معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1706
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
منظر شهری   - 1591
پداگوژی انتقادی   - 17
طراحي داخلي   - 1166
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
نظریه معماری   - 1131
شهرهای در حرکت   - 15
سازه های شهری   - 1080
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
تکنولوژی ساخت   - 1072
معماری بایومورفیک   - 15
معماری حوزه عمومی   - 1062
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
مرزهای معماری   - 1047
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نگاه نو به سكونت   - 915
اینستالیشن های شهری   - 14
المان شهری   - 868
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
نظریه شهری   - 835
معماری و غذا   - 13
معماری و سیاست   - 802
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 776
معماری و دشت   - 12
معماری پایدار   - 744
معماری خاورمیانه   - 11
کلان سازه   - 731
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 670
معماری خوانی   - 10
آینده گرایی   - 660
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
معماری منظر   - 628
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 624
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
آرمان شهرگرایی   - 587
بی ینال ونیز   - 10
طراحی صنعتی   - 575
درس گفتارهای اتووود   - 10
معماری تندیس گون   - 570
معماری و انسان شناسی   - 10
توسعه پایدار   - 566
فمینیسم   - 9
معماری شمایل گون   - 556
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
منتقدان معماری   - 556
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 545
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
معماریِ توسعه   - 517
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
باز زنده سازی   - 494
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
هنر مدرنیستی   - 437
معماری تخت جمشید   - 8
معماری یادمانی   - 390
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 387
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 385
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
تغییرات اقلیمی   - 371
تز 1400   - 8
معماری ارزان   - 363
معماری آمریکای جنوبی   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 359
معماری و جنگ   - 7
معماری پست مدرن   - 352
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 333
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 323
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 317
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 308
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 295
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 285
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 277
عبور از مرحله جنینی   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 276
معماری مصر   - 7
اقتصادِ فضا   - 274
منبع شناسی اتووود   - 7
معماری انتقادی   - 272
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
معماری ـ سینما   - 268
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
زنان و معماری   - 250
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 247
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
عکاسی   - 241
طراحی و پناهجویان   - 7
مسکن حومه شهری   - 237
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 229
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 215
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 209
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 208
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 199
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری فضای داخلی   - 185
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و رسانه   - 180
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن روستایی   - 178
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 178
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 174
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری ایران   - 169
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
ترسیمات معماری   - 166
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
هنر گفت و گو   - 165
مسابقه ویلا 1400   - 6
بلندمرتبه ها   - 138
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 123
ده پرسش از دو معمار   - 6
معماری کوچک مقیاس   - 106
جنتریفیکیشن   - 6
ویرانه ها   - 104
معماری استرالیا   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 98
زنان، آشپزخانه، مقاومت   - 5
معماری چین   - 97
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری آسیا   - 93
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری اروپا   - 91
اکنی استودیو   - 5
معماری مذهبی   - 90
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فاشیستی   - 89
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری جنگلی   - 84
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
اکسپو   - 83
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 80
بلوپرینت   - 4
فیلوکیتکت   - 79
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
گفت و گو با مرگ   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
معماری پراجکتیو   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 74
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری هند   - 70
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
معماری دیجیتال   - 68
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
بحران آب   - 65
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
مدارس معماری   - 65
معمای حبابی   - 4
معماری و نقاشی   - 61
معماری پساصنعتی   - 4
پداگوژی   - 60
معماری آفریقا   - 3
زاغه نشینی   - 57
اتووودْ باکسْ آفیس   - 3
معماری و روانشناسی   - 57
مدرنیسم هیپی   - 3
طراحی مُد   - 56
معماری مدارس   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 53
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و رنگ   - 53
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
معماری و ادبیات   - 52
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
آنتروپوسین   - 52
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری بیابانی   - 50
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و آب   - 50
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
هنر روسیه   - 45
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
باهاوس   - 44
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و گیم   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری و سلامت   - 37
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معماری آمریکا   - 33
شهرهای پیشاصنعتی   - 2
معماری مجازی   - 31
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
فیلم های اتووود   - 2
پاویون های سرپنتین   - 28
سایبرفمینیسم   - 2
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
معماری و کودک   - 2
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
سایبورگ   - 2
معماری و کوه   - 23
سایبرنتیک   - 1
طراحی جزییات   - 23
نمایش های مد پرادا   - 1
معماری و آسمان   - 21
ان اف تی   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
متاورس   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
ده پرسش از هشت معمار   - 1
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
فرهنگ نفت   - 18
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پردیس ویترا   - 18

