معماران معاصر ایران, اتووود - بزرگترین سایت معماری
ثبت نام عضو جدید ایمیل آدرس: رمز عبور : رمز عبور را فراموش کردم

به جامعترین سامانه ارتباطی و اطلاع رسانی معماران معاصر ایران خوش آمدید خانه |  ثبت نام |  تماس با ما |  درباره ما |  قوانین سایت |  راهنما |  تبلیغات




موضوعـات مــعـماری
معماری و دیگر حوزه های فکر   - 1649
شانزده کتاب برای ورود به جهان اِی آی و عصر آنتروپوسین   - 19
منظر شهری   - 1549
سینما به ترتیب الفبا به روایت هاوارد سوبر   - 18
نظریه معماری   - 1115
پردیس ویترا   - 18
طراحي داخلي   - 1103
20 بنا که هرگز ساخته نشد   - 17
سازه های شهری   - 1003
کارگاهْ مسابقه قوام الدین شیرازی   - 16
تکنولوژی ساخت   - 979
مسابقه مرکز اجتماعی شهر صدرا   - 15
معماری حوزه عمومی   - 953
شهرهای در حرکت   - 15
مرزهای معماری   - 924
معماری بایومورفیک   - 15
نگاه نو به سكونت   - 888
سینما ـ طراحی صحنه ـ معماری   - 15
المان شهری   - 842
رابرت ونتوری در بیست و پنج روایت   - 15
نظریه شهری   - 815
معماری آمریکا   - 14
معماری و سیاست   - 787
ویلا ساوا ـ لوکوربوزیه   - 14
کلان سازه   - 701
فیلم پارازیت ساخته بونگْ جونْ هو   - 13
معماری مدرن   - 682
معماری و کوه   - 11
معماری پایدار   - 663
ده کتاب که هر معمار باید بخواند   - 11
روح مکان   - 582
ده پروژه کمتر شناخته شده لوکوربوزیه متقدم   - 10
آینده گرایی   - 580
فرهنگ نفت   - 10
آرمان شهرگرایی   - 573
کنگو کوما ـ استادیوم ملی توکیو   - 10
معماری منظر   - 572
بی ینال ونیز   - 10
برنامه ریزی شهری و منطقه ایی   - 556
کلیسای رونشان ـ لوکوربوزیه   - 10
طراحی صنعتی   - 551
درس گفتارهای اتووود   - 10
منتقدان معماری   - 537
معماری خوانی   - 9
نوسازی و بهسازی بافت های شهری   - 525
لیوینگ آرکیتکچر   - 9
معماری تندیس گون   - 507
معماری و رنگ   - 9
توسعه پایدار   - 502
اتوره سوتساس به روایت آلیس راستورن   - 9
معماری شمایل گون   - 478
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه دوم   - 9
باز زنده سازی   - 471
معماری و فضای زیرساخت های نرم   - 9
معماریِ توسعه   - 439
ده زن برتر تاریخ معماری مدرن   - 9
هنر مدرنیستی   - 434
معماری بلوک شرق ـ جهان در حال محو شدن   - 8
معماری یادمانی   - 380
شارلوت پریاند به روایت آلیس راستورن   - 8
طراحی نئولیبرال   - 373
مسابقه دانشجویی اتووود ـ دوردوم. مسابقه اول   - 8
معماری سبز   - 370
معماری تخت جمشید   - 8
تغییرات اقلیمی   - 359
منبع شناسی اتووود   - 7
تراشه های کانسپچوال   - 358
آلوار و آینو آلتو به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری پست مدرن   - 343
هشت کوتاه نوشته در مورد پوپولیسم   - 7
معماری ارزان   - 307
ردلف شیندلر به روایت الیس راستورن   - 7
گرمایش زمین   - 305
طراحی و پناهجویان   - 7
اتووود کلاسیک   - 304
آیلین گری به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محدود   - 295
باوهاوس به روایت آلیس راستورن   - 7
محوطه سازی   - 293
لوسی رای به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری محلی   - 290
مارسل بروئر به روایت آلیس راستورن   - 7
بنای محدود   - 279
چارلز رنه مکینتاش به روایت آلیس راستورن   - 7
بدنه سازی شهری   - 276
باکمینستر فولر به روایت آلیس راستورن   - 7
کتابخانه ی اتووود   - 274
طراحی در بازی و تاج و تخت به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری تجربی   - 271
سائول باس به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری ـ سینما   - 265
میس ون در روهه به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری انتقادی   - 256
معماری و عکاسی به روایت آلیس راستورن   - 7
زنان و معماری   - 239
طراحی روی بام به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری های تک   - 235
رقابت مجتمع چندعملکردی شهید کاظمی قم   - 7
عکاسی   - 233
پاویون ایران ـ بی ینال ونیز 2016   - 7
مسکن حومه شهری   - 224
مینت د سیلوا به روایت آلیس راستورن   - 7
هنر انتزاعی   - 209
طراحی و ضایعات به روای آلیس راستورن   - 7
فضای منفی   - 209
گونتا اشتلزل به روایت آلیس راستورن   - 7
گرافیک   - 208
جنبش "جانِ سیاهان مهم است" و مسئله‌ی طراحی به روایت آلیس راستورن   - 7
مسکن عمومی   - 205
ریچارد نویترا به روایت آلیس راستورن   - 7
اقتصادِ فضا   - 197
طراحی در زمانه بحران به روایت آلیس راستورن   - 7
معماری و فاجعه   - 188
کارلو اسکارپا به روایت آلیس راستورن   - 7
طراحی مبلمان   - 177
پداگوژی انتقادی   - 7
مسکن روستایی   - 173
عبور از مرحله جنینی   - 7
پروژه های دانشجویی از سراسر جهان   - 169
معماری و سلامت   - 7
هنر گفت و گو   - 161
مسابقه ویلا 1400   - 6
معماری ژاپن   - 156
فرایند تکامل معماری مدرن هند   - 6
ترسیمات معماری   - 153
ورنر پنتون به روایت آلیس رستورن   - 6
معماری ایران   - 152
صد و بیست و یک تعریف معماری   - 6
معماری و رسانه   - 147
پنج پروژه لوکوربوزیه متاخر که هیچگاه ساخته نشدند   - 6
بلندمرتبه ها   - 133
معماری مصر   - 6
معماری فضای داخلی   - 127
شهرسازی کوچک مقیاس   - 5
اتووود ـ ایران معاصر   - 120
رادایکالیسم ایتالیایی در سیزده روایت   - 5
مدرنیته؛ از نو   - 96
تناقض هاوپیچیدگی ها:تئوریهای پیچیدگیِ ونتوری وجیکوبز   - 5
ویرانه ها   - 93
اکنی استودیو   - 5
معماری فاشیستی   - 89
گزارش فرانسویِ وس اندرسون   - 5
معماری مذهبی   - 87
کتاب هایی در باب یوتوپیا   - 5
معماران و چالش انتخاب معماری   - 86
معماری آمریکای جنوبی   - 5
اکسپو   - 83
تز 1400   - 4
معماری و هنر انقلابی   - 79
شهر ژنریک و نامکان ها   - 4
معماری چین   - 79
اکسپوی دبی. 2020   - 4
ویروس کرونا و معماری   - 78
چالش های اخلاقی ریاضت ورزی در معماری به روایت پیر ویتوریو آئورلی   - 4
فیلوکیتکت   - 76
چگونه یوتوپیا در روسیه انقلابی مدفون شد   - 4
گفت و گو با مرگ   - 75
فرایند خلاقیت چهار پیشگام معماری مدرن   - 4
جهان علمیْ تخیلی   - 71
همه ما سایبورگ هستیم   - 4
معماری پراجکتیو   - 70
فرهنگ کمپ به روایت سوزان سانتاگ   - 4
پالپ نیوز ِ اتووود   - 68
اختلال های تشخیصی معماران مدرن   - 4
معماری هند   - 67
اتومبیل در چهار روایت کوتاه از بری ریچاردز   - 4
معماری جنگلی   - 65
چهار یادداشت برای علی اکبر صارمی   - 4
معماری کوچک مقیاس   - 64
بلوپرینت   - 4
معماری دیجیتال   - 62
اتووودْ آبزرور   - 4
مدارس معماری   - 61
رقابت آسمانخراش ایوُلو 2016   - 3
پداگوژی   - 58
آینده کجاست؟ روایتی از رولینگ استون   - 3
زاغه نشینی   - 55
داریوش شایگان و هنر ایرانی   - 3
معماری کانستراکتیویستی   - 53
باشگاه مشت زنی   - 3
بحران آب   - 52
بازپس گیری حریم خصوصی مان به روایت آنا وینر   - 3
معماری و نقاشی   - 52
ژان بودریار؛ شفافیت، ابتذال و آلودگی رابطه   - 3
آنتروپوسین   - 52
اندیشیدن از مجرای پاسخ های کووید 19 با فوکو   - 3
معماری و هوش مصنوعی   - 51
فیلم پدر ساخته ی فلوریان زلر   - 3
معماری و روانشناسی   - 49
شش پروژه شاخص معماری پست مدرن   - 3
معماری اوایل قرن بیستم روسیه   - 47
معماری و جنگ   - 3
معماری و ادبیات   - 46
معماری و غذا   - 3
طراحی مُد   - 46
مدرنیسم هیپی   - 2
طراحی در وضعیت پندمیک به روایت آلیس راستورن   - 45
کودتایی که در مورد ان صحبت نمی کنیم   - 2
هنر روسیه   - 45
فیلم های اتووود   - 2
باهاوس   - 44
یوتوپیاهای سیاره ای . نیکیتا داوان با آنجلا دیویس و گایاتری اسپیواک   - 2
جنبش متابولیسم   - 44
تعییرات زیست محیطی ـ انقلاب یا انهدام   - 2
معماری اروپا   - 42
جودیت باتلر مارا به تغییر شکل خشم مان فرا می خواند؛ گفت و گویی با ماشا گِسِن   - 2
معماری و گیم   - 38
برج سیگرام چگونه جهانی شد؟   - 2
معماری بیابانی   - 35
زیستْ ریاضت و همبستگی در فضای اضطراری   - 2
درگذشت زاها حدید   - 35
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی   - 2
معمارْستاره ها به روايت اتووود   - 34
رابرت نوزیک، یوتوپیا و دولت حداقلی   - 2
طراحی پارامتریک   - 34
لویی کان به روایت آلیس راستورن   - 2
اکسپو شانگهای 2010   - 33
اسمیتسن‌ ـ رابین هود گاردنز   - 2
اکسپو میلان 2015   - 28
ده پرسش از هشت معمار   - 1
معماری مجازی   - 28
چهل نکته در باب هایدگرْخوانی   - 1
پاویون های سرپنتین   - 27
شهرْخوانی با اتووود   - 1
معماری پس از یازدهم سپتامبر   - 25
تابْ آوری دفاتر نوپای معماری   - 1
معماری؛ خیر مشترک و امید اجتماعی   - 24
شهرهای پیشاصنعتی   - 1
زاها حدید از نگاه معماران ایرانی   - 21
فیلمْگفتارهای معماری و پداگوژی معماری   - 1
جشن نامه اتووود   - 21
پیتر آیزنمن و خانه شماره یک به روایت روبرت سومول   - 1
معماری آسیا   - 21
ان اف تی   - 1
معماری و آب   - 20
متاورس   - 1
زنانِ معمارِ ایرانی و سقف شیشه ای در نوزده روایت   - 20
معماری مدارس   - 1
معماری ـ موسیقی   - 19

