معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1571
معماری کوچک مقیاس   - 23
منظر شهری   - 1490
طراحی مُد   - 23
نظریه معماری   - 1099
معماری بیابانی   - 22
طراحي داخلي   - 1042
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 951
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تکنولوژی ساخت   - 930
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 879
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
مرزهای معماری   - 858
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نگاه نو به سكونت   - 816
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 795
معماری ـ موسیقی   - 18
نظریه شهری   - 795
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 754
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 666
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 647
شهرهای در حرکت   - 15
معماری پایدار   - 600
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 539
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
منتقدان معماری   - 534
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 527
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 520
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 516
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
طراحی صنعتی   - 514
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 503
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 494
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 487
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 451
معماری خوانی   - 9
باز زنده سازی   - 437
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 437
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 422
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 367
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 366
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 356
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 345
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 331
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 318
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 300
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 280
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 272
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 271
فرهنگ نفت   - 7
بدنه سازی شهری   - 270
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
گرمایش زمین   - 270
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 262
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 250
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 248
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 229
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 226
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 222
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 201
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 198
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 184
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 179
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 159
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 155
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 153
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 142
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 140
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 129
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 120
پداگوژی انتقادی   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 104
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اقتصادِ فضا   - 98
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 93
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فاشیستی   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
اکسپو   - 79
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماری فضای داخلی   - 76
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 71
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 58
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 56
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 54
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 44
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 41
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و نقاشی   - 41
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 39
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 37
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
آنتروپوسین   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری جنگلی   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری و گیم   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 23
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری مجازی   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 47
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 4
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 67
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 112
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 33
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -833
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -431
گالری   -88
فرهنگی   -343
هتل   -79
پاویون   -272
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -237
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -171
ویلا   -16
مسکونی ـ تجاری   -168
مجموعه های مسکونی   -5
اموزشی   -142
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
يك كلانشهر نشين واقعي ؛ مارشال برمن از نگاه تاد گيتلين
اتووود سرویس خبر:   گروه ترجمه و تحقيقات اتووود
1392/07/13
مـنـــــــبـع : روزنامه شرق شماره 1844 7 مهر ماه 1392 ترجمه ي مهرداد امامي
تعداد بازدید : 3291

روي جلد مجموعه مقالات 1999 “برمن” با نام “ماجراجويي هايي در مارکسيسم” که شامل 20سال مقالات او مي شود، کاريکاتور “مارکس ريشو” قرار دارد که دستان چاق و کوتاه خود را تکان مي دهد، به طوري که يکي به صورت مشت است و ديگري به شکل باز، شبيه نوعي رقص مختلط متشکل از “هورا” و “کازاتزکا”.

با تغيير چهره کارل مارکس به مارشال برمن (که به اندازه مارکس ريش هاي پرپشت و جمجمه برجسته اما نگاهي مهرآميزتر دارد)، شما با لوگوي مجموعه آثار برمن مواجه مي شويد، پير فرزانه اي ريشو از منطقه “آپر وِست سايد منهتن” که اغلب در خيابان يافت مي شود در حالي که پيراهني منقوش به تصوير مارکس يا نيچه به تن دارد و مي تواند براي شما با اشتياقي وافر توضيح دهد که چرا در اشتباهيد اگر فکر مي کنيد آن دو شخص قرن نوزدهمي (مارکس و نيچه) زوجي پويا و فعال نبودند.

مارشال به طور مشخص 20سال مقالات خود را در مورد مارکس با داستاني در رابطه با پدرش شروع کرد؛ پدري که زندگي خود را از طريق مشاغل صنعتي متفاوتي در حيطه پوشاک سپري مي کرد و مي نوشت و تبليغات مجله “وُمنز وي ير ديلي” را به فروش مي رساند؛ امري که به شکست او در راه اندازي مجله انجاميد و باعث شد شريکش پول ها را بردارد و بگريزد. اين داستان منجر به پيش زمينه اي براي توحش سرمايه داري آدمکش شد. امر شخصي، امر سياسي بود. از آنجا بود که مارشال با عجله به سمت مارکس شتافت، اما نه آن مارکسي که پيامبر ارزش اضافي و سلب مالکيت از سلب مالکيت کنندگان به شمار مي رفت، بلکه مارکسي که “بخشي از يک سنت فرهنگي عظيم” بود، “رفيق اساتيد مدرني چون کيتز، ديکنز، جورج اليوت، داستايفسکي، جيمز جويس، فرانتس کافکا، دي. اچ. لاورنس (خوانندگان مي توانند بنا بر علايق شخصي شان جاهاي خالي را پر کنند! ) در احساساتش نسبت به رنج انسان مدرن در شرايط بغرنج”. اين را به مارشال برمن واگذاريد که از حيطه پوشاک (که به معناي واقعي کلمه شرايط آن بغرنج بود) به “دست نوشته هاي اقتصادي-فلسفي 1844” مارکس (جايي که برمن به درستي “احساسات مارکس را نسبت به فرد” مي ستايد) بغلتد و در چند صفحه مارکس را براي گردآوري گزارشات بازرس کارخانه به کار گيرد يا گلويش را به تاسي از عصبانيت هگل صاف کند. مارشال احتمالابيش از همه - و به شايستگي -