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 11
آرشیگرام   - 8
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 18
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
آی/ تری   - 2
شاشونا زوبوف   - 4
اُ ام اِی   - 59
شیبیک و کریستوف   - 2
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 30
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 7
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئوپلد بانچینی   - 2
اسکار نیمایر   - 38
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 25
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 74
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اورهان پاموک   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 9
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 36
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 32
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 3
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 5
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 10
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 5
تئودور آدورنو   - 7
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 30
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 7
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دورته مندروپ   - 3
کلود پَره   - 3
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کنت فرمپتن   - 14
دیوید رُی   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید گیسن   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
دیوید هاروی   - 25
کنگو کوما   - 47
رابرت نوزیک   - 2
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رابرت ونتوری   - 31
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رُدولف شیندلر   - 7
کوین لینچ   - 7
رضا دانشمیر   - 5
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رم کولهاس   - 119
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد مِیر   - 8
یان گِل   - 9
ریچارد نویترا   - 7
یو ان استودیو   - 32
ریموند آبراهام   - 1
یورگن هابرماس   - 15
رینر بنهام   - 2
یورن اوتزن   - 1
رینهولد مارتین   - 5
یونا فریدمن   - 5
ریکاردو بوفیل   - 7
یوهانی پالاسما   - 12
زاها حدید   - 196

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -877
گالری   -95
زیرساخت های شهری   -477
هتل   -84
فرهنگی   -383
ورزشی   -68
پاویون   -303
حمل و نقل عمومی   -39
موزه   -273
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -38
اداری ـ خدماتی   -255
ویلا   -27
تفریحی   -192
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -173
زاغه نشینی   -6
اموزشی   -158
سرویس بهداشتی عمومی   -5
صنعتی   -114
عناصر یادمانی شهری   -5
معماری مذهبی   -108
تجاری   -3
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
 رسانه ی تخصصی معماری و شهرسازی میم زون
ادوارد هاپر؛ ترسیم کیهان شناسیِ انزوایِ منظر آمریکایی
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1400/05/08
مـنـــــــبـع : نوشته ی پیتر شیلدال. برگردانی از مریم طیبی. برداشته ای از آسو
تعداد بازدید : 575

این چند وقت خیلی به ادوارد هاپر فکر می‌کنم. و در فضای مجازی دیده‌ام که گویا دیگر خانه‌نشین‌ها نیز به او فکر می‌کنند. شاعر بصری خلوت آمریکایی ـ و نه تنهایی که باری غم‌آلود دارد ـ انزوای این روزهای ما را با تلنگری اتفاقی به رخ می‌کشد. اما این کاری است که او همیشه می‌کرده، چه در زمان همه‌گیری چه در دیگر اوقات.

تنها بودن مضمون مهمی است که به نماد آمریکا تبدیل شده است: فردیت‌هایی متزلزل در کشوری که تنها از ملیتی انتزاعی بهره می‌برد. شعار آمریکا E pluribus unum وحدت در کثرت، آرمان فوق‌العاده‌ای است که هر روز در همه‌جای این سرزمین بر unum یا وحدت، تأکید می‌کند. تنها قانون است که به ایالات متحده‌ی آمریکا وحدت می‌بخشد ـ ما واحدی سیاسی متشکل از قانون‌گذاران‌ایم.