طــراحــــــــــــــان
آر ای ایکس   - 3
زیگموند فروید   - 19
آراتا ایسوزاکی   - 16
ژان بودریار   - 10
آرشیگرام   - 7
ژان نوول   - 22
آرکی زوم   - 6
ژاک دریدا   - 19
آلبرت پوپ   - 4
ژاک لوگوف   - 4
آلدو روسی   - 15
ژیل دلوز   - 34
آلفرد هیچکاک   - 5
سائول باس   - 7
آلوار آلتو   - 19
ساسکیا ساسن   - 9
آلوارو سیزا   - 9
سالوادور دالی   - 2
آن تینگ   - 4
سانا   - 5
آنتونی گائودی   - 28
سانتیاگو کالاتراوا   - 14
آنتونی وایدلر   - 5
سدریک پرایس   - 3
آنتونیو نگری   - 6
سو فوجیموتو   - 17
آنسامبل استودیو   - 2
سوپراستودیو   - 9
آنیش کاپور   - 8
سورِ فِهْن   - 6
آی وِی وِی   - 34
سوزان سانتاگ   - 10
اُ ام اِی   - 53
شاشونا زوبوف   - 4
اتوره سوتساس   - 8
شیگرو بان   - 34
ادریان لابوت هرناندز   - 5
عبدالعزیز فرمانفرمایان   - 4
ادوارد برتینسکی   - 1
فدریکو بابینا   - 30
ادوارد سعید   - 17
فرانک گهری   - 50
ادوارد سوجا   - 10
فرانک لوید رایت   - 45
ادواردو سوتو دی مُرِ   - 18
فرای اوتو   - 10
ادولف لوس   - 9
فردا کولاتان   - 2
ارو سارینن   - 29
فردریک جیمسون   - 4
اریک اوون موس   - 14
فرشید موسوی   - 3
اریک هابسبام   - 2
فمیهیکو ماکی   - 4
استن آلن   - 4
فیلیپ جنسن   - 7
استیون هال   - 32
گابریل کوکو شنل   - 2
اسلاوی ژیژک   - 18
گایاتری چاکراوارتی اسپیواک   - 7
اسنوهتا   - 6
گرگ لین   - 7
اسوالد متیوز اونگرز   - 7
گونتا اشتلزل   - 1
اسوتلانا بویم   - 5
لئون کریر   - 2
اسکار نیمایر   - 37
لبس وودز   - 26
اف او اِی   - 9
لوئیس باراگان   - 2
ال لیسیتسکی   - 5
لوئیس مامفورد   - 1
الیس راستورن   - 112
لودویگ لئو   - 3
اِم اِی دی   - 23
لودویگ میس ون دروهه   - 29
ام وی آر دی وی   - 73
لودویگ هیلبرزیمر   - 4
اماندا لِــوِت   - 4
لودویگ هیلبرزیمر   - 1
اویلر وو   - 9
لوسی رای   - 15
ایلین گری   - 8
لویی کان   - 39
ایوان لئونیدوف   - 4
لوییجی مورتی   - 1
بئاتریس کُلُمینا   - 10
لوییس بورژوا   - 8
بال کریشنادوشی   - 4
لُکُربُزیه   - 153
باک مینستر فولر   - 13
لیام یانگ   - 4
برنارد چومی   - 33
لینا بو باردی   - 4
برنارد خوری   - 2
مارتین هایدگر   - 31
برنو زوی   - 7
مارسل بروئر   - 7
بنیامین برتون   - 8
مارشال برمن   - 16
بوگرتمن   - 1
مانفردو تافوری   - 16
بی یارکه اینگلس   - 69
مانوئل کاستلز   - 2
پائولو سولری   - 4
ماکسیمیلیانو فوکسِس   - 10
پائولو فریره   - 2
مایکل سورکین   - 4
پاتریک شوماخر   - 3
مایکل گریوز   - 6
پال گلدبرگر   - 1
محمدرضا مقتدر   - 4
پرویز تناولی   - 2
مخزن فکر شهر   - 1
پری اندرسون   - 3
مـَــس استودیو   - 3
پل ویریلیو   - 28
معماران آر سی آر   - 4
پیتر آیزنمن   - 59
معماران مورفسس   - 16
پیتر برنس   - 5
موریس مرلوپنتی   - 2
پیتر زُمتُر   - 69
موشه سفدی   - 12
پیتر کوک   - 9
میشل سر   - 3
پیر بوردیو   - 5
میشل فوکو   - 59
پییر ویتوریو آئورلی   - 14
نائومی کلاین   - 4
تئودور آدورنو   - 6
نورمن فاستر   - 36
تادو اندو   - 13
نیکلای مارکوف   - 1
تام مین   - 13
هانا آرنت   - 10
تام ویسکامب   - 10
هانری لفور   - 24
تاکامیتسو آزوما   - 3
هانی رشید   - 5
توماس پیکتی   - 5
هرزوگ دی مورن   - 31
توماس هیترویک   - 31
هرنان دیاز آلنسو   - 18
تیتوس بورکهارت   - 2
هنری ژیرو   - 3
تیموتی مورتُن   - 2
هنریک وایدولد   - 1
تیو ایتو   - 25
هنس هولین   - 5
جاشوا پرینس ـ رامس   - 2
هوشنگ سیحون   - 14
جان برجر   - 2
هومی بابا   - 2
جان هیداک   - 7
واسیلی کاندینسکی   - 2
جف منن   - 2
والتر بنیامین   - 29
جفری کیپنس   - 3
والتر گروپیوس   - 18
جورجو آگامبن   - 8
ورنر پنتون   - 5
جوزپه ترانی   - 2
ولادیمیر تاتلین   - 13
جولیا کریستوا   - 2
ولف پریکس   - 1
جونیا ایشیگامی   - 4
ونگ شو   - 8
جیمز استرلینگ   - 1
ویتو آکنچی   - 12
جین جیکوبز   - 2
ویوین وست وود   - 6
چارلز جنکس   - 7
ک. مایکل هیز   - 2
چارلز رنه مکینتاش   - 7
کارلو اسکارپا   - 13
چارلز کوریا   - 15
کازو شینوهارا   - 2
چاینا میه ویل   - 4
کازیو سجیما   - 2
حسن فتحی   - 6
کالین روو   - 1
حسین امانت   - 3
کامران دیبا   - 13
خورخه لوئیس بورخس   - 2
کامرون سینکلر   - 11
داریوش آشوری   - 1
کریستفر الکساندر   - 2
داریوش شایگان   - 13
کریستین نوربرگ ـ شولتز   - 15
دانیل لیبسکیند   - 24
کریم رشید   - 5
دنیس اسکات براون   - 10
کلر استرلینگ   - 2
دیلرـ اِسکـُـفیدیو+رِنفرو   - 23
کلود پَره   - 3
دیوید رُی   - 2
کنت فرمپتن   - 14
دیوید گیسن   - 2
کنزو تانگه   - 10
دیوید هاروی   - 25
کنستانتین ملنیکف   - 3
رابرت نوزیک   - 2
کنگو کوما   - 47
رابرت ونتوری   - 31
کوپ هیمِلبِلا   - 23
رُدولف شیندلر   - 7
کورنلیوس کاستوریادیس   - 3
رضا دانشمیر   - 5
کوین لینچ   - 7
رم کولهاس   - 116
کیانوری کیکوتاکه   - 1
رنزو پیانو   - 34
کیتیو آرتم لئونیدویچ   - 1
ریچارد مِیر   - 8
کیشو کـُـروکاوا   - 8
ریچارد نویترا   - 7
یان گِل   - 9
ریموند آبراهام   - 1
یو ان استودیو   - 32
رینر بنهام   - 2
یورگن هابرماس   - 15
رینهولد مارتین   - 5
یورن اوتزن   - 1
ریکاردو بوفیل   - 7
یونا فریدمن   - 5
زاها حدید   - 196
یوهانی پالاسما   - 12