با کتاب ژرف بينش در سال 1982 به خاطر آورده مي شود: “هر آنچه سخت و استوار است دود مي شود و به هوا مي رود: تجربه مدرنيته”. اين کتاب حقيقتا يک مکاشفه بود، يک فراخوان و گهگاه نثري مسجع همراه با پانويس هاي آن. در اين کتاب مارشال، مارکس را به عنوان يک پيامبر در نظر مي گيرد- پيامبري که نه چندان تحت رهنمود غضب آلود عهد عتيق که تحت هدايت اين ايده بود (که مارکس و دوستش فردريش انگلس در اوج لحظه اي انقلابي نوشتند): آنچه صرفا مي تواند به ديده آيد “پيوندي خواهد بود که در آن تحول آزادانه هر فرد شرط تحول آزادانه همگان است.”

اين مارکس به زعم مارشال، “يکي از نخستين و بزرگ ترين مدرنيست ها بود.” منظور برمن از مدرنيسم “هر نوع تلاش از جانب مردان و زنان مدرن در جهت تبديل شدن به سوژه و نيز ابژه مدرنيزاسيون، تحت کنترل درآوردن جهان مدرن و احساس راحتي کردن در آن است.” اما در “تجربه مدرنيته”، به رغم عنواني که به زيبايي از “مانيفست کمونيست” برگرفته شده، مارشال هنگامي که امکان هاي اکنون را مي ستايد و در موردشان اظهار نگراني مي کند، چندان حرفي از “آينده اي” خيالين به ميان نمي آورد. او مي نويسد “مدرن بودن يعني تجربه کردن حيات شخصي و اجتماعي به شکل توفاني سهمگين... مدرنيست بودن يعني به نحوي احساس راحتي کردن در شرايط توفان سهمگين، يعني از آن خود کردنِ ريتم هاي آن، حرکت درون جريان هاي آن در پي اَشکال واقعيت زيبايي، آزادي و برابري اي که جريان پرحرارت و مخاطره آميز آن روا مي دارد.”

داستان “تجربه مدرنيته” مربوط به چيزي بيش از نظريه است- به جدي تلقي کردن يورش کل زندگي مدرن ربط دارد. اين کتاب به نحوي يک کتاب خوديار براي به پايان بردن تمام کتاب هاي خوديار بود- کتابي که مي گفت شما در دانستن اين نکته تنها نيستيد که براي قراردادن خودتان در جهان انبوه خودويرانگر متغير ديوانه نيازمند کمک هستيد. مارشال با فاوست گوته مي آغازد و بر بخش دوم که معمولاناديده گرفته مي شود، تاکيد مي کند، جايي که فاوست، قهرمان-شرور کاملاتبديل به يک بسازبفروش بي رحم مي شود، يعني شخصيت بخشي به “تراژدي توسعه” و پيش بيني استالين، لوکوربوزيه و نابودگر خاستگاه هاي شهري؛ رابرت موزز که گزند بزرگراه کراس برانکسِ او، محله قديمي خانواده برمن را در منطقه برانکس جنوبي تکه تکه کرد.

به زعم من و بسياري ديگر، اين توانايي برمن بود که با عبور از سطوح متفاوت، کتاب را تبديل به کتابي دگرگون کننده کرد. مارشال ديواري هشت مايلي را تصور مي کرد که در آينده اي درخشان بر ديوارهاي کراس برانکس نقاشي خواهد شد. او حتي در جهان مسمومي که وجود داشت، همواره اين را مي دانست که داستاني کهنه و تکراري در مورد “مصاف بر سر عشق و سرفرازي” گفته مي شود، حتي در فصول پاياني “تجربه مدرنيته”، وي پيروزمندانه با قدرداني از جين جيکوبز، اسپلدينگ گري و هنرمندان ديوارنگار بدون شماره يا اغلب فاقد شهرت، قدم به زمان حال مي گذارد. برمن بعدها از سيندي لاپر، کويين لطيفه و بيستي بويز در معبد شخصي خود استقبال کرد. او ميدان تايمز را مکاني ناميد که در آن “کوبيسم رئاليسم است.”

مارشال از “حق به شهر” و “حق عضوبودن در نمايش شهر” تمجيد مي کرد. او يک گروه جاز يک نفره بود. مارشال هميشه مي گفت “چشم هايتان را از آسمانخراش ها (چه فلزي و چه نظري) برگيريد” و به خيابان بنگريد که نه تنها مکان صِرف آمد و شد نيست، بلکه جايي است که شهر، آن ابداع والامقام انساني، حيات دارد. به مدت چندين سال، ما با يکديگر در مورد زندگي، عشق، دهه شصتي ها، پساشصتي هاي بي پايان، دگرانديشي و اشتباهات پست مدرنيسم بحث مي کرديم، اما اغلب اوقات نخستين چيزي که مارشال مي خواست در موردش صحبت کند، راننده تاکسي بخت برگشته (يا سرخورده از سرمايه داري) بود که به تازگي ملاقاتش کرده بود، راننده براي هدفي ارزشمند سريعا به مقداري پول نياز داشت، مارشال هم بسان پدرش نمي پذيرفت که ممکن است گول بخورد، همان طور که پدرش خورد. نخستين کتاب برمن، “سياست اصالت: فردگرايي راديکال و ظهور جامعه مدرن” بود که در آن خيابان ها و انديشه هاي اروپاي قرن هجدهمي فرانسوي زبان، محفظه هاي رشد “فستيوال هاي دموکراسي” بودند، درست همان طور که مونتسکيو و روسو تصور مي کردند و انتظار داشتند. او در پايان کتابش به عبارتي از تروتسکي اشاره کرد: “هر که هستيد يا مي خواهيد باشيد، ممکن است علاقه اي به سياست نداشته باشيد اما سياست به شما علاقه دارد.”