اگر آن جنگ داخلی هولناک رخ نداده بود، آمریکا شاید مثل شبه‌جزیره‌ی بالکان چیزی بیش از خودمختاری‌های منطقه‌ای نبود. هاپر اهل شمالِ شرق است. از نیویورک تا بخش‌هایی از نیوانگلند، اما نظرات او را می‌توان به کل کشور تعمیم داد.

ادوارد هاپر در سال 1882 در نیاک به دنیا آمد و در سال 1967 پس از 50 سال زندگی در آپارتمانی در واشنگتن اسکوئر از دنیا رفت. او در هیچ فرهنگ دیگری به هاپری که می‌شناسیم تبدیل نمی‌شد. مضامین آثار او ـ آدم‌های جدا از هم و فضاهای تیره‌وتار ـ مختص زمان او هستند. اما هنر که بیست سال طول کشید تا در دهه‌ی 1920 به کمال برسد جاودانی و شاید فارغ از زمان است: مجموعه‌ای از لحظاتی ایستا و ثابت و به شکلی وصف‌ناپذیر معنی‌دار.

گرچه به او لقب واقع‌گرا داده‌اند اما شاید هاپر نمادگرایی باشد که به ظاهرِ عینی جلوه‌ای غمگین می‌بخشید. او هنرمندی چیره‌‌دست و نقاشی ماهر در بازی با نور و سایه بود اما لذت زیبایی‌شناختی را بی‌رحمانه فدای توصیف فشرده‌ای ـ به چگالیِ اورانیوم ـ می‌کرد و به این ترتیب بی‌آنکه آنها را عیان کند، به احساساتش پاسخ می‌داد.

تقریباً هر خانه‌ای که نقاشی کرده است، برای من پرتره‌ای را تداعی می‌کند که پنجره‌هایی متفکر دارند و معمولاً هیچ دری در آنها دیده نمی‌شود و اگر هم باشد، چندان پذیرا به نظر نمی‌رسد. و اگر گاهی این تصاویر عجیب به نظر می‌رسد اشکال ندارد؛ تضمینی است بر اینکه هاپر عمداً همه‌ی ظرفیت‌های ارتباطیِ نقاشی را تا نهایت مرزهایشان و حتی کمی فراتر از آن گسترش داده است. او ما را با انزوای خویش تنها می‌گذارد و نفس را در سینه‌ی ما حبس می‌کند. اینکه آدم‌های نقاشی‌های او را "تنها" بخوانیم با واقعیت سازگار نیست.

ممکن است اگر خود را به جای آنها تصور کنیم، بترسیم، اما اگر با دقت نگاه کنیم، درمی‌یابیم که حالشان خوب است، هرچند فلک‌زده به نظر برسند. به عبارت مشهور ساموئل بکت فکر کنید:"نمی‌توانم ادامه بدهم، ادامه خواهم داد." حال گزاره‌ی اولش را حذف کنید. در هاپر هم ادامه دادن نوعی انتخاب نیست. من نمایشگاه "ادوارد هاپر: نگاهی تازه به چشم‌انداز" را که اخیراً در بنیاد بایلر ـ مهم‌ترین موزه‌ی هنر معاصر در سوئیس ـ در حومه‌ی بازل افتتاح شده است ندیده‌ام.

گمان می‌کنم که اولف کیوستر، مسئول این نمایشگاه‌، کاتالوگ خوبی فراهم کرده باشد تا بتوان نگاهی تازه به اعجاز سرکش این هنرمند داشت. من همچنین به حافظه‌ی خودم از آن لحظه‌ای متکی هستم که درست مثل خیلی‌ از شما با "شب‌زنده‌داران" (1942) و "بامدادِ یکشنبه" (1930) یا اگر واقع‌بین باشیم هر اثر دیگری از این هنرمند روبه‌رو شدم.

