معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1577
معماری مجازی   - 23
منظر شهری   - 1494
معماری بیابانی   - 23
نظریه معماری   - 1099
معماری کوچک مقیاس   - 23
طراحي داخلي   - 1046
جشن نامه اتووود   - 21
سازه های شهری   - 953
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
تکنولوژی ساخت   - 934
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری حوزه عمومی   - 883
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
مرزهای معماری   - 858
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نگاه نو به سكونت   - 823
پردیس ویترا   - 18
المان شهری   - 800
معماری ـ موسیقی   - 18
نظریه شهری   - 795
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
معماری و سیاست   - 756
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
کلان سازه   - 668
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری مدرن   - 649
شهرهای در حرکت   - 15
معماری پایدار   - 603
معماری بایومورفیک   - 15
آرمان شهرگرایی   - 539
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
منتقدان معماری   - 534
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 527
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 13
روح مکان   - 521
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
معماری منظر   - 521
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
طراحی صنعتی   - 515
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
آینده گرایی   - 505
بی ینال ونیز   - 10
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 496
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
معماری تندیس گون   - 487
درس گفتارهای اتووود   - 9
معماری شمایل گون   - 452
معماری خوانی   - 9
باز زنده سازی   - 440
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
توسعه پایدار   - 438
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
هنر مدرنیستی   - 422
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 367
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
معماری یادمانی   - 367
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 8
تراشه های کانسپچوال   - 356
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری سبز   - 350
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
طراحی نئولیبرال   - 345
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 8
معماری پست مدرن   - 331
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 319
منبع شناسی اتووود   - 7
اتووود کلاسیک   - 300
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 281
طراحی و پناهجویان   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 272
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 271
فرهنگ نفت   - 7
گرمایش زمین   - 271
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
بدنه سازی شهری   - 270
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
معماری ارزان   - 266
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 264
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 251
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 248
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 248
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 248
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 230
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 228
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
عکاسی   - 223
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن حومه شهری   - 215
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 201
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
هنر انتزاعی   - 198
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
گرافیک   - 185
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 179
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 165
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 159
عبور از مرحله جنینی   - 7
مسکن روستایی   - 155
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 7
هنر گفت و گو   - 155
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 154
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ژاپن   - 143
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
ترسیمات معماری   - 141
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ایران   - 129
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
بلندمرتبه ها   - 120
پداگوژی انتقادی   - 6
اقتصادِ فضا   - 108
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
اتووود ـ ایران معاصر   - 106
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 96
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
معماری فاشیستی   - 87
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
معماری مذهبی   - 87
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 87
معماری مصر   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
معماری فضای داخلی   - 81
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
اکسپو   - 80
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
فیلوکیتکت   - 75
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 73
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 72
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
گفت و گو با مرگ   - 72
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
ویرانه ها   - 72
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری چین   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اتووودْ آبزرور   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری پراجکتیو   - 61
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
مدارس معماری   - 58
بلوپرینت   - 4
پداگوژی   - 56
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
زاغه نشینی   - 54
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
جهان علمیْ تخیلی   - 54
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری دیجیتال   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 50
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 45
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و روانشناسی   - 45
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
جنبش متابولیسم   - 44
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
باهاوس   - 42
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
معماری و نقاشی   - 42
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
هنر روسیه   - 40
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
بحران آب   - 40
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و ادبیات   - 37
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری و هوش مصنوعی   - 37
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
آنتروپوسین   - 34
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
درگذشت زاها حدید   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 33
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
طراحی پارامتریک   - 32
ده پرسش از هشت معمار   - 1
اکسپو میلان 2015   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
معماری جنگلی   - 28
شهرْخوانی با اتووود   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
طراحی مُد   - 25
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
معماری و گیم   - 24
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 24
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 23