گاهي اوقات “اصالت” برمن ممکن است بي پرده، احساساتي يا حتي در معدود مواردي، بي گذشت باشد. مارشال مي تواند با پدربزرگ ها يا نياکان آنها مهربان تر از پدر و مادرها برخورد کند. در 1975، مارشال در صفحه اول “نامتوازنِ” “نقد کتاب نيويورک تايمز”، اريک اريکسون را متهم به عمل سوءنيت مندانه کرد، به طوري که اريکسون داشت با پوشاندن هويت يهودي اش در يک کمد پنهان مي شد. مارشال نسبت به احساسات ساير افراد و به همان اندازه نسبت به خودپسندي سختگير بود: زماني که سوزان سونتاگ به او گفت که زندگي بهتري مي داشت اگر در اروپاي قرون وسطي به دنيا مي آمد، يعني جايي که روشنفکران مي توانستند احترام مناسب تري کسب کنند، مارشال به يادش انداخت که در آن صورت اوضاع براي خانم ها بد مي شد.

گاهي اوقات به او برچسب “اومانيسم مارکسيستي” مي زدند، اما مارشال چندان دلبسته برچسب ها نبود و ترسي نداشت مارکس، نيچه و فرويد را ناهماهنگ با يکديگر به کار گيرد. او خواهان “ترکيب فرهنگ دهه پنجاهي ها با شصتي ها بود: حسي از پيچيدگي، کنايه و تناقض، متشکل از ميل به پيشروي و خلسه؛ پيوند “هفت نوع ابهام” و “ما جهان را هم اکنون مي خواهيم”.” سوالات زيادي براي پرسش وجود داشت و هيچ کس نمي توانست اين تنش ها را وراي نقاط انفصال شان حفظ کند.

مارشال باتجربه شد، باليد و به اعتراضات ادامه داد. او آمادگي اين را داشت که بداند مدرنيته خوش گذراني نيست و از همين رو، با استقامتي بي نهايت توانست پس از تراژدي شخصي (از دست دادن پسر پنج ساله اش) و توالي ايوب وار ناخوشي ها دوام آورد و براي دو پسرش پدري کند و بزرگ شان نمايد. در اثر بعدي اش، هنگامي که در مورد ميدان تايمز، کتاب “در باب شهر” را مي نوشت، اغلب اجازه نمي داد بي ميلي به والت ديسني سازي (Disneyfication) قرن 21 او را به سمت نوستالژي بکشاند، هر چند مي توانست به سوي اشتياق پوپوليستي براي هر نوع نشانه زندگي شورش گرانه در هر کجا، هر چند هم ناشناخته، تمايل يابد. مارشال مايل بود که بگويد تجربه نيويورک بزرگ- در واقع، دستاورد عظيم هنر نيويورک- خيابان بود؛ جايي که همواره مشغول خودآفرينندگي بوده است. مارشال، آنطور که ييتز در مورد انقلابي مورد علاقه اش، ماد گان، مي نويسد “سرکوب شدگان را بر سر سرکوبگران مي کوفت”.

هنگامي که در 1987 مارشال در برزيل در مورد “تجربه مدرنيته” سخنراني مي کرد، به خاطر حمله به معمار فوق مدرنيست و شاگرد لوکوربوزيه بيزار از خيابان، يعني اُسکار ني ماير، تيتر روزنامه ها شد، اما در پيش گفتار 1988 کتاب توانست واژگان همدلانه اي در مورد ني ماير به کار گيرد. مارشال برمن با حمله قلبي ناگهاني در يکي از مکان هاي خودماني مورد علاقه اش، مترو وست سايد، از دنيا رفت. مترو: مارشال يک کلانشهرنشين (متروپوليتن) واقعي بود. هر آنچه در قلب و ذهن مارشال سخت و استوار بود، نه دود مي شود و نه به هوا مي رود.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

کتاب خانه اتووود ـ هرانچه سخت است دود می شود و به هوا می رود ـ مارشال برمن
ميراث مارشال برمن
گفت و گو با مرگ ـ مارشال برمن ـ 1940- 2013
كتابخانه اتووود ـ تجربه ي مدرنيته ـ مارشال برمن
تراشه های کانسپچوال ـ مارشال برمن، تخریبِ نوسازی و محله های ناموجود
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group