وقتی اثری از هاپر را ببینید، با شما می‌ماند و در چشمِ ذهن شما ثبت می‌شود. دلیل آن هم علاوه بر مشاهده‌ی دقیق و احساسات عمیق، ذکاوتِ خارق‌العاده‌ی هاپر در سبکش است. هاپر خود با صراحت به این مسئله اشاره کرد و در سال 1933 گفت:"من سعی کرده‌ام تا احساساتم را به بهترین شکل و سلیقه‌ای که برایم ممکن است ارائه کنم." او که از سؤالات مکرر در مورد معنی کارهایش کلافه شده بود، در جواب خبرنگاری گفت: "من به دنبال خودم هستم." این عبارت نشانگر دِین وی به رمانتیسم و سمبولیسم اروپایی است که عمیقاً آنها را جذب کرده اما هر گونه شباهت سبکی به آنها را زدوده بود.

هاپر بسیار باسواد بود و در تمام طول عمر اشعار آلمانی و فرانسوی قرن نوزدهم را بسیار می‌خواند. اختیارات شاعری او در بستر واقع‌گرایی یادآور یکی از پیشینان محبوبش یعنی گوستاو کوربه است. افزون بر این، سرسختی شدیدی در آثار هاپر هست که مرا به یاد سبک تئودور جریکو می‌اندازد که البته به مناظری ایستا از واقعیتِ بی‌روح کاسته شده‌اند. هاپر برخی از نقاط قوتِ احساسی سنت‌های اروپایی را به خاکِ سردِ آمریکا وارد یا شاید بتوان گفت قاچاق کرد.

هاپر که در نیویورک با رابرت هنری و دیگر پیروان مکتب اشکَن Ashcan School ـ که به مدرنیته از منظر رئالیسم بومی می‌نگریستند ـ درس خوانده بود، سه بار در پاریس اقامت کرد. در آنجا به تقلید از خرده‌امپرسیونیست‌ها آثاری با تفاوت‌های بی‌پایان از کنتراست‌های رنگی و کمپوزیسیون‌های کج و معوج خلق کرد. در بازگشت به وطن در حالی که به عنوان تصویرگر تجاری روزگار می‌گذراند، با تحولی در قلم‌زنی‌اش به گشایشی دست یافت.

گاوها، خط آهن و خانه‌ی معمولی پررنگ در "چشم‌انداز آمریکایی" (1920) پیش‌درآمد سبکی بود متفاوت از همه‌ی هم‌قطارانش. نزدیک‌ترین سبک به او کارهای وهم‌آلود چارلز بِرچفیلد بودند که با هاپر آشنایی داشت. در آثار چارلز مکان‌های معمولی در غرب ایالت نیویورک به طرزی شگرف و شورانگیز ترسیم شده‌اند و با روسفید بیرون آمدن از آزمون گذر زمان، اکنون رهنمون نقاشان جدید برای روش‌های درست بازنمایی‌اند.

هاپر اما کمتر قابل‌تقلید است اما همیشه در تفکر و اندیشه‌ی هنرمندان بعد از خود مؤثر بوده است. کیوستِر در کاتالوگ به مصاحبه‌ای از سال 1959 اشاره می‌کند که در آن ویلِم دی کونینگ از هاپر تمجید می‌کند. دی‌ کونینگ به جنگلی اشاره می‌کند که با ضربه‌های پرشتاب قلم در پس‌زمینه‌ی "صبحِ کیپ کاد" (1950) کشیده شده است؛ در این اثر زنی دیده می‌شود که در قاب پنجره به جلو خم شده و به چیزی ورای گوشه‌ی سمت راست تصویر خیره است. کونینگ می‌گوید: "این جنگل واقعی به نظر می‌رسد، درست مثل یک جنگل، یعنی سرتان را به سمتش برمی‌گردانید و درست همان‌جا جنگلی می‌بینید." این دقیقاً نشان هاپر است: آنجا در نگاه و ذهن مخاطب تبدیل به اینجا می‌شود.