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 13
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 13
آنیش کاپور   - 8
سوپراستودیو   - 9
آی وِی وِی   - 34
سورِ فِهْن   - 6
اُ ام اِی   - 49
سوزان سانتاگ   - 10
اتوره سوتساس   - 7
شاشونا زوبوف   - 4
ادریان لابوت هرناندز   - 5
شیگرو بان   - 34
ادوارد برتینسکی   - 1
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد سعید   - 17
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سوجا   - 10
فرانک گهری   - 50
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرانک لوید رایت   - 45
ادولف لوس   - 8
فرای اوتو   - 10
ارو سارینن   - 29
فردا کولاتان   - 2
اریک اوون موس   - 14
فردریک جیمسون   - 4
اریک هابسبام   - 2
فرشید موسوی   - 3
استن آلن   - 4
فمیهیکو ماکی   - 4
استیون هال   - 32
فیلیپ جنسن   - 7
اسلاوی ژیژک   - 18
گابریل کوکو شنل   - 2
اسنوهتا   - 5
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گرگ لین   - 7
اسوتلانا بویم   - 5
گونتا اشتلزل   - 1
اسکار نیمایر   - 37
لئون کریر   - 2
اف او اِی   - 9
لبس وودز   - 26
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس باراگان   - 2
الیس راستورن   - 112
لوئیس مامفورد   - 1
اِم اِی دی   - 22
لودویگ لئو   - 3
ام وی آر دی وی   - 67
لودویگ میس ون دروهه   - 29
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 3
اویلر وو   - 9
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
ایلین گری   - 8
لوسی رای   - 15
ایوان لئونیدوف   - 4
لویی کان   - 39
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییجی مورتی   - 1
بال کریشنادوشی   - 4
لوییس بورژوا   - 8
باک مینستر فولر   - 12
لُکُربُزیه   - 149
برنارد چومی   - 33
لیام یانگ   - 4
برنارد خوری   - 2
لینا بو باردی   - 4
برنو زوی   - 7
مارتین هایدگر   - 31
بنیامین برتون   - 8
مارسل بروئر   - 7
بوگرتمن   - 1
مارشال برمن   - 16
بی یارکه اینگلس   - 68
مانفردو تافوری   - 16
پائولو سولری   - 4
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو فریره   - 2
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل سورکین   - 4
پال گلدبرگر   - 1
مایکل گریوز   - 6
پرویز تناولی   - 2
محمدرضا مقتدر   - 4
پری اندرسون   - 3
مخزن فکر شهر   - 1
پل ویریلیو   - 28
مـَــس استودیو   - 3
پیتر آیزنمن   - 59
معماران آر سی آر   - 4
پیتر برنس   - 5
معماران مورفسس   - 16
پیتر زُمتُر   - 69
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر کوک   - 8
موشه سفدی   - 12
پیر بوردیو   - 5
میشل سر   - 3
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
میشل فوکو   - 59
تئودور آدورنو   - 6
نائومی کلاین   - 4
تادو اندو   - 13
نورمن فاستر   - 36
تام مین   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام ویسکامب   - 10
هانا آرنت   - 9
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانری لفور   - 24
توماس پیکتی   - 5
هانی رشید   - 5
توماس هیترویک   - 31
هرزوگ دی مورن   - 31
تیتوس بورکهارت   - 2
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیموتی مورتُن   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیو ایتو   - 25
هنریک وایدولد   - 1
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هنس هولین   - 5
جان برجر   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان هیداک   - 6
هومی بابا   - 2
جف منن   - 2
واسیلی کاندینسکی   - 2
جفری کیپنس   - 3
والتر بنیامین   - 29
جورجو آگامبن   - 8
والتر گروپیوس   - 18
جوزپه ترانی   - 2
ورنر پنتون   - 5
جولیا کریستوا   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جونیا ایشیگامی   - 4
ولف پریکس   - 1
جیمز استرلینگ   - 1
ونگ شو   - 8
جین جیکوبز   - 2
ویتو آکنچی   - 12
چارلز جنکس   - 7
ویوین وست وود   - 6
چارلز رنه مکینتاش   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز کوریا   - 15
کارلو اسکارپا   - 13
چاینا میه ویل   - 4
کازو شینوهارا   - 2
حسن فتحی   - 6
کازیو سجیما   - 2
حسین امانت   - 3
کالین روو   - 1
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامران دیبا   - 13
داریوش آشوری   - 1
کامرون سینکلر   - 11
داریوش شایگان   - 13
کریستفر الکساندر   - 2
دانیل لیبسکیند   - 24
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دنیس اسکات براون   - 10
کریم رشید   - 5
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلر استرلینگ   - 2
دیوید رُی   - 2
کلود پَره   - 3
دیوید گیسن   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید هاروی   - 25
کنزو تانگه   - 10
رابرت نوزیک   - 2
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت ونتوری   - 31
کنگو کوما   - 47
رُدولف شیندلر   - 7
کوپ هیمِلبِلا   - 22
رضا دانشمیر   - 5
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رم کولهاس   - 113
کوین لینچ   - 7
رنزو پیانو   - 33
کیانوری کیکوتاکه   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد نویترا   - 7
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریموند آبراهام   - 1
یان گِل   - 9
رینر بنهام   - 2
یو ان استودیو   - 32
رینهولد مارتین   - 5
یورگن هابرماس   - 15
ریکاردو بوفیل   - 5
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 194
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -834
معماری مذهبی   -105
زیرساخت های شهری   -433
گالری   -88
فرهنگی   -343
هتل   -79
پاویون   -274
ورزشی   -67
موزه   -262
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
اداری ـ خدماتی   -237
حمل و نقل عمومی   -39
تفریحی   -173
ویلا   -19
مسکونی ـ تجاری   -168
مجموعه های مسکونی   -5
اموزشی   -142
زاغه نشینی   -5
صنعتی   -107
عناصر یادمانی شهری   -2
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
بابک احمدی و زبان شناسی دریدایی؛ از تفاوط تا طالبان و هیولاهایی که امروز در آینده رقم می خورند
اتووود سرویس خبر:   تيم اتووود
1400/07/02
مـنـــــــبـع : روزنامه اعتماد. به روایت محسن آزموده
تعداد بازدید : 148