کـاربـــــــری هـا
مسکونی   -862
گالری   -94
زیرساخت های شهری   -463
هتل   -81
فرهنگی   -358
ورزشی   -67
پاویون   -290
بیمارستان و داروخانه و کلینیک   -40
موزه   -267
حمل و نقل عمومی   -39
اداری ـ خدماتی   -240
ویلا   -26
تفریحی   -180
مجموعه های مسکونی   -8
مسکونی ـ تجاری   -172
زاغه نشینی   -5
اموزشی   -148
عناصر یادمانی شهری   -3
صنعتی   -108
تجاری   -1
معماری مذهبی   -107
حامی اتووود
مقـــــــــــالات
    دیوید هاروی و شهر در قامت فهمی انسانْ تولید
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    پهنه ی معلق تهران؛ شاه عبدالعظیم یا شهر ری
        علی رنجی پور
    دیوید هاروی و شهرســــــــــــــــــــــــــــــــــازی آلترناتیو
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
    هنر گفت و گو ـ جان بریسندن و اد لوییس با دیوید هاروی
        آرش بصیرت "سردبیر اتووود"
چنـــــد پــــروژه
مجموعه مسکونی شاه پریان
طراح : علیرضا امتیاز "مدیر اتووود"
منزل شخصی دکتر دلیر - خیابان ولیعصر کوچه 8
طراح : محمود امیدبخش
مجموعه ي تجاري و پاركينگ طبقاتي شقايق
طراح : امين حشمتی
خانه شعر ، پايان نامه معماري كارشناسي ارشد
طراح : م معيت
گذرگاه همیابی
طراح : محمود امیدبخش
کاریــــــــــــابی
   کاریابی
   لیست درخواست ها ی قبلی شما
   لیست کاندیدها به تفکیک استان
   لیست فرصت های کاری به تفکیک استان
وبـــــلـاگ هـــــا
آرشیتکت نمونه
مدیر : مسعود زمانیها
معماری به مثابه ساخت-سجاد نازی
مدیر : سجاد نازی
فتوت نامه معماران
مدیر : اخوان الصفا
مجله معماری Architecture Foolad City
مدیر : مسعود پریوز
معــــرفی کتــــــاب
رهیافت پدیدارشناسی در اندیشه پیتر زومتور
نویسنده :  .
انتشارات : علم معمار

