ موفق شد بدرخشد و این شهر به این باور دست یابد که از این طریق می‌تواند یک برند شهری تولید کند؟

ـ چندان به این پشتوانه مالی اعتقادی ندارم. چون در همان سال های۱۳۵۰ تیم‌های سپاهان و ذوب آهن نیز شکل گرفته بودند و وضعیت مالکیت شان همانند باشگاه ملوان بود، ولی از لحاظ اقتصادی تیم‌های اصفهانی قابل مقایسه با تیم ملوان نبودند. با این وصف درخشش ملوان بیشتر از آنها بود. یا ابومسلم در خراسان به رغم این که مشهد شهر بسیار ثروتمندی است توفیق ملوان را کسب نکرد. عمیقا اعتقاد دارم پول در ورزش همه چیز نیست. خوشبختانه.


ـ چه عواملی باعث شد که تیم ملوان در دهه ۸۰ و ۹۰ که فوتبال ایران فضای حرفه‌ای پیدا کرد، افت کند؟

ـ فوتبال ایران هرگز حرفه‌ای نبود.

ـ اما بسیاری افول فوتبال تیم‌هایی چون ملوان را ورود به باشگاه حرفه ای‌ها می‌دانند. زمانی که فوتبال ایران حرفه‌ای شد و خرید و فروش بازیکنان آغاز شد این نوع تیم‌هایی که اصالتی در آن بود هم از بین رفت؟

 ـ موضوع خرید و فروش بازیکنان و حرفه‌ای شدن فوتبال دو مبحث متفاوت است. از زمانی که خرید و فروش بازیکنان آغاز شد که ترکیب حرفه‌ای واقعی نداشت و از دل پول نفت می‌آمد و می‌آید و این امر همان چیزی است که تعلق باشگاهی یا تعلق شهری و منطقه‌ای را از بین برد. در همه جا جهان به همین منوال بود. درآمد نفت از طریق مدیریت دولتی در باشگاه‌های بدون نظارت پخش می‌شد و همه چیز را ویران کرد و در اولین گام جان کندن و جنگیدن بازیکنان را.

ـ  آیا می‌توان این وضعیت را با تیم‌های مشابه در دنیا مانند تیم‌های برزیل مقایسه کنیم؟

ـ به دلیل اینکه در اکثر دنیا همانند برزیل فوتبال حرفه‌ای شکل گرفته است امکان مقایسه وجود ندارد.

ـ  در دهه‌های ۴۰ یا ۵۰ میلادی نیز امکان مقایسه وجود ندارد؟

 ـ در هیچ زمانی در دنیا فوتبال با مدیریت دولتی همانند ایران شکل نگرفته است که بتوانیم مقایسه کنیم. تنها می‌توان به کشورهای کمونیستی اشاره کرد که به دلیل اینکه نظم آهنین خویش را داشتند فوتبال آنها نیز مدل خویش را یافته است.

در کل، نزول تیم‌ها تنها متعلق به باشگاه ملوان نیست. تمام تیم‌ها نزول کرده‌اند تا جایی که تیم‌های جنوبی به کلی نابود شدند یا این که برق شیراز در لیگ اصلی ما جایی ندارد. باشگاه‌های پرسپولیس، استقلال نزول کرده‌اند و پاس نابود شده. در جوانی طرفدار تیم عقاب بودم، عقاب کجا است؟ بله پول بی حساب و کتابی که از دل نهادهای دولتی بدون نظارت روانه فوتبال ایران شد فوتبال ایران را نابود کرد. بنابراین ملوان نمی‌تواند در چنین حال و هوایی آن تیم آن سال‌ها باشد. چرا که قاعده بازی در فوتبال ایران فقط پول خرج کردن شده و نه بیشتر.

 ـ آیا در دنیا مدل‌های همانند تیم ملوان وجود دارد یا تیم ملوان یک تیم خاص است؟ آیا تیمی وجود دارد که یک شهر درگیر یک تیم باشند؟

ـ در حقیقت فوتبال از دل انقلاب صنعتی در انگلیس شکل می‌گیرد. به همین دلیل تیم‌های شمالی قوی‌تر هستند. زیرا هنگامی که انقلاب صنعتی رخ داد بیشترین کارگران در شهرهایی مانند منچستر، لیورپول، نیوکاسل، لیدز، شیفل و… بودند که موضوع اوقات فراغت مطرح شد. هزاران کارگری که در کارخانه‌ها کار می‌کردند توده‌های انسانی را تشکیل داده بودند که باید ساعاتی از هفته را درگیر چیز دیگری جز جان کندن می‌کردند. ارزان‌ترین ورزش چه ورزشی بود؟ فوتبال. آنها با دو تکه آهن یا چوب و سنگ دروازه‌ای برپا می‌کردند و دنبال توپ می‌دویدند. به همین دلیل قدیمی‌ترین باشگاه‌های جهان به شهرهای انقلاب صنعتی تعلق دارند مثلا شفیلد.

بنابراین پیدایش و هویت فوتبال در اروپا با انقلاب صنعتی شکل می‌گیرد، مردم دیگر فوتبال را مقوله‌ای از خویشتن می‌دانند. در اینجا مقوله فن شیپ یعنی طرفداری بسیار مطرح می‌شود. چه کسانی باشگاه را حمایت می‌کنند.