در بدو امر به نظر می‌رسد بحثی درباره فلسفه زبان به نحو عام و گفتاری درباره فلسفه زبان قاره‌ای در اندیشه دریدا به نحو خاص هیچ ربطی به زندگی اجتماعی و سیاسی  ندارد و از دلمشغولی فلاسفه‌ای برج عاج‌نشین به بازی‌های ذهنی برمی‌آید. اما در همین گفتار فعلی بابك احمدی، نویسنده و مترجم شناخته شده آثار فلسفی نشان می‌دهد كه چطور مباحثی تا این دست انتزاعی به زندگی روزمره پیوند می‌خورند. گفتار پیش رو گزارشی از سخنرانی بابك احمدی است كه عصر چهارشنبه ١٦ اردیبهشت سال جاری در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در راستای همكاری پژوهشكده زبان‌شناسی پژوهشگاه علوم انسانی و انجمن زبانشناسی ایران درباره فلسفه زبان قاره‌ای ارایه شد.

در آغاز نشست یحیی مدرسی استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به ارتباط میان زبان‌شناسی و فلسفه اشاره كرد و گفت: حوزه زبان و فلسفه از دیرباز مورد توجه زبان‌شناسان و فلاسفه بوده است. همچنین بسیاری از زبان‌شناسان تحت تاثیر فلاسفه بوده‌اند و از ایشان بهره برده‌اند. نمونه بارز   ایشان نوام چومسكی كه همیشه خود را از كسانی می‌داند كه پیروی دیدگاه‌های دكارت هستند. در ادامه بابك احمدی سخنرانی كرد كه گزارشی از آن از دیده می‌گذرد.

بابك احمدی بحث خود را درباره فلسفه زبان در اروپای قاره‌ای و به ویژه فلسفه زبان در اندیشه ژاك دریدا خواند و گفت: بحث من عمدتا به فلسفه زبان قاره‌ای و مخصوصا اندیشه‌های ژاك دریدا اختصاص دارد و بنابراین وارد مباحث فلسفه تحلیلی نمی‌شوم. همچنین به عنوان شخصی كه در حوزه فلسفه زبان آثاری دارد، كارم به زبان‌شناسی به مثابه علم ارتباط ندارد اما به طور ناگزیر هنگام بحث به مباحث زبان‌شناسی هم وارد خواهم شد.

زاده شدن فلسفه‌های مضاف

این مترجم آثار فلسفی سپس بحث خود را با بیان دو مقدمه آغاز كرد و گفت: نخست اینكه یك تحول فلسفی از نیمه قرن نوزدهم در دل فلسفه رخ داد. تا آن زمان فلسفه بیش و كم یك امر یكپارچه بود و فلسفه‌های مضاف (مثل فلسفه اخلاق، فلسفه دین، فلسفه هنر، فلسفه تاریخ و...) تازه در حال شكل‌گیری بودند و از بدنه فلسفه به معنای كلاسیك كلمه یعنی متافیزیك (جست‌وجوی فلسفی   و تئوریك درباره واقعیت) جدا می‌شدند. با پیشرفت علوم انسانی این فلسفه‌ها مستقل از آن فلسفه اصلی شكل گرفتند. مستقل نه به معنای آنكه هیچ ربطی به آن نداشتند، بلكه به این معنا كه مسیر تكاملی خودشان را به كمك علوم انسانی ساده‌تر پیش  بردند.

احمدی داستان فلسفه و زبان را قدیمی خواند و گفت: بزرگ‌ترین فیلسوف تاریخ فلسفه یعنی ارسطو مهم‌ترین مباحث را درباره زبان پیش كشید. پیش از او افلاطون مباحث بسیار دقیقی را درباره زبان پیش كشید كه برخی پذیرفته و برخی موضوع بحث هستند اما این رویكرد زبانی به فلسفه در قرن نوزدهم عمدتا در فلسفه آلمانی پدید آمد. شاید بزرگ‌ترین فیلسوف آن روزگار در حوزه آلمانی بعد از شوپنهاور نیچه بود كه خودش فیلولوژی (زبان‌شناسی تاریخی یا علم اللغه) خوانده بود.

او در آثارش بارها به ریشه‌شناسی لغت و اتیمولوژی می‌پردازد و دانش عظیمش در زمینه فلسفه یونان منتج از مطالعاتش در زبان‌شناسی تاریخی است. شاید نیچه نخستین كسی بود كه پلی میان فلسفه و زبان‌شناسی در زمان‌ها برقرار كرد كه هنوز مباحث فلسفه زبان و زبان‌شناسی به شكل فعلی مطرح نبودند و هنوز آثار امثال سوسور منتشر نشده بودند.

فلسفیدن همسو با مناسبات بین‌المللی

نویسنده حقیقت و زیبایی علت این رویكرد گسترده فلسفه به زبان را گسترش مناسبات بین‌المللی در قرن نوزدهم و حتی اتفاقات سیاسی روز مثل دقتی كه آخرین نیروهای استعماری به فرهنگ‌های دیگر داشتند، خواند و گفت: به تدریج آشنایی با فرهنگ‌های دیگر اهمیت یافت. این توجه با هر نامی مثل اوریانتالیسم هم كه خوانده شود، مثبت بود و راه را برای فرهنگ‌های دیگر باز كرد تا جایی كه در خود اروپا نیز نوعی نگرش نسبی‌نگر نسبت به فرهنگ خودشان پدید آمد.