حامی اتووود
کانال تلگرامی اتووود
کودتایی که درباره آن صحبت نمی کنیم ـ شوشانا زوبوف ـ قسمت دوم
اتووود سرویس خبر:   سروش خانی
1400/08/24
مـنـــــــبـع : https://www.nytimes.com/2021/01/29/opinion/sunday/facebook-surveillance-society-technology.html
تعداد بازدید : 409

تروریسمِ شناختی

درسال 1966، پیتر برگر و توماس لاکمن در کتاب مهم خود بانام «ساخت اجتماعی واقعیت» نظریه کلیدی  خود را مطرح ساختند: «زندگی روزمره»ای که ما به مثابه «واقعیت» آنراتجربه می کنیم؛ عاملانه ومداوم توسط ماساخته شده است. این اعجاز پیش رونده  نظم اجتماعی مبتنی بر «دانش عقل سلیم» است، «دانشی  که ما با دیگران در روال های عادی بدیهی زندگی روزمره به اشتراک می‌گذاریم.»

به جریان ترافیک فکر کنید: در جهان؛ به تعداد کافی افسر پلیس برای اطمینان از توقف هر خودرو سر هر چراغ قرمز وجود ندارد، با این حال؛ در هر تقاطعی بحث یا دعوا رخ نمی دهد. به این دلیل که در جوامع بسامان، همه ما می دانیم که چراغ قرمز این اختیار را دارد تا ما را متوقف کند و چراغ سبز مجاز است که اجازه عبور دهد. عقل سلیم بدین معنی است که هر یک از ما بر اساس آنچه که همه می دانیم عمل می کنیم، در حالی که؛ اعتماد داریم دیگران نیز چنین خواهند کرد. ما فقط از قوانین تبعیت نمی کنیم؛ ما با هم، در حال ایجاد نظم هستیم. پاداش مان این است که در جهانی زندگی کنیم که در آن با احتمال بیشتری به مقصد می‌رسیم و با خیال راحت به خانه بر می گردیم؛ زیرا می‌توانیم به عقل سلیم یکدیگر اعتماد داشته باشیم. و هیچ جامعه ای بدون آن قابل دوام نیست.

برگر و لاکمن می نویسند: «همه جوامع در مواجهه با آشوب ساخته شده اند». از آنجایی که هنجارها خلاصه‌ای از عقل سلیم ما هستند، نقض هنجار، جوهره تروریسم است – وحشتناک است زیرا بدیهی‌ترین قطعیت‌های اجتماعی را رد می‌کند. الکس پی اشمید و آلبرت جی. جونگمن در «تروریسم سیاسی»، متنی که به طور گسترده در این زمینه مورد استناد قرار گرفته است، می نویسند: «نقض هنجارها، مخاطبان هوشیاری فراتر از هدف ترور ایجاد می کند.» کلیه افراد؛ شوک، سرگردانی و ترس را تجربه می کنند. مشروعیت و تداوم نهادهای ما ضروری است، زیرا؛ آنها با رسمیت بخشیدن به عقل سلیم از ما در برابر آشوب محافظت می کنند.