دیوید اِم لوبین، پژوهشگر نامدار تاریخ هنر در تقابل با فرهنگ عامه، در مقاله‌ای کاتالوگی به رابطه‌ای اشاره می‌کند که من خود معمولاً به آن فکر کرده‌ام: ارتباط بین هاپر و آلفرد هیچکاک. نقاش آمریکایی و سینماگر بریتانیایی شباهت‌های شگرفی در شیوه‌ی داستان‌پردازی بصری‌ دارند. هیچکاک که در سال 1939 پس از مهاجرت به هالیوود می‌بایست تجربه‌ی زیست آمریکایی را در 39 سالگی از صفر می‌آموخت، خود به این تأثیرپذیری اذعان می‌کند. خانه‌ی بِیتس‌ها در فیلم "روانی"بازنمایی ساده‌ای از خانه‌ی خوفناک ویکتوریایی در نقاشی "خانه‌ی کنار راه‌آهن" (1925) هاپر است.

تمرکز لوبین بر روش‌های تعلیقی روایت است، اما من با گسترش بحث سعی می‌کنم تا روش‌های ترکیب‌بندی و جنبه‌های احساسی را نیز پوشش دهم. هیچکاک برای صحنه‌ها و نماهای فیلم‌هایش از استوری بورد استفاده می‌کرد. هاپر که خود فیلم‌دوستی مشتاق بود برای نقاشی‌هایش همین کار را می‌کرد. یک بار فرصت داشتم که دسته‌ای از ورق‌های طراحی‌های اولیه‌ی او برای نقاشی‌هایش را وارسی کنم. برخی صفحه‌ها چیزی به غیر از یک مستطیل بر خود نداشتند: جست‌وجویی برای پیدا کردن تناسبات درست برای چیزی که در ذهن داشت. سپس انبوهی از جزئیات بود که او آنها را واکاوی می‌کرد، اعضای خاصی از بدن، شاخصه‌های معماری، یا دیگر عناصری که آنها را به طرزی استادانه و جذاب به هم می‌بافت و از جزء به کل می‌رسید. هم او و هم هیچکاک خواهان به تصویر کشیدن استحکام و ناگهانی‌بودن منظره‌هایی بودند که زمان را در خدمت تصویری از قبل تصورشده فشرده می‌کند. هر دوی آنها می‌دانستند که چه حسی در مخاطبشان برانگیخته خواهد شد، چون خود آن را حس می‌کردند.


هیچکاک و هاپر هر دو به ایجاد ارتباط تکان‌‌دهنده میان پس‌زمینه و پیش‌زمینه تمایل دارند: شاید کسی یا چیزی تقریباً بی‌خطر در نزدیکی و چیزی نگران‌کننده‌تر در آن سو باشد. لوبین به صحنه‌ای از فیلم "شمال از شمال‌‌غربی" اشاره می‌کند که هواپیمای سمپاش در جایی مشغول پرواز است "که مزرعه‌ای در کار نیست". در برخی از تصاویر زندگی روستایی هاپر، جنگل (مانند "صبح کِیپ کاد") یا دیگر صورت‌های توپوگرافیکی به طرزی خیلی زیرپوستی هستی انسان را تهدید می‌کنند.

در کارهای هیچکاک و هاپر، ارتباط اضطراب‌آور میان دور و نزدیک معمولاً برعکس است؛ آنچه مرموز است، حتی اگر تهدیدکننده نباشد، در مرکز دیدگاه ما قرار می‌گیرد. ما اینجا چه می‌کنیم؟ شاید پای چشم‌چرانی ـ این غم‌انگیزترینِ هیجانات ـ در میان است. کشش احساسیِ اکثر شخصیت‌های هیچکاک و همه‌ی شخصیت‌های هاپر مستلزم آن است که ندانند که به آنها نگاه می‌شود. نگاه کردن به آنها پذیرش نوعی مسئولیت عجیب است. هاپر این حس ناخوشی را حتی در مناظر و ساختمان‌های بدون انسانش هم بازتولید می‌کند، گویی طبیعت و محیط زیست را در وضعیت نابسامانی، ملال و کثیفی به قاب کشیده باشد. او نسبت به سواحل نیوانگلند، فانوس‌های دریایی، و قایق‌های بادبانی‌ای که در سفرهای تابستانی‌اش می‌کشید تا این حد سخت‌گیر نبود. او آنها را دوست ‌داشت. اما حتی آنها نیز به نظر بهت‌زده‌اند و از زوایای دید عجیبی ترسیم شده‌اند. او درباره‌ی هیچ‌کس یا هیچ چیز قضاوت نمی‌کند. حقیقت عریان وجودشان به اندازه‌ی کافی برانگیزاننده است. پرسش کیهان‌شناسان همواره این بوده است که "چرا اصلاً باید چیزی باشد و عدم نباشد؟" هاپر برای شنیدن جواب این سؤال سراپا گوش است.