این رویارویی با فرهنگ‌های دیگر مساله زبان را كلیدی كرد. ضمنا اتیمولوژی فلسفی (یافتن تبار لغات) از نیچه به بعد مطرح شد و حدود ٢٠ سال فضای فرهنگستانی زبان آلمانی را در بر گرفت و بالاخره تاثیر مهمش را در چهره‌ای چون هایدگر گذاشت. این امور باعث شد كه زبان در كانون مباحث فلسفی قرار گیرد.

تا جایی كه امروز به دشواری می‌توان گفت برخی زبان‌شناسان قرن بیستم فیلسوف هستند یا خیر. برای مثال چومسكی به یقین فیلسوف بسیار بزرگی است و این نكته در مورد برخی دیگر مثل یاكوبسن نیز صادق   است.

هایدگر و ویتگنشتاین؛ دو غول فلسفه آلمانی

احمدی سپس به دو چهره برجسته یا غول فلسفی قرن بیستم یعنی هایدگر و ویتگنشتاین كه زبان را به مركز بحث خود آوردند اشاره كرد و گفت: برای هایدگر به خصوص در مرحله دوم كار فكری زبان مهم شد. در مرحله اول یعنی هستی و زمان، زبان چندان نقش كلیدی و حساسی نداشت، اگرچه در قطعات ٣١ به بعد هستی و زمان (راجع به تاویل متون) در این باره بحث كرده است. اما در دوره دوم زبان اساس كار شده و فیلسوف از طریق آن دنیا را می‌شناسد و با آن به هستی فكر می‌كند.

حتی واژه‌هایی كه ابداع می‌كند، عمیقا پیوند درونی با هستی موضوعی كه درباره‌اش بحث می‌كند، ‌دارد، مثل رویداد از آن خود‌كننده یا عبارت معروف زبان خانه هستی است یا جهان اساسا زبانی بر ما شناخته می‌شود یا انسان در زبان شكل می‌گیرد. این بحث هایدگر بیش و كم شبیه ویتگنشتاین دوم در پژوهش‌های فلسفی است.

ویتگنشتاین دو بار در فلسفه قرن بیستم انقلاب كرد؛ نخست در رساله منطقی-فلسفی جایی كه زبان را بیان امر واقع می‌داند و دوم در پژوهش‌های فلسفی كه درك ما از امر واقع را زبانی دانست. این دو نگاه با هم متفاوت و بلكه متضادند و دومی فلسفه زبان آنگلوساكسون (تحلیلی) را غنا بخشید و مكتب آكسفورد  آن  را پیش برد.

فلسفه تحلیلی در برابر هگل

احمدی مقدمه دوم بحث را تاكید بر انحصار بحث در اروپای قاره‌ای خواند و گفت: دلیل اصلی این است كه مطالعه من در این زمینه است. اما واقعیت این است كه فیلسوفان تحلیلی در زمینه فلسفه زبان كارهای درخشانی كرده‌اند. ضمن آنكه بحث‌های جدی میان این دو جریان رخ داده است، مثل بحث دریدا و جان سرل كه بسیار مهم است كه بدون توجه به آثار سرل و از آنجا آوستین و دیگر بزرگان فلسفه زبان آنگلوساكسون (تحلیلی) درك نمی‌شود. در سال‌های اخیر فلسفه تحلیلی خوشبختانه بسیار علاقه‌مند داشته است.

طلیعه این را به چشم می‌بینیم كه در سال‌های آینده كارهای مهم‌تری انجام شود و اطمینان دارم كه فضای آینده بحث در زمینه فلسفه زبان رها از این بحث درباره فلسفه تحلیلی نخواهد بود. فلسفه تحلیلی كه از ابتدا در یك واكنش خشن و انتقادی به هگل در انگلستان شروع شد و با راسل و وایتهد و پرینسیپامتمتیكا (كتاب این دو نفر) تداوم یافت و به پیدایش پوزیتیویسم منطقی منجر شد و بعدا با آثار مور و ویتگنشتاین ادامه یافت تا جایی كه در دهه ١٩٧٠ قرن بیستم بود كه فلسفه زبان تحلیلی شكوفا شد و تاثیر آوستین و جان سرل و دیویدسون باعث غنای آن شد. كارهای عظیمی هم در زمینه آثار این افراد شد.

بنابراین اهمیت بحث فلسفه زبان تحلیلی غیرقابل انكار است. بنابراین دلیل پرداختن به فلسفه زبان قاره‌ای فقدان تخصص در حوزه آنگلوساكسون از یك سو و آشنایی مفصل ترم با فلسفه زبان قاره‌ای است. ضمن آنكه مباحث مربوط به فلسفه زبان تحلیلی در ایران هست اما بحث درباره فلسفه زبان قاره‌ای به خصوص در اواخر سده بیستم زیاد در كشور ما مطرح نشده است. البته در سال‌های اخیر آثاری نوشته و ترجمه شده كه لزوما نیز ترجمه‌های دقیق و خوبی نیستند. این نكته هم مهم است كه فهم مباحث فلسفه زبان قاره‌ای در بسیاری موارد بدون آشنایی با مباحث فلسفه زبان تحلیلی غیرقابل درك است.