مرگ پادشاهان و انتقال مسالمت آمیز قدرت در دموکراسی ها لحظات مهمی اند که آسیب پذیری جامعه را تشدید می کنند. برخورد حداکثری هنجارها و قوانین هدایتگرِ این بزنگاه ها با مقوله نقض و اختلال در این روند، اقدام درستی است. آقای ترامپ و متحدانش یک کمپین دروغ پراکنی در زمینه تقلب انتخاباتی را تحت پیگرد قانونی قرار دادند که در نهایت به خشونت کشیده شد. هدف مستقیم؛ حداکثر آسیب پذیری نهادی به دموکراسی آمریکایی و اساسی ترین هنجارهای آن بود. به این ترتیب؛ بیان افراطی آشوبِ شناختی به مثابه شکلی از تروریسم شناختی است. عزم آقای زاکربرگ برای اختصاص ماشین اقتصادی خود به این هدف، او را به یکی از کمک کنندگان این حمله بدل می سازد.

هیچ جامعه ای نمی تواند همواره، همه چیز را کنترل کند، حداقل یک جامعه دموکراتیک. یک جامعه سالم متکی بر اجماع است در زمینه آنچه که انحراف و آنچه که هنجار می باشد. ما خطر خروج از هنجار را می پذیریم، اما تفاوت بین فضای بیرون و درون، واقعیت زندگی روزمره را می دانیم. بدون آن، همانطور که اکنون تجربه کرده ایم، همه چیز از هم می پاشد. دموکرات ها خون می نوشند؟ حتما چرا که نه؟ هیدروکسی کلروکین برای کووید-19؟ درست از این طریق! به کنگره حمله کنید و از آقای ترامپ دیکتاتور بسازید؟ بله، همینکار را کردیم.

با تکامل عقل سلیم، جامعه خود را احیاء می کند. این امر مستلزم نهادهای قابل اعتماد، شفاف و نهادهای مقرر گفتمان اجتماعی است، به ویژه؛ زمانی که ما در موضع مخالف قرار می گیریم. درعوض، عکس این اتفاق افتاده است، تقریباً بیست سال از جهانی می گذرد که تحت سلطه یک نهاد سیاسی-اقتصادی ست که به مثابه ماشین آشوب است بمنظور رانت، و نقض هنجارها در آن، کلید درآمد.

مردان نه چندان جوان رسانه‌های اجتماعی از ماشین‌های آشوب خود با تفسیری پیچیده از حقوق متمم اول دفاع می‌کنند. رسانه‌های اجتماعی یک میدان عمومی نیستند، بلکه یک میدان خصوصی اند که توسط عملیات ماشینی و الزامات اقتصادی آن اداره می‌شوتد، قادر نیستند و تمایلی به تشخیص حقیقت از دروغ یا احیاء از تخریب ندارند.

برای بسیاری از کسانی که آزادی بیان را حقی مقدس می دانند، نظر مخالف قاضی اولیور وندل هلمز در سال 1919 در آبرامز علیه ایالات متحده سنگ محک است.  او می‌نویسد: «خیر نهایی مطلوب از طریق تجارت آزاد ایده‌ها بهتر بدست می آید.» «بهترین آزمون حقیقت، قدرت تفکر در راستای پذیرفتن رقابت بازار است.» اطلاعات فاسدی که بر میدان خصوصی تسلط دارند، به رقابت آزاد و منصفانه ایده ها منتج نخواهند شد. و در یک بازی ساختگی برنده می شوند. هیچ دموکراسی ای نمی تواند از این بازی جان سالم به در ببرد.

حساسیت ما به نابودی عقل سلیم نشان دهنده تمدن اطلاعاتی نوینی است که هنوز جایگاه خود را در دموکراسی پیدا نکرده است. تا زمانی که اقتصاد نظارتی را متوقف نکنیم و مجوز سرقت را که به عملیات ضد اجتماعی آن مشروعیت می بخشد؛ لغو ننماییم، کودتای دیگری به ایجاد و تشدید بحران های جدید ادامه خواهد داد. حال؛ چه باید کرد؟

 

سه اصل برای دهه سوم

بیایید با یک آزمایش فکری شروع کنیم: قرن بیستم را تصور کنید که هیچ قانون فدرالی برای نظم دهی به کار کودکان یا اعمال استانداردهایی برای دستمزد، ساعات کاری و ایمنی کارگران وجود ندارد. بدون حقوق کارگری برای پیوستن به اتحادیه، اعتصاب یا چانه زنی دسته جمعی؛ بدون حقوق مصرف کننده؛ و هیچ نهاد دولتی برای نظارت بر قوانین و سیاست هایی که قصد دارند قرن صنعتی را برای دموکراسی ایمن سازند، وجود ندارد. در عوض؛ هر شرکتی باید تصمیم بگیرد که چه حقوقی را به رسمیت بشناسد، چه سیاست‌ها و شیوه‌هایی را به کار بندد و سودش را چگونه توزیع نماید. خوشبختانه؛ این حقوق، قوانین و نهادها وجود داشتند و توسط مردم طی دهه‌ها در سراسر دموکراسی‌های جهان ابداع شده اند. لیکن؛ به همان اندازه که آن اختراعات خارق‌العاده مهم، باقی می‌مانند؛ ازما در برابر کودتای شناختی و اثرات ضد دمکراتیک آن محافظت نمی‌کنند.

این نارسایی؛ نشان‌دهنده طرح فرا‌تری است: ایالات متحده و دیگر دموکراسی‌های لیبرال جهان تاکنون نتوانسته‌اند چشم‌انداز سیاسی منسجمی از یک قرن دیجیتال ایجاد کنند که ارزش‌ها، اصول و دولت دموکراتیک را ارتقاء بخشد. در حالی که؛ چینی‌ها تکنولوژی های  دیجیتالی را برای پیشبرد نظام حکومتی اقتدارگرایانه خود طراحی و بکار گرفته‌اند، غرب همچنان در خطر و دوسوگرا باقی مانده است.