از لحاظ سیاسی، به گفته‌ی دوست رمان‌نویسش جان دوس پاسوس، هاپر «نوعی محافظه‌کار مک‌کینلی» است. او برنامه‌های هنری جدید در دهه‌ی 1930 را هدایایی به میان‌مایگی می‌دانست. در سال 1940 تعطیلات خود در کِیپ کاد را ناتمام گذاشت تا به نیویورک برگردد و علیه فرنکلین روزولت رأی بدهد. اما به نظرم دیدگاه سیاسی‌اش بر آثارش تأثیر نگذاشته است. شورِ هنری هاپر به او اجازه‌ی خودرأیی و تعصب نمی‌داد. اما در آثار او نوعی فردگرایی محتاطانه  دیده می‌شود که گویی با هر چیز و هر کسی غیر از همسرش، جوزفین نیویسون مخالف است. آنها اولین بار در سال 1905 ملاقات و در سال 1924 با هم ازدواج کردند و در عمل یک واحد زیستی بودند (نزدیکی آنها به طرز شگرفی یادآور ازدواج محکم و خلاقانه‌ی هیچکاک با آلما رِویل فیلمنامه‌نویس است).

نیویسون بر همه‌ی کارهای هاپر نظارت داشت و دفتر دقیقی از آنها تهیه کرده بود. اصرار او سبب شد که ادوارد وی را به عنوان تنها مدلش برای نقاشی‌های عریان برگزیند. جوزفین به همان اندازه که ادوارد کم‌حرف بود، سرزندگی داشت (او حتی یک بار گفته بود که صحبت کردن با هاپر شبیه انداختن سنگی در چاه است که باید منتظر صدای در آب افتادنش بود، البته انتظاری بی‌ثمر). آخرین نقاشی او با نام "دو کمدین" (1956) آنها را با لباس‌های کمدیا دِل آرته در نقش‌های پی‌یِرو و پی‌یِرت نشان می‌دهد که روی صحنه در حال تعظیم‌اند.

جدای از رابطه‌ی نیویسون، یا شاید بهتر است بگوییم با پاسبانی او، استقلال هاپر تمام و کمال است و هر گونه تلاش برای مرتبط ساختن او با هنرمند یا گروه اجتماعی دیگری را پس می‌زند. به این ترتیب، او روحیه‌ی متمایز آمریکایی‌ یعنی "اتکاء به نفس" را به آیندگان می‌دهد که فاقد مثبت‌نگری رالف والدو امرسون است. آن شهروند آزاد و جستجوگر اکنون به یکی از چندین میلیون نفری تبدیل شده است که در قاره‌ی بی‌تسلایی از این‌ در به آن در می‌زنند. آیا می‌توانید با یک پوچ توخالی بیعت وفاداری ببندید؟ هاپر به ما شرایط تعلق به یکدیگر در عین جداماندگی را نشان می‌دهد. لازم نیست که با آن موافق باشید اما یک بار که هنر این نقاش را تجربه کنید، محال است که بتوانید آن را مانند ریگی ته کفش‌تان نادیده بگیرید.

بامداد یکشنبه. 1930


صبح کیپ کاد. 1950


خانه ای کنار راه آهن. 1925


دو کمدین. 1956




حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group