مثلا تمایز آوستین میان گزاره‌های اظهاری یا توصیفی و گزاره‌هایی كه در آنها كنشی صورت می‌گیرد، برای فهم دریدا بسیار اهمیت دارد. این بحث آوستین كه در كتاب "با واژه‌ها چه كاری را انجام می‌دهیم" منتشر شد، راه را برای بسیاری از مباحث گشود. بنابراین به هیچ‌وجه نباید تصور كرد كه من به دلیل علاقه و گرایشم به فلسفه قاره‌ای، از اهمیت فلسفه تحلیلی غافل هستم.

احمدی تاكید كرد: در فلسفه تحلیلی رابطه گزاره با كنش از دهه ١٩٨٠ به بعد مطرح شد. دیویدسون به خصوص این موضوع را مطرح كرد و از اینجا به زمینه رسیدند و این راهی برای دیالوگ میان فلسفه قاره ای (آلمانی، فرانسوی) و فلسفه تحلیلی (آنگلوساسكون یعنی انگلیس و امریكا) پدید آورد. نكته دیگری كه در فلسفه تحلیلی تا دهه ١٩٧٠ عمدتا غایب بوده و كم به آن توجه شده و از آن پس درباره‌اش بیشتر بحث شده، مساله جنبه مجازی بیان و استعاره‌هاست.

اما در فلسفه قاره‌ای به دلیل آغازگاهش و به خصوص نیچه مساله استعاره‌ها بسیار مهم بود. مثلا در فلسفه قاره‌ای كتاب مهم استعاره زنده پل ریكور را داریم كه از سنت نیچه‌ای به بعد بیان مجازی را برجسته می‌كند اما در حوزه تحلیلی اثری تا این حد تاثیرگذار و مهم را در گذشته نداشتیم، اما در یكی، دو دهه اخیر در محیط فلسفه تحلیلی مباحثی به وقوع پیوسته كه راهگشای این است كه در این حوزه نیز اتفاق‌های مهم‌تری رخ دهد.

زبان و مرگ

نویسنده كتاب تردید در ادامه بحث اصلی خود را به فلسفه زبان بعد از اتفاقات فلسفی در نیمه اول قرن بیستم خواند و گفت: لازم است اشاره‌ای به نحوه مواجهه فیلسوفان قاره‌ای به زبان صورت بگیرد؛ نخست شاخه پدیدارشناسی است كه به هستی‌شناسی هایدگری رسید، دومی فلسفه ذهن در آخرین آثار مرلوپونتی است كه می‌خواست از دید و روش پدیدارشناسی با تغییرات اندك در روش هوسرل بحث را در زمینه نسبتی میان فلسفه با آنچه در روانشناسی مثل روانشناسی گشتالت آن زمان مطرح می‌شد با زبان پیدا كند.

سومین خاستگاه زبان در فلسفه قاره‌ای به شكرانه پدیدارشناسی است كه خیلی هم در این زمینه به جز چند اثر جوانی‌اش كار عمده‌ای نكرده است زیرا خیلی زود متاثر از هایدگر وارد مباحث انتولوژی (هستی‌شناسی) شد، او ژان پل سارتر است كه متفكران پدیدارشناسی را به اهمیت متن ادبی متوجه كرد.

سارتر از متفكران خواست كه روی متون ادبی بیشتر كار كنند. او اگرچه دیدگاهی افراطی در برجسته كردن زبان نداشت اما چون خودش ادیب بزرگی در زمانه‌اش بود و بر متن ادبی تاكید داشت، در زندگینامه‌اش "كلمات" (كه نامش ما را یاد زبان می‌اندازد)، در بخش «خواندن و نوشتن» متن ادبی را در مركز فهم خودش وارد كرد و جهان را زبانی خواند و برای این جهان نوشت و در زبان زندگی كرد.

در این گرایش هستی، زبان مثل یك نسبت معنوی با دیگری و یك نسبت معنوی با مرگ مطرح شد. دو متفكر برجسته و نام‌آور در این زمینه كار كردند: نخست امانوئل لویناس كه بحث اصلی‌اش درباره نسبت زبان و مرگ است و دومی جورجو آگامبن است كه از لویناس بسیار جوان‌تر است و یك اثر مهمش یعنی زبان و مرگ به فارسی ترجمه خوبی شده است.

زبان و انسان‌شناسی: لوی استروس

احمدی شاخه مهم دیگر فلسفه قاره‌ای در زمینه زبان را كه به جامعه‌شناسی نزدیك بود، مكتب فرانكفورت خواند و گفت: ایشان ریشه‌های ماركسیستی و چپ‌گرا داشتند و معترض به وضع موجود و آلمان وایمار بودند و بعدا در سراسر دنیا پراكنده شدند و كار كردند. برای ایشان زبان بسیار مهم بود.