این نارسایی در جایی که دموکراسی باید باشد، خلاء ایجاد کرده است و نتیجه خطرناک آن، انحراف دو دهه ای به سمت سیستم های نظارتی خصوصی و کنترل رفتاری، خارج از محدودیت های حکومت دموکراتیک بوده است. این راه رسیدن به مرحله نهایی کودتای شناختی است. نتیجه این است که دموکراسی‌های ما بدون منشور حقوق جدید، چارچوب‌های قانونی و اشکال نهادی لازم برای تضمین آینده‌ ی دیجیتالی، که با آرمان‌های یک جامعه دموکراتیک سازگار است، بدون ساز و کارهای لازم وارد دهه سوم می شوند.

ما هنوز در روزهای نخستین یک تمدن اطلاعاتی هستیم. دهه سوم فرصتی است که خود را از طریق پی ریزی پایه‌های یک قرن دیجیتال دموکراتیک، با نبوغ و اراده پیشینیان قرن بیستم تطبیق دهیم.

موکراسی تحت محاصره‌ای قرار گرفته که فقط دموکراسی می‌تواند بدان پایان بخشد. اگر قرار است کودتای شناختی را شکست دهیم، دموکراسی باید قهرمان آن باشد.

 

 در ادامه سه اصل را معرفی می کنم  که می‌توانند هدایتگر این آغازها باشند:


حاکمیت قانون دموکراتیک

امر دیجیتال باید در کاخ دموکراسی سکنی گزیند، نه به مثابه یک آتش افروز، بلکه به مثابه عضوی از خانواده که تابع قوانین و ارزش های آن است و بر اساس آن رشد می کند. غول خفته دموکراسی سرانجام با ابتکارات قانونی و حقوقی مهمی در آمریکا و اروپا به راه افتاد.  در ایالات متحده، پنج لایحه جامع، پانزده لایحه مرتبط، و یک پیشنهاد قانونی مهم، که هر کدام برای سرمایه داری نظارتی اهمیت مادی داشتند، از سال 2019 تا اواسط سال 2020 در کنگره معرفی شدند. مردم کالیفرنیا از قانون مهم حریم خصوصی استقبال کردند. در سال 2020، کمیته فرعی کنگره در مورد قوانین ضدتراست، تجاری و اداری تجزیه و تحلیل گسترده ای از پرونده ضد تراست علیه غول های تکنولوژی منتشر کرد. در ماه اکتبر، وزارت دادگستری، به همراه یازده ایالت، یک دادخواست ائتلافی ضد تراست علیه گوگل را بدلیل سوء استفاده از انحصار جستجوی آنلاین خود آغاز کرد. در ماه دسامبر، کمیسیون تجارت فدرال یک شکایت مهم علیه فیس بوک را بدلیل اقدامات ضدرقابتی تنظیم نمود که با دادخواست 48 دادستان کل همراه شد. به سرعت 38 وکیل دادگستری به دنبال آن بودند تا موتور جستجوی اصلی گوگل را به مثابه ابزاری ضدرقابتی برای مسدود کردن رقبا و امتیاز دهی به خدمات خود به چالش بکشند.

توافقات ضد تراست به دو دلیل اهمیت دارند: آنها نشان می‌دهند که دموکراسی بار دیگر جریان یافته، و توجه نظارتی بیشتری را به سوی شرکت‌هایی که به مثابه بازار مسلط تعیین شده‌اند؛ قانونی می کنند. اما وقتی نوبت به عقیم سازی کودتای شناختی می رسد، پارادایم ضد تراست کمتر از حد انتظار ظاهر می گردد.

چرخش به سمت قوانین ضد تراست یادآور شیوه های ضدرقابتی و تمرکز قدرت اقتصادی در انحصارات عصر طلایی است. همانطور که تیم وو، یک قهرمان ضد تراست، در تایمز توضیح داد، «استراتژی فیس بوک شبیه به استراتژی جان دی راکفلر در شرکت استاندارد اویل در طول دهه 1880 بود. هر دو شرکت افق بازار را بررسی کردند و به جستجوی رقبای بالقوه پرداختند و سپس، آنها را خریدند، یا دفن کردند.» او افزود که «دقیقاً این مدل کسب و کار بود که کنگره در سال 1890 از طریق قانون ضد تراست شرمن آنرا ممنوع ساخت.»

درست است که فیس‌بوک، گوگل و آمازون، در میان سایرین، سرمایه‌داران بی‌رحم و همچنین سرمایه‌داران نظارتی بی‌رحمی هستند، اما تمرکز انحصاری بر قدرت انحصاری به سبک استاندارد اویل دو مشکل را ایجاد می‌کند. اولاً، قوانین ضد تراست حتی با توجه به شرایط دادستان های اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و هدف آنها برای پایان دادن به تمرکز ناعادلانه قدرت اقتصادی در صنعت نفت، چندان موفق نبود. در سال 1911؛ با تصمیم دادگاه عالی، شرکت استاندارد اویل به 34 شرکت صنعت سوخت فسیلی تقسیم شد. ارزش ترکیبی شرکت ها بیشتر از ارزش اصلی بود. بزرگترین شرکت ها از میان 34 شرکت، کلیه مزایای زیرساختی و مقیاسی استاندارد اویل را در اختیار داشتند و به سرعت به سمت ادغام و مجموعه سازی حرکت کردند و به خودی خود به امپراتوری های سوخت فسیلی بدل تبدیل شدند، از جمله اکسون و موبیل (که تبدیل به اکسون موبیل شد)، آموکو و شورون.

مشکل دوم و بسیار مهم‌تر در مورد قوانین ضدتراست؛ این است که اگرچه پرداختن به اقدامات ضدرقابتی در شرکت‌های بی‌رحم مهم است، اما برای پرداختن به آسیب‌های سرمایه‌داری نظارتی کافی نیست. به جای ارزیابی فیس بوک، آمازون یا گوگل از طریق لنز قرن نوزدهم، ما باید موردِ استاندارد اویل را از منظر قرن خود بازتفسیر کنیم.