یک موضوع  Fandom به معنی "طرفداری" است؛ بخشی از طرفداری به Fand Club برمی گردد. به این که طرفدار باشگاهی می‌شوید و خود را بخشی از مجموعه تیم و طرفدارانش می‌دانید. خود را از تنهایی درمی آورید. رفیق پیدا می‌کنید. اشک می‌ریزید و شادی می‌کنید. در یک کلام نوعی زندگی اجتماعی سوای زندگی روزمره برای خود شکل می‌دهید.

ـ نکته‌ای که من در مطالعات دریافتم این بود که ملوانی‌ها هیچ زمانی نتوانسته‌اند به طور مداوم باشگاه قدرتمندی تشکیل دهند و افت و خیز داشته‌اند؟

 ـ قدرتمند بودن یعنی چی؟ یعنی جام گرفتن؟ قدرتمند بودن یعنی رابطه نزدیک باشگاه و طرفدارانش. یعنی این که تیم همیشه جایی در دل مردم داشته باشد. در عین حال ملوان استادیوم خودش را دارد که ترکیب یگانه‌ای را ساخته است. استادیوم کماکان وسط شهر انزلی قرار دارد. به عبارت دیگر، استادیوم در دل شهر تنیده شده که فوق العاده است؛ درحالی که در تبریز برای رسیدن به استادیوم باید کیلومترها از تبریز فاصله گرفت. استادیوم آزادی به نوعی خارج از تهران قرار دارد.

ـ چه اطلاعاتی می‌تواند به تیم ملوان کمک کند تا بتوان راز تیم شهری را بهتر درک کرد؟

ـ پرسش سختی است. باید به مطالعه جامعه شناسی دست زد و آسیب شناسی کرد.

ـ بیشتر فضای شهری و روابطی که بین مردم و باشگاه شکل می‌گیرد مهم است؛ بطور مثال در یک دهه تیم سپید رود یک بازی را به ویژه در زمین رقیب می‌برد، طرفداران تیم برای استقبال از بازیکنان تیم و برپایی جشن شادمانی حتی جاده را می‌بستند؛ یا اگر تیم ملوان در تهران به یک تیم تهرانی می‌باخت روز پس از مسابقه اگر یک تهرانی را مشاهده می‌کردند آن بد برخورد می‌کردند یا حتی اگر در ایستگاه‌های وسایل حمل و نقل عمومی یک تهرانی مشاهده می‌کردند آن شخص را سوار نمی‌کردند. گاهی حتی فردی که کتک می‌خورد اظهار می‌کرد که کارمند یک نهادی است و اهل فوتبال نیست و از نتایج بازی‌ها هم آگاهی ندارد اما مردم اهمیتی به آن نمی‌دادند و به شدت طرف مقابل را مورد اذیت و آزار قرار می‌دادند. در کل می‌خواهم بگویم که این مردم تعصب بسیاری روی تیم شان داشتند.

ـ خیلی از نقاط جهان چنین است. به هر حال این هم یک نوع از وجوه طرفداری است. در عین حال قانون نباید اجازه دهد یک شهروند از حقوق شهروندی محروم شود. علاقه به تیم محبوب نباید مترادف با از بین بردن حقوق مدنی و شهروندی دیگران شود.

ـ  در کتاب خودتان هم ـ روزی روزگاری فوتبال ـ در ابعاد جهانی به تقسیم بندی‌هایی اشاره کردید چقدر آن تقسیم بندی‌ها در ایران قابل تعمیم است؟

 ـ در این کتاب سعی کرده‌ام در کشورهای مختلف شامل ایران وجوه و ابعاد اجتماعی و جامعه شناسی را برجسته کنم. برای مثال در برزیل رنگ پوست و نژادپرستی سرنوشت ساز است، در انگلیس طبقه کارگر، در فرانسه سکولاریسم، در سوئد آماتوریزم، در اروپای شرقی بنیادهای کمونیسم و قوم گرایی. محض نمونه هنگامی که یوگسلاوی چند پاره شد اولین کسانی که به روی یکدیگر اسلحه کشیدند طرفداران صرب ستاره سرخ بلگراد و کراوات‌های دینامو زاگرب بودند. آنها بودند که آن قتل عام را آغاز کردند. می‌بینید که پس زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی و جغرافیایی چقدر سرنوشت ساز هستند و باید با حساسیت با آنها روبرو شد.

از راست: ۱. دوستی ۲. محمود پیشگاه هادیان ۳. غفور جهانی (بازیکنان ملوان)
دیگران ناشناس‌اند.
تصویر توسط جناب آقای مجید یوسفی در اختیار اتووود قرار گرفته است.


از راست: جاوید جهانگیری (بازیکن ملوان) دوستی (لیدر و بوقچی ملوان) و عزیز اسپندار (بازیکن ملوان)
تصویر توسط جناب آقای یوسفی در اختیار اتووود قرار گرفته است.




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

تویو ایتو و آکیسا هیراتا؛ غرفه لـِکسُس و ترکیب سرعت و شان
مرکز کَمپی ؛ بازتدقیق کالبد شهری در غالب ساختاری زیرزمینی؛ یوهانی پالاسما
بازسازی اردوگاه پناهندگان نهر البارد در لبنان ؛ نامزد دریافت جایزه آقاخان 2013
بیست بنا ... ـ فرهاد احمدی ـ طرح توسعه شهر توکیو از کنزو تانگه
فارین پالیسی و خاورمیانه ای [عملا] غیرِ قابل زیست تا 2050
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group