یكی از بزرگ‌ترین حامیان ایشان والتر بنیامین، آثار مهمی در زمینه زبان نوشت كه اخیرا اهمیت‌شان بیشتر درك شده است. شاخه دیگری در اروپای قاره‌ای كه به زبان توجه كرد، ساختارگراهای فرانسوی هستند. ایشان متاثر از فرمالیست‌های روس (بیش از همه رومن یاكوبسن) و تا حدودی نقد ادبی آنگلسوساكسون بودند.

یكی از بزرگ‌ترین شخصیت‌های ایشان كلود لوی استروس كتاب مهمی به نام "انسان‌شناسی ساختارگرا" دارد كه در بخش اولش به نام «زبان و خویشاوندی» چهار مقاله مهم درباره زبان دارد. مقاله‌هایی كه پایه اصلی مبحث زبان و ساختار است و این مقالات را می‌توان مانیفست ساختارگرایی خواند. در این مقالات رابطه ناگسستنی زبان‌شناسی و انسان‌شناسی بحث می‌شود.

احمدی در ادامه به بحث اساسی استروس كه شبیه حرف اولیه سوسور است، پرداخت و گفت: استروس معتقد است كه ما یك دانش كلی بزرگ به اسم نشانه‌شناسی داریم كه هنوز ساخته نشده است. در این دانش نشانه‌های مختلف در حوزه‌های فرهنگی مختلف زندگی را می‌توان تبیین كرد.

زبان‌شناسی جزیی از این دانش است و همه نشانه‌ها فراتر از نشانه‌های زبانی هستند. این نظر را یكی از شاگردان استروس كه در حوزه نقد ادبی كار می‌كرد، یعنی رولان بارت رد می‌كند. بارت در عناصر نشانه‌شناسی به استادش می‌گوید كه اتفاقا كل بزرگ‌تر زبان‌شناسی است و از طریق زبان‌شناسی است كه می‌توان قواعد نشانه‌شناسی را فهمید.

این ادعای بزرگی بود. این بدان معناست كه ساختارگرایی یعنی استفاده از روش‌های زبان‌شناسی. این نكته در آثار خود لوی استروس مثل تحلیلش از شعر گربه به همراه یاكوبسن مطرح است. ایشان در این متن مدعی هستند كه معنا را به مثابه گنجی نهفته در این متن با روش‌های زبان‌شناسانه آشكار كرده‌اند و راه دیگری برای این آشكارگی وجود ندارد.

دریدا وارد می‌شود

نویسنده ساختار و تاویل متن از همین نكته اخیر به بحث دریدا وارد شد و گفت: دریدا كار فلسفی‌اش را با انتقاد به لوی استروس شروع كرد. البته پیش‌تر آثار دیگری نیز داشت، اما آنچه او را مطرح كرد، یك سخنرانی اعتراضی بود كه در جلسه‌ای در ١٩٦٦ كه با استروس بودند، در انتقاد به او مطرح كرد، یك سال بعد او سه كتاب مهمش را منتشر كرد. در یكی از این آثار یعنی نوشتار و تفاوت، آن سخنرانی منتشر شد.

نقد اصلی دریدا بر استروس این است كه بحث او به گونه‌ای است كه گویی در نحو عبارت‌ها معنا نهفته است و ما اگر نحو syntax را درست انجام دهیم، معنا شكل خواهد گرفت. یعنی در بحث استروس معنا امری حاضر در دل عبارت است كه وقتی به زبان می‌آید، حاضر می‌شود و چون به زبان نیاید غایب است. به عقیده استروس حضور معنا انكارناپذیر است. دریدا در نقد استروس پیش می‌رود و به معلم او می‌پردازد و می‌گوید تئولوژی سوسوری درباره نشانه نمونه كلاسیك كلام محوری logo centrism است كه معنا را در همراهی آوا به مثابه دال و ایده یا تصویر به مثابه مدلول می‌داند.

نویسنده كتاب تردید گفت: كلام محوری از نظر دریدای جوان باور داشتن به این است كه آنچه ما می‌گوییم، نه فقط معنا دارد بلكه در تحلیل نهایی فقط یك معنا در آن حضور دارد و باید آن را با روش درست كشف كنیم. او این فرض را بعدا متافیزیك حضور می‌خواند. دلیل استفاده از تئولوژی در بحث دریدا آن است كه به عقیده او سوسور گویی معنا را به مثابه امری استعلایی نهفته در درون عبارت می‌دید، همچنان یك دیندار خدا را به عنوان یك امر استعلایی نهفته در درون هستی و جهان و نظم آن می‌بیند. بنابراین نقد اصلی دریدا متوجه درك استعلایی است. كاربست دریدا از متافیزیك طعنه زن است. اصولا در فلسفه قرن بیستم اصطلاح متافیزیك عمدتا به معنای منفی به كار می‌رود.