یک آزمایش فکری دیگر: تصور کنید که آمریکای 1911 دانش تغییرات اقلیمی را کسب کرده باشد. دادگاه تصمیم به انحلال  استاندارد اویل می گیرد، درحالیکه؛ مورد بسیار مهم‌تری را نادیده می‌ انگارد _اینکه؛ استخراج، پالایش، فروش و استفاده از سوخت‌های فسیلی سیاره را نابود می‌کند. اگر حقوق‌دانان و قانون‌گذاران آن دوران این حقایق را نادیده می انگاشتند، ما اقدامات آنها را به مثابه لکه‌ای بر تاریخ آمریکا  می دانستیم.

اما در واقعیت؛ تصمیم دادگاه، تهدیدات به مراتب ضروری تر را نسبت به کارگران و مصرف کنندگان آمریکایی نادیده گرفت. مورخ حقوق آمریکا، لارنس فریدمن، قانون ضد تراست شرمن را به مثابه «چیزی شبیه به تقلب» توصیف می کند که به جز برآورده ساختن «خواست های سیاسی» کاری انجام نداد. او توضیح می‌دهد که کنگره «باید به درخواست اقدام - هر اقدامی - علیه انحصارها پاسخ می‌داد» و این اقدام پاسخ آنها بود.

آنها به قانون به مثابه تنها نیرویی که می تواند توازن قوا را اصلاح سازد، روی آوردند. اما دهه ها به طول انجامید تا قانونگذاران سرانجام با تدوین حقوق جدید برای کارگران و مصرف کنندگان به منابع واقعی آسیب بپردازند. قانون ملی روابط کار، که حق تشکیل اتحادیه را در عین کنترل اقدامات کارفرمایان تضمین می کرد، تا سال 1935، 45 سال پس از قانون ضد تراست شرمن، تصویب نشد. ما 45 سال _یا 20 یا 10 _ فرصت نداریم تا به آسیب های واقعی کودتای شناختی و علل آن بپردازیم.

ممکن است دلایل ضد انحصاری قوی برای فروپاشی امپراتوری های بزرگ تکنولوژِی وجود داشته باشد، اما تجزیه فیس بوک یا هر یک از دیگر موارد در معادل های سرمایه داری نظارتی اکسون، شورون و موبیل، از ما در برابر خطرات آشکار و کنونی سرمایه داری نظارتی محافظت نمی کند. نیاز به اقدامات فراگیر و فوری تری داریم.

 

شرایط جدید؛ حقوق جدید

حقوق قانونی جدید در واکنش به شرایط متغیر زندگی متبلور می شوند. به عنوان مثال، اعتقاد قاضی لوئیس براندیس به حقوق حریم خصوصی، با گسترش عکاسی و توانایی آن در تهاجم و سرقت آنچه به مثابه خصوصی تلقی می شد، برانگیخته شد.

یک تمدن اطلاعاتی دموکراتیک نمی تواند بدون منشورهای حقوق شناختی جدید که از شهروندان در برابر تعرض و سرقت  در مقیاس گسترده توسط اقتصاد نظارتی محافظت می نماید، پیشرفت کند.

در بیشتر دوران مدرن، شهروندان جوامع دموکراتیک، تجربه یک فرد را، جدایی ناپذیر – انتقال ناپذیر از فرد، می دانند. نتیجه این است که حق دانستن از تجربه فرد امری اساسی تلقی شده و مانند یک سایه او را دنبال می کند. هر کدام از ما تصمیم می‌گیریم که آیا و چگونه تجربه‌مان، با چه کسی و برای چه هدفی به اشتراک گذاشته شود.

در سال 1967، قاضی ویلیام داگلاس استدلال کرد که نویسندگان منشور حقوق بر این باورند که «فرد باید این آزادی انتخاب زمان و شرایطی را  داشته باشد که اسرار خود را با دیگران در میان بگذارد و در مورد میزان اشتراک گذاری تصمیم بگیرد». این «آزادی انتخاب» حق اساسی شناختی برای شناخت خودمان است، علتی که حریم خصوصی از آن نشأت می‌گیرد.

به عنوان مثال، من به مثابه دارنده طبیعی چنین حقوقی، به تشخیص چهره آمازون این حق را نمی دهم که از ترس من برای هدف گیری و پیش بینی های رفتاری که به نفع اهداف تجاری دیگران است، استفاده کند. موضوع فقط این نیست که احساسات من برای فروش نیستند، بلکه احساسات من غیرقابل فروش هستند زیرا انتقال ناپذیر هستند. من ترسم را به آمازون نمی‌دهم، اما به هر حال آن را از من می‌گیرد، فقط نقطه ای از داده های دیگر از تریلیون‌ داده هایی که در آن روز به ماشین‌ها داده شده است.

حقوق اساسی شناختی ما در قانون؛ مدون نیستند، زیرا هرگز در معرض تهدید سیستماتیک قرار نگرفته بودند، به جز قوانینی که برای محافظت از حقوق خود برای ایستادن، نشستن یا خمیازه کشیدن داریم.

اما سرمایه داران نظارتی حق خود را برای دانستن زندگی ما اعلام کرده اند. بنابراین عصر جدیدی پدیدار گشته که بر پایه دکترین نانوشته استثناگرایی نظارتی بنا شده و از آن محافظت می کند. اکنون حق مسلم دانستن و تصمیم گیری در مورد اینکه چه کسی در مورد ما ب‌داند، اگر اصلاً وجود داشته باشد، باید در قانون مدون شده و توسط نهادهای دموکراتیک محافظت گردد.

 

آسیب های بی سابقه، راهکارهای بی سابقه 

همانطور که شرایط جدید زیستن نیاز به برقراری حقوقی جدید دارد، آسیب های کودتای شناختی نیازمند راهکار های هدفمند اند. بدین ترتیب است که قانون تکامل می یابد، رشد می کند و از دوره ای به دوره دیگر تطبیق می یابد.

 وقتی نوبت به شرایط جدید تحمیل شده توسط سرمایه‌داری نظارتی می‌رسد، بیشتر مباحث در مورد قانون و مقررات حول مباحث مربوط به داده‌ها، از جمله حریم خصوصی، دسترسی، شفافیت و قابلیت انتقال آن، یا طرح‌هایی برای کسب رضایت ما با پرداخت (حداقلی) برای داده‌ها متمرکزند.

اگر بخواهیم مسئولانه برخورد کنیم؛ می بایست در مورد تعدیل محتوا و حباب‌های فیلتر بحث کنیم، جایی که؛ قانون‌گذاران و شهروندان   مدیران سرکش را وادار به پاسخگویی می سازند. لیکن؛ برخوردمنفعلانه، جاییست که شرکت‌ها می‌خواهند ما در آنجا باشیم، اینکه  آنقدر در جزئیات ادعای مالکیت نامشروع آنها  غرق شویم تا موضوع واقعی را فراموش نماییم.

چه راهکارهای جدیدی می توانند آسیب های بی سابقه کودتای شناختی را برطرف سازند؟ از نقطه برخورد مسئولانه می بایست به عملیات گرد آوری داده های نظارت تجاری پایان دهیم. ما به چارچوب‌های قانونی نیاز داریم که استخراج گسترده تجربیات انسانی را قطع و غیرقانونی کنند. قوانینی که گرد‌آوری داده‌ها را متوقف سازند، به زنجیره‌های تامین نامشروع سرمایه‌داری نظارتی پایان ‌دهند. الگوریتم‌هایی که پیشنهاد دهند، به خرده هدف‌گیری بپردازند، دستکاری کنند. میلیون‌ها پیش‌بینی رفتاری که در ثانیه انجام می‌شوند، بدون تریلیون‌ها داده که هر روز به آنها ارائه می‌شود، نمی‌توانند وجود داشته باشند.

در مرحله بعد، ما به قوانینی احتیاج داریم که گردآوری داده‌ها را به حقوق اساسی و استفاده از داده‌ها را به خدمات عمومی مرتبط سازد و نیازهای واقعی مردم و جوامع را برطرف نماید. داده ها دیگر ابزار جنگ اطلاعاتی بر علیه بیگناهان نباشند.

سوم، ما می باید انگیزه های مالی را که برای اقتصاد نظارتی پاداش در نظر  گیرد، مختل سازیم. می‌توانیم فعالیت‌های تجاری را که تقاضای جمع‌آوری داده‌های اشباع ناشدنی را دارند، ممنوع کنیم. جوامع دموکراتیک بازارهای تجارت اعضای بدن انسان و نوزادان را غیرقانونی اعلام کرده اند. حتی زمانی که کل اقتصادها را حمایت می کردند، بازارهایی که به تجارت انسان می پرداختند، غیرقانونی بودند.

این اصول هم اکنون در حال شکل دادن به کنش دموکراتیک هستند. کمیسیون تجارت فدرال، کمتر از یک هفته پس از تشکیل پرونده خود علیه فیس بوک، مطالعه ای را در مورد رسانه های اجتماعی و شرکت های پخش ویدئو آغاز کرد و گفت که قصد دارد "کاپوت" عملیات داخلی را "برای مطالعه دقیق موتورهای آنها" بلند کند. بیانیه سه کمیسیونر، شرکت‌های تکنولوژی را هدف قرار داد که «قادر به نظارت و کسب درآمد از زندگی شخصی ما هستند» و افزود: «اطلاعات بیش از حد در زمینه صنعت بطور خطرناکی مبهم باقی مانده است.»

پیشنهادهای قانونی پیشگامانه در اتحادیه اروپا و بریتانیا، در صورت تصویب، نهادینه کردن این سه اصل را آغاز خواهند کرد. اتحادیه اروپا چارچوب حاکمیت دموکراتیک را بر جعبه سیاه عملیات داخلی بزرگترین پلتفرم‌ها، از جمله ممیزی جامع و مرجع اجرایی، اعمال می‌کند. حقوق اساسی و حاکمیت قانون دیگر در مرزهای سایبری محو نمی شوند، زیرا قانونگذاران به  برقراری و حفظ "یک محیط آنلاین امن، قابل پیش بینی و قابل اعتماد" تاکید دارند. در بریتانیا لایحه آسیب‌های آنلاین یک «وظیفه مراقبتی» قانونی را فراهم می کند که شرکت‌های تکنولوژی را مسئول آسیب‌های عمومی می‌داند و شامل مقامات جدید و قدرت‌های اجرایی می گردد.

 دو جمله که اغلب به برندیس نسبت داده می شود، در گزارش تاثیرگذار ضد تراست کمیته فرعی کنگره وجود دارد. «ما باید انتخاب خود را انجام دهیم. ممکن است دموکراسی داشته باشیم، یا آنکه ثروت در دست عده معدودی متمرکز شده باشد، اما نمی توانیم هر دو را  با هم داشته باشیم.» بیانیه بسیار مرتبط با زمان برندیس، تفسیری تند درباره سرمایه داری کلاسیک است که ما می شناسیم، اما سرمایه داری جدیدی را که ما را می شناسد، نادیده می گیرد. تا زمانی که دموکراسی مجوز سرقت را لغو نکند و اقتصاد اساسی و عملیات نظارتی تجاری را به چالش نکشد، کودتای شناختی؛ تضعیف شده و در نهایت خود دموکراسی را دگرگون خواهد کرد. ما باید انتخاب خود را انجام دهیم. ممکن است دموکراسی داشته باشیم یا جامعه نظارتی، اما نمی توانیم هر دو را  باهم داشته باشیم. ما باید یک تمدن اطلاعاتی دموکراتیک ایجاد کنیم؛ درحالی که، وقتی باقی نمانده است.

 

دکتر شوشانا زوبوف استاد بازنشسته دانشکده بازرگانی هاروارد و نویسنده کتاب «عصر سرمایه داری نظارتی» است.


قسمت اول
قسمت دوم





از این نویسنده:

فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی ـ شوشانا زوبوف ـ قسمت اول
فیس بوک، گوگل و عصر تاریک سرمایه داری نظارتی ـ شوشانا زوبوف ـ قسمت دوم