در برابر آوا محوری

نویسنده مدرنیته و اندیشه انتقادی در تشریح معنای لوگوسانتریسم یا لوگوس محوری گفت: واژه یونانی لوگوس معناهای متعددی دارد كه مهم‌ترین آنها خرد و دیگری گفتار (نه زبانی كه شامل نوشتن هم می‌شود) است. در ترجمه اصلی یونانی انجیل یوحنا نیز گفته می‌شود كه در آغاز لوگوس بود. این تفسیر تئولوژیك سبب می‌شود كه اصطلاح تئولوژی سوسوری بهتر روشن شود.

دریدا در برابر استروس و به طور كلی این تفسیر كلام محور می‌پرسد اصلا از كجا معلوم كه متن معنا دارد و از كجا می‌دانیم كه این معنای موجود (بر اساس متافیزیك حضور) یكی است و چرا باید به یك دال استعلایی برسد؟ نقد مهم‌تر دریدا به سوسور و استروس، آوامحوری است. او می‌گوید درك ایشان از زبان مبتنی بر برتری قطعی آوا و صدا یا كلام گفتاری بر نوشتار بوده است. او در مقاله‌ای كه ١٩٧٢ منتشر شد، نشان می‌دهد كه اساسا فلسفه غرب از سرآغازها مثل مكالمه معروف افلاطون یعنی فایدروس به بعد، همیشه به برتری كلام گفتاری بر نوشتار باور داشته است.

دریدا در رساله‌ای درباره هوسرل نشان می‌دهد كه درك هوسرل از زبان اساسا فونتیك است و نمی‌تواند به انواع نوشتار اهمیت بدهد و نمی‌تواند قانون‌های آن را كشف كند.

كشف تاریخ  نوشتار

نویسنده معمای مدرنیته تصریح كرد: در واقع تقصیر از هوسرل نیست، زیرا تازه از میانه سده بیستم است كه تاریخ نوشتار به معنایی كه دریدا گراماتولوژی می‌داند، مطرح می‌شود. گراماتولوژی به مثابه نظام‌های متنوع نوشتاری و تاثیر نوشتار بر ذهن و تمدن و دیالوگ‌های بعدی از این دوره مهم می‌شود. دریدا جایی می‌گوید رسالت من كشف تاریخ نوشتار است. او نوشتار را بر گفتار برتری نمی‌دهد بلكه می‌گوید گفتار بر نوشتار برتر نیست.

او می‌گوید تقابل‌های دوتایی (عقل در برابر حس، نیكی در برابر خوبی، طبیعت در برابر فرهنگ، هستی در برابر نیستی، ذهن در برابر ماده، حضور در برابر غیاب، مرد در برابر زن، گفتار در برابر نوشتار) پایه اساسی متافیزیك غرب شده است كه همواره به سود یكی است.

او نیچه‌ای بحث نمی‌كند كه بگوید كدام قدرت اجتماعی این برتری را ساخته و چرا ساخته است، بلكه به نظر می‌رسد یكی از این دو تا قوی‌تر است. بنابراین بحث دریدا این نیست كه نظام نوشتاری امكان بیشتری برای كشف حقیقت می‌دهد، بلكه سخن این است كه نظام گفتاری نیز چنین كاری نمی‌كند.

قانون تفاوط

نویسنده از نشانه‌های تصویری تا متن در ادامه گفت: خوشبختانه این مباحث معروف و آشنای دریدا در ایران شناخته شده است. ضمن آنكه دریدا در معرض انتقاد نیز بوده است. به خصوص این مباحث در زمینه پسامدرنیته نتایجی دارد كه فراتر از بحث خود دریداست. مباحث دریدا به طور كلی بدیع و تازه است. برای مثال بحث دریدا درباره نوشتار در جوامع بومی جدی و قابل توجه است. او می‌گوید گرامای این قبایل با گرامای غرب متفاوت است و نوشتار به اعتباری دیگر است. استروس این گسترش مفهوم نوشتار از سوی دریدا را پذیرفت.

نكته مهم دیگر دریدا درباره بحث سوسور است. سوسور به ما آموخته است كه ارتباط طبیعی و ماهوی و حتی عقلانی میان دال و مدلول نیست و این ارتباط تنها قراردادی و اعتباری است. همچنین سوسور می‌گوید هر واژه‌ای بر اساس تفاوت با واژه‌های دیگر ساخته می‌شود و معنا می‌یابد.

دریدا می‌گوید اگر هر نشانه ارزش خودش را از شدت تفاوتش با دیگر واژه‌ها به دست می‌آورد، پس دیگر نشانه‌ها به طور گریزناپذیری نشان خود را بر آن نشانه خواهند زد زیرا به سهم خود تعیین‌كننده آن تفاوت بنیادین هستند كه هویت نشانه را ساخته است، هر نشانه ردی
trace از دیگر نشانه‌ها، آنها كه نیست، بر چهره خود دارد.

دریدا می‌گوید چیزی در دنیا نیست كه رد آنچه كه نیست بر آن نباشد در نتیجه هر ردی، ردی از رد دیگر است و دارای سرچشمه و اصل نیست. قانون تفاوط
diferranc اینجا كار می‌كند. تفاوت عادی، تفاوت سوسوری است، اما تفاوط دریدایی، نه فقط متفاوت است، بلكه معنی به تعویق می‌افتد. این اصطلاح از دو معنای تفاوت و به تعویق انداختن بر می‌آید. هر نشانه‌ای از تمام نشانه‌های دیگر رد دارد. هر كاربرد نشانه یك رویداد است، رویدادی كه تكرارپذیر است، مثل امضا كه هم تك است و هم تكرارپذیر است. یك امضا از آنجا كه یكه است، تكرارپذیر است و بالعكس.

حاشیه علیه متن

نویسنده خاطرات ظلمت بحث حاشیه و نسبتش با متن را از دیگر نكات بدیع اندیشه دریدا خواند و گفت: حاشیه‌های یك متن از دید دریدا بی‌اهمیت نیستند. او معتقد است كه حاشیه‌ها همواره در داخل متن هستند و یك گذر دایمی متن و حاشیه وجود دارد. حاشیه با متن همواره در رفت و آمد است، درست مثل گذر نوشتار و گفتار است. این ریل‌كشی به متن و رفت و آمد حاشیه و متن باعث می‌شود كه امر دوم و امر اولی باقی نماند.

در واقع پانوشت افزونه به متن نیست، بخشی از متن است، خود متن است، متن است، متن بدون پانوشت نمی‌تواند استوار شود و ما میان متن و حاشیه در رفت و آمد هستیم. دریدا در اشباح ماركس از آخرین آثارش در ستایش ماركس از افزونه تولید اجتماعی سخن می‌گوید. او می‌گوید ارزش افزونه در متن نظام سرمایه‌داری است. آنچه افزوده شده جزیی از خود كالاست. در زندگی اجتماعی نیز افزونه‌هایی پیدا می‌شود.

آن هیولاهایی كه بر زندگان حكومت  می‌كنند

نویسنده نوشته‌های پراكنده گفت: دریدای پیر (كه از نظر من هیچگاه پیر نشد) در آخر عمر نوشت كه آینده یك هیولاست. همیشه برای ما زندگی آیندگانی و تصور آینده هیولانی است. او از هیولاهای عجیبی كه بر زندگان حكومت می‌كنند صحبت می‌كند، مثل ومپایر و خون‌آشام یا دراكولا. دراكولا مرده است، اما زندگان را می‌خورد تا خون‌آشام شوند و بمیرند و آنها نیز به نوبه خود همین كار را می‌كنند.

این گسترش خون‌آشام، شبیه همان كار مرده‌ای (سرمایه) است كه كار زنده را می‌خورد و خودش زنده می‌ماند و بسط می‌یابد و بازتولید سرمایه می‌شود. دریدا زنده نماند تا مخوف‌ترین هیولاهای زمان ما مثل داعش و طالبان را ببیند. او اینها را ندید، اما به خوبی هیولاهای آینده را دید، زیرا رد آنچه اكنون نیست را در آینده جست‌وجو می‌كرد.

در هر ظلم و‌ستمی می‌توانید ردی از ستم‌های آینده ببینید. در هر موقعیت هیولایی می‌توانید بر آمدن هیولاهای جدید را ببینید. .  بابك احمدی در پایان گفت: اینها تنها بخشی از نكات برجسته دیدگاه‌های دریدا بود. این مباحث به تدریج تبدیل به یك پایه برای فهم موقعیت هستی‌شناسانه انسان امروز شد. فلسفه زبان محدود به یك شاخه از یك علم انتیك مثل زبان‌شناسی باقی نمانده است. بلكه فراتر از آن امری است كه می‌تواند به انسان كمك كند تا با هیولاهای دوران و رد هیولاهای آینده مبارزه كند. این آن جنبه رادیكال اندیشه دریداست كه به گمان من او را زنده نگه داشته است.



حامی اتووود
نظـــــــر اعضــــــــا
هنوز نظری برای این خبر ثبت نشده است.

ثبــــــــت نظـــــــر

  
جهت ارسال نظر باید وارد سیستم شوید. / عضو جدید
ایـمـــیـل :  
رمز عبـور :  

ژاک دریدا؛ متافیزیک حضور، زبان، دیکانستراکشن و رابطه انتقادی با متن در گفت و گو با محمد ضیمران
تری ایگلتون، نظام واژگانی و زمینه ی کنش های فرهنگی و سیاسی معنا
ژاک دریدا و سیاست دوستی
پست مدرنیسم، تفکر هیبریدی و متن به مثابه ترکیبی از اَبَر ژانر و اَبَر رسانه
ژاک دریدا و دیکانستراکشن؛ تنش برامده از خاطره، وفاداری و میراث
درباره معماران معاصر ایران :
این گروه در سال 1386 با هدف ایجاد پل ارتباطی بین معماران ایرانی معاصر گرد هم آمد.با شروع کار این وب سایت معماران متقاضی در محیطی ساده وکارآمد به تبادل پروژه ها ومقــــالات خود خواهند پرداخت ودر فضای فروم به بحث وگفتگو می پردازند.
خانه | ورود | ثبت نام | درباره ما | تماس با ما | قوانین سایت | راهنما | تبلیغات
© کلیه حقوق این وب سایت متعلق به گروه معماران معاصر می باشد.
Developed by Tryon